Markten, cliënten, klanten, doelgroepen, burgers; ze bestaan niet (meer). Er bestaan alleen nog maar mensen.

Wij zijn geen klant; we zijn mens. Wij zijn geen medewerk(st)er, vrijwilliger, manager, tijdelijke kracht, freelancer; we zijn mens. Wij zijn geen partijlid, buurtbewoner, cliënt, hulpbehoeftige, leerling of student; we zijn mens.

Mens zijn is Levend zijn, en dat ook zo ervaren.

We willen niet alleen geven, maar eerst ergens om geven.

De economie gaat over rekeken, over IQ. Hoe slimmer je rekent, hoe hoger je IQ. Menselijk ervaren, bewust omgaan met emoties, jezelf ontwikkelen, dat is EQ. Hoe bewuster je ervaart en met je emoties omgaat, hoe hoger je EQ.

De economie is doodsbang voor mensen. De EQnomie IS mensen.

Terwijl de wereld hyped op ‘klantgericht’ is de EQnomie al lang Mensgericht.

Wie niet inziet dat mensgerichtheid alles is, die ziet alleen chaos.

Mensgerichte interacties zijn menselijk: ze vinden plaats op een menselijk niveau en in een menselijke maat.

Mensen zijn wat hun diepste verlangen is. Zoals dat verlangen is zo is hun wil. Zoals hun wil is zo zijn hun daden. Zoals hun daden zijn, zo is hun bestemming. Onze bestemming is de EQnomie.

Mensen zijn geen middel om de economie ‘draaiend’ te houden. Mensen zijn het doel van die economie; wij zijn de Meester en de economie zal zich tot knecht, tot EQnomie, ontwikkelen.

EQnomische mensen herkennen elkaar als zodanig aan hun autenticiteit en passie.

Wij nemen de controle terug over onszelf. Wij bepalen onze eigen bestemming. Daarmee ondergraven wij elke hiërarchie, structurering en planning.

Beste economie: ‘leave your message after the beep’. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

In de EQnomie gaan mensen (echt) met elkaar om, op een krachtige, nieuwe, menselijke manier. Terwijl de economie zich op de ‘one night stands’ blijft concentreren bedrijven wij de ware liefde…

Aan de vruchten herkent men de boom…

Deze nieuwe sociale orde, die onder andere mogelijk is door de voortdurende uitbreiding van communicatiemogelijkheden, bouwt voortdurend aan de EQnomie en ondergraaft voortdurend de economie.

Wie deelneemt aan de EQnomie verandert fundamenteel. En andersom.

Wij willen geen afstandelijke klant zijn; we willen delen in je passie.

Economie is ‘verschuiven’. EQnomie is vermeerderen door te delen.

Als je Homo Economicus vraagt “Wie ben jij?” dan geeft hij een antwoord alsof je vroeg “Wat doe jij?”. Wie bent u?

Wij willen niet beledigd worden; wij kijken dwars door de bikinidame op de motorkap en de man-met-wasbordje-en-baby heen.

Lol is lol. Serieus is serieus. EQnomie is Serieuze Lol. Om te beginnen over de economie.

Wij willen niet door de economie worden beroofd maar door de EQnomie worden geraakt!

Terwijl de economie, de politiek, de maatschappij zichzelf uiterst serieus nemen houden wij ons bezig met de hoofdzaak. De Mens. Om te beginnen onszelf.

De Wereld is slechts één groot toneel, een avontuurlijke school, voor mensen die zichzelf ontwikkelen, bewust worden, uitdagen. Voor anderen (homo economicus) is de wereld een heus ‘kill or be killed’ slagveld.

Geheimen bestaan niet meer, alleen nog maar leugens. Mensen weten meer over de economie dan de economie zelf; meer over de politiek en de maatschappij dan de politiek en de maatschappij zel. Mensen communiceren. Geheimen bestaan niet meer… De EQnomie, dat ben ik.

EQnomie is ‘omdat ik het wil’ en niet langer ‘omdat ik het kan’. Het kan trouwens nog maar even…

Succes is een relatief begrip. De economie mag haar eigen beperkte definitie van ‘succes’ voor zichzelf behouden. Wij hebben onze eigen definitie van succes. Als we er alsnog samen uitkomen heet dat EQnomie.

Mensen realiseren zich dat het niet gaat om geld, dat de moralistische benadering van goed/kwaad, juist/verkeerd, rechtvaardig/zondig ons niet ver brengt en dat zelfs kennis slechts een ‘middel’ is. Waar het wel om gaat is verscheidenheid (in mensen en ideën), creativiteit, de wereld verandere, waarheid, Integriteit en vertrouwen. Sommigen noemen dat samen Spiritualiteit…

‘Werknemers’ verdwijnen en maken plaats voor ‘Investeerders in Eigen Human Capital’ (ofwel: de Ik B.V.). Onze doelen zijn gebaseerd op onze waarden, en dat is heel wat anders dan de ‘normen’ van de economie. We willen betere revenuën uit onze investeringen.

