Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
-
+
diff --git a/static/alzheimer-is-geen-dementie/feed/index.xml b/static/alzheimer-is-geen-dementie/feed/index.xml
index aeebcd0..1b4ed3d 100644
--- a/static/alzheimer-is-geen-dementie/feed/index.xml
+++ b/static/alzheimer-is-geen-dementie/feed/index.xml
@@ -11,7 +11,7 @@
/alzheimer-is-geen-dementie/
Mensenmens
- Mon, 21 Dec 2015 20:37:29 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:15 +0000
hourly
diff --git a/static/alzheimer-is-geen-dementie/index.html b/static/alzheimer-is-geen-dementie/index.html
index 550b532..31e3f5f 100644
--- a/static/alzheimer-is-geen-dementie/index.html
+++ b/static/alzheimer-is-geen-dementie/index.html
@@ -20,11 +20,12 @@ Alzheimer is geen Dementie - Paul JansenPaul Jansen
+
-
+
@@ -131,7 +132,7 @@ img.emoji {
De ziekte van Alzheimer is atrofie van de hersenen “afname van het aantal cellen en/of afname van de celfunctie”.
Het Dementie syndroomis blijvende afname van het geheugen plus afname van minstens één andere cognitieve functie zoals taalgebruik, dingen kunnen uitvoeren, dingen herkennen en dingen organiseren. En zodanig dat het dagelijks leven erdoor wordt beïnvloedt.
We hadden met elkaar stilzwijgend afgesproken dat we de termen ‘Ziekte van Alzheimer’ en ‘Dementie’ door elkaar (kunnen) gebruiken en dat die begrippen over hetzelfde gaan. Nieuwe neurologische inzichten laten ons weten dat deze twee termen echter zeker niet uitwisselbaar zijn. Dat is goed nieuws en er zijn belangrijke redenen om daarom die twee begrippen vanaf nu nog verder uit elkaar te gaan houden. Niet alleen maar omdat de begrippen twee ongelijksoortige dingen aanduiden, namelijk de ziekte Alzheimer en het dementie syndroom want dat wisten we al lang (ook al noemen veel mensen dementie een ziekte). Er is echter tot nu toe altijd gedacht dat de Ziekte van Alzheimer zonder uitzondering en ‘automatisch’ tot dementie leidt, en het nieuwe inzicht vanuit de neurologie, gebaseerd op zeer degelijk wetenschappelijk onderzoek, is dat het automatisme van ‘als Alzheimer dan dementie’ lang niet altijd klopt.
-
De meest indrukwekkende bewijzen daarvoor komen uit de inmiddels beroemde zogenoemde ‘Religious Orders Study’ die al sinds 1992 loopt. Wie daar alles over wil weten kan HIER beginnen. Ik volsta met de basisuitleg van de studie waarin de twee aanduidingen Alzheimer, de clinische pathologie, en Dementie, de neurocognitieve stoornis, heel consequent apart en los van elkaar worden onderzocht. Bij honderden nonnen van 75 jaar of ouder werden en worden sinds 1992 jaarlijks intensieve onderzoeken gedaan naar hun cognitieve gezondheid en vaardigheden terwijl bij elk overlijden van één van deze nonnen onmiddellijk hun hersenen in een autopsie worden onderzocht op o.a. de aanwezigheid van de ziekte van Alzheimer. Zoals neuroloog David Eagleman het zo mooi beschrijft in de zesdelige PBS-documentaire The Brain: “van veel onderzochte hersenen zal elke neuroloog bevestigen dat die hersenen zonder enige twijfel komen van een persoon die een zeer zware vorm van de ziekte van Alzheimer had, terwijl uit de periodieke onderzoeken naar de cognitieve gezondheid van de eigenaren van die hersenen geen enkele indicatie van dementie bleek.” Dus: mensen met volledige, ernstige Alzheimer maar helemaal geen(!) dementie. En dat is dus de verklaring voor de uitdagende titel van dit bericht. Als dit nieuws is voor u dan liep u dus wat achter.
+
De meest indrukwekkende bewijzen daarvoor komen uit de inmiddels beroemde zogenoemde ‘Religious Orders Study’ die al sinds 1992 loopt. Wie daar alles over wil weten kan HIER beginnen. Ik volsta met de basisuitleg van de studie waarin de twee aanduidingen Alzheimer, de clinische pathologie, en Dementie, de neurocognitieve stoornis, heel consequent apart en los van elkaar worden onderzocht. Bij honderden nonnen van 75 jaar of ouder werden en worden sinds 1992 jaarlijks intensieve onderzoeken gedaan naar hun cognitieve gezondheid en vaardigheden terwijl bij elk overlijden van één van deze nonnen onmiddellijk hun hersenen in een autopsie worden onderzocht op o.a. de aanwezigheid van de ziekte van Alzheimer. Zoals neuroloog David Eagleman het zo mooi beschrijft in de zesdelige PBS-documentaire The Brain: “van veel onderzochte hersenen zal elke neuroloog bevestigen dat die hersenen zonder enige twijfel komen van een persoon die een zeer zware vorm van de ziekte van Alzheimer had, terwijl uit de periodieke onderzoeken naar de cognitieve gezondheid van de eigenaren van die hersenen geen enkele indicatie van dementie bleek.” Dus: mensen met volledige, ernstige Alzheimer maar helemaal geen(!) dementie. En dat is dus de verklaring voor de uitdagende titel van dit bericht. Als dit nieuws is voor u dan liep u dus wat achter.