Het verschil tussen ‘medewerker’ en ‘afnemer’ is verdwenen. De enige redding is deze twee begrippen qua betekenis eerst eens om te draaien…

Economie, politiek; het zijn ego-feestjes. EQnomie is een feest van authentieke mensen.

De EQnomie noemt de dingen bij hun naam, zegt wat mensen vinden en is duidelijk en direct. Allemaal kenmerken die haaks staan op de economie.

Communicatie kan nooit hol, mat en onmenselijk zijn; dat is economie. Echte communicatie is vol waarde, passie, menselijk en twee-richting verkeer. Dat is EQnomie.

De EQnomie is het vermogen van mensen (organisaties) om zich te ontwikkelen.

Er is geen verschil tussen ‘de organisatie’ en ‘de markt’. Ook niet tussen ‘ons’en ‘hen’, ‘leverancier’ en ‘afnemer’, zelfs niet tussen ‘partners’. In de EQnomie zijn er geen grenzen; alles is één.

In de EQnomie roept niemand ‘mensen zijn het belangrijkste kapitaal (of: grootste risicofactor) van onze organisatie’ maar: ‘wij zijn menselijke passie, gericht op menselijke passie’.

Onder de economie waren wij ‘werknemers’. Onder de EQnomie zijn we kapitaalverschaffers. Onder de economie waren wij ‘afnemers’ (klanten, cliënten, burgers, studenten,…). Onder de EQnomie zijn wij mensen met een (h)erkende passie.

In de economie dient de medewerker, de klant, ‘het systeem’. In de EQnomie moet het systeem de mens dienen en werkt ‘de baas’ voor mij (en zo niet dan zoek ik een andere ‘baas’).

Organisaties vertellen ons wat ze van ons verwachten. Wij vertellen organisaties wat we van hen verwachten. Is er een win/win dan gaan we samen verder. Dat is EQnomie.

Alles draait om passie! Onze passie is niet het tevreden stellen van autoriteitsfiguren. Wij halen onze tevredenheid vooral uit het werk zelf. Samen met ‘klanten’ bepalen wij wat ‘waarde’ is…

De Mens bepaalt zijn eigen Zelf, Succes en Behoeften. Om dat te kennen heb je nodig wat de economie niet heeft: oren.

Voor welk probleem was de economie ooit eigenlijk een oplossing? Nou?

Wij denken niet ‘meer, meer…’ maar vooral ‘beter, beter…’. Het gaat in de EQnomie immers niet om de Quantiteit maar om de Qualiteit. Daarom kan de economie zo verdomde weinig met de 55-plussers.

Mensen zijn alleen maar stemvee, koopvee, werkvee zolang ze dat zelf toestaan. In de EQnomie staan ze dat niet toe. In de EQnomie werken politiek, economie en organisaties voor mij en niet langer andersom.

We accepteren niet dat de economie onze ervaringsgerichtheid hi-jacked door op geld gerichte sub-economiën als ‘belefeniseconomie’ of ‘emotiemarkt’ te creeëren.

De economie gaat alleen maar over de belangen van de economie. EQnomie gaat over mijn menszijn als doel waaraan alles, ook de economie, ondergeschikt is.

De economie is er om mijn vriend te zijn; niet om mijn loyaliteit af te dwingen.

Het gaat niet om meer doen met minder mensen (kosten) maar om meer passie en minder ‘omdat we het altijd zo gedaan hebben.

Vindt u het echt heel erg als wij zelf wel weten wat we willen?

David Maister had het over de EQnomie toen hij schreef “Winst is het applaus dat je krijgt als je je medewerkers en afnemers (allemaal mensen!) goed behandeld.”

Geïndividualiseerde Arbeidsverhoudingen zijn hooguit een eerste voorzichtige stap in de richting van de EQnomie waar het om win/win gaat in alle relevante ‘valuta’.

‘Uiteindelijk gaat het om de winst’… ‘Wij gaan voor de omzetverhoging’… Brrrrr. WIJ gaan voor het hoogste!

Van ‘lifecycle’ naar ‘life’.

Vroeger waren wij ook consumenten. Onvoorstelbaar hé?

Weet u wat ‘business-to-business’ is? Twee winstmachines die via telmachines communiceren. En ‘business-to-consumer’ is één winstmachine die via één telmachine liegt dat het gedrukt is.

Onder de EQnomie is rekenen (Homo Economicus) een secundaire emotie.

Is het u dan niet opgevallen dat, toen de eerste stralen van de EQnomie over de economische horizon verschenen, het statussymbool auto door toename van de menselijke bewustwording ging krimpen? Oh, u dacht dat dat zuinigheid was?!

Weet u het verschil tussen de economie en een pyramidespel? Ik ook niet.

Economie legt bejaarden in de luiers en gevangenen in de watten. Oh ja; allochtone medelanders sturen ze het vruchtenbos in. En vrijwilligers in de zorg betalen zelf voor hun koffie. Homo Economicus ten voete uit.

EQnomie gaat over, voor en door Mensen. Economie gaat over hele slimme telmachines.

Wat is mijn dagelijkse/wekelijkse/maandelijkse ‘return on investment’ op mijn talenten wanneer ik die investeer in jouw organisatie? Hoeveel waarde creeër jij (CEO, Manager, Chef, Groepsleider) voor ons wanneer je ons werk organiseert?

Wij bestrijden de dominantie van de economie waar die ons leven de-avonturiseert en/of reduceert tot een puur functioneel (deel)bestaan. Wij zijn niet slechts ‘handen’ en/of ‘hoofden’. Ons centrum is ons hart.

In de EQnomie zijn wij compleet en niet slechts ‘een set competenties’, of ‘een persoonlijkheid(stype)’ of een functie.

Wij willen geen balans tussen werken en privé: wij willen ons authentieke zelf zijn in werk én privé; er is geen onderscheid in de EQnomie omdat het gaat om mijn authenticiteit, en daarvan is er echt maar één.

Er is geen verschil tussen Meneer Pastoor anno 1950 (“Wordt het geen tijd voor een volgende kleine”) en de economie anno 2004 (“Wordt het geen tijd voor een nieuwe auto, caravan, vakantie, mobiele telefoon, computer….”).

Wij willen het eigendom houden over onze talenten, tijd, aandacht, ideeën, kennis, passie, energie en sociale netwerken.

Niet ‘de loyaliteit van de werknemer, klant’ maar ‘de loyaliteit van de werkgever, leverancier’. Duh.

Het beste leiderschap dat de economie nu kan kiezen is dat van de volgzaamheid. Wie oren heeft die hoort. Ik zei: WIE OREN HEEFT……

De economie vraagt dat mensen ‘resultaatgericht’ worden. Ieder mens is al resultaatgericht! Het zijn echter de bedrijven die zich op méér en meer verscheider resultaten moeten richten om zich tot de EQnomie te kunnen bekeren.

Wij willen dat ons werk iets oplevert in termen van groeien, leren en persoonlijke competenties. Als we onze talenten investeren willen we een ‘return on investment’ in dezelfde ‘valuta’… In de EQnomie gaat het om onze zelfontwikkeling.

Bedrijven ‘stoppen geld in mensen’ om ‘geld uit mensen te halen’. Wij stoppen onszelf in bedrijven en willen daar Zelf beter van worden; niet alleen maar in geld. Wij stoppen onszelf alleen maar in een organisatie (zaak/project/bedrijf) die ons minstens trots maakt.

Wij zijn niet rigide loyaal aan de status quo maar willen het avontuur beleven zoals het begon…

In de EQnomie zijn onze persoonlijke grenzen veel wijd(s)er dan de economie lief is.

Wij zijn geen slotmachines waar, als je op de juiste manier aan de juiste handel trekt, geld uit komt….

We verkeren niet met mensen die minder te verliezen hebben dan wij.

Beste CEO, Manager, Chef, Groepsleider: ‘Vraag niet wat wij (de organisatie) voor jou kunnen doen. Vraag liever wat jij voor de organisatie (ons) kunt doen.’

In de EQnomie staat Integriteit voorop, komen Behoeften op de tweede plaats en ‘wensen’ als derde. In de EQnomie doen we alleen maar wat we willen, altijd.

Terwijl geld in de economie het Hoogste Goed is betekent geld in de EQnomie slechts het middel om in onze basisbehoeftes te voorzien. Punt. De dingen waar het ons echt om gaat staan daar boven: mens zijn, ontwikkeling, uitdaging, plezier!

De economie noemt oogkleppen ‘strategische kaders’, routines ‘processen’, boeien ‘relaties’ (met medewerkers, klanten, leveranciers en aandeelhouders) en noemt dogma’s ‘waarden’. In het belang van onszelf en de organisaties noemen wij de dingen bij hun terechte naam.

Mensen volgen alleen nog maar regels als die hun principes bevestigen en hun inzichten versterken. Alle, ja ALLE andere regels lappen zij aan hun laars. Mensen zijn bewust principieel.

Je bent van harte uitgenodigd in de EQnomie. Laat je statussymbool buiten en hang bij de deur je ego aan onze kapstok. Je bent zonder die dingen veel meer.