Dus ja, er zijn mensen die wel de ziekte van Alzheimer hebben en die toch absoluut geen dementie hebben. Zoals er ook mensen zijn die wel dementie hebben en toch geen ziekte van Alzheimer hebben: nu zeggen we (nog) dat in ongeveer 70% van alle gevallen van dementie de ziekte van Alzheimer de oorzaak is. Maar mede gebaseerd op de ‘Religious Orders Study’ kunnen we vanaf nu hooguit vaststellen, bij het juiste onderzoek naar Alzheimer, dat in 70% van de gevallen van dementie de ziekte van Alzheimer ook voorkomt. En dus dat de ziekte van Alzheimer een hoge risicofactor is, maar zeker niet dat dementie een automatisch en vaststaand gevolg van Alzheimer is. Dit is ook heel belangrijk omdat uit onder andere diezelfde ‘Religious Orders Study’ de conclusie kan worden getrokken dat of iemand wel of geen dementie ontwikkelt dus niet (alleen maar) afhangt van of iemand de Ziekte van Alzheimer heeft, maar dus van andere factoren. Met name factoren die we kunnen identificeren omdat ze een rol spelen bij mensen die wel de ziekte van Alzheimer hebben maar geen dementie. Voorlopig wijzen de onderzoeken daarnaar in de richting van leefstijlfactoren. En die zijn dus te beïnvloeden! Zoals ook het World Alzheimer Report 2014 (hiernaast) nota bene al aangaf en directeur van Alzheimer Nederland Gea Broekema daarover zei: “We kunnen de kans op dementie sterk terugdringen. Onderzoek bewijst het. Er is iets te doen tegen dementie en het is nooit te laat om te beginnen.” En daarom is het onderscheid maken tussen de ziekte van Alzheimer en dementie extra belangrijk.
In mijn lezing ‘Voorkomen is beter dan Dementie‘ waarmee ik door het land trek besteed ik alle aandacht aan die preventie van dementie. De resultaten uit onderzoeken van de wetenschappelijke wereld van de neurologie laten impliciet weten dat dementie preventie ook mogelijk is voor mensen met de ziekte van Alzheimer. En dat is voor heel veel mensen heel erg belangrijk en goed nieuws! En misschien voor velen in de zorg even wennen…
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
-
+
diff --git a/static/alzheimer-nederland-is-in-de-war/feed/index.xml b/static/alzheimer-nederland-is-in-de-war/feed/index.xml
index a5c5c06..75f4df1 100644
--- a/static/alzheimer-nederland-is-in-de-war/feed/index.xml
+++ b/static/alzheimer-nederland-is-in-de-war/feed/index.xml
@@ -11,7 +11,7 @@
/alzheimer-nederland-is-in-de-war/
Mensenmens
- Sun, 22 Jan 2017 14:36:45 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:13 +0000
hourly
diff --git a/static/alzheimer-nederland-is-in-de-war/index.html b/static/alzheimer-nederland-is-in-de-war/index.html
index 05352c8..e85c885 100644
--- a/static/alzheimer-nederland-is-in-de-war/index.html
+++ b/static/alzheimer-nederland-is-in-de-war/index.html
@@ -20,12 +20,12 @@ Alzheimer Nederland is in de war - Paul JansenPaul Jansen
-
+
-
+
@@ -129,15 +129,15 @@ img.emoji {
Geplaatst op16 januari 2017doorPaul Jansen
-
Van de (huidige) websites van Alzheimer Nederland kan ik niet anders dan de conclusie trekken dat Alzheimer Nederland erg in de war is. Althans, de mensen die over de inhoud van die websites gaan zijn verward. Of, nog veel erger, ondeskundig. Met als gevolg dat de websites alzheimer-nederland.nl en dementie.nl in plaats van juiste informatie en opheldering vooral verwarring creëren en verspreiden. Of is dat wellicht juist de bedoeling?
-
Al eerder ging Alzheimer Nederland de ‘verkeerde kant’ op met haar informatie over dementie. In juli 2014 schreef ik in mijn blogpost “Wat is Dementie?” over de definitie van dementie die Alzheimer Nederland toen op hun website gaven: “Dementie is een hersenaandoening die iemand langzaam maar zeker volledig afhankelijk maakt van de zorg van anderen.” Geen definitie maar vooral een deprimerende, negatieve boodschap. Maar een paar dagen later had de deskundige leiding van Alzheimer Nederland de tekst laten aanpassen naar “Dementie is de naam voor een combinatie van symptomen (een syndroom), waarbij de verwerking van informatie in de hersenen is verstoord.” Chapeau!
-
Mogelijk zijn ze dat bij Alzheimer Nederland inmiddels weer helemaal vergeten (knipoog) want dankzij een email van Alzheimer Nederland (Nieuwsberichten januari 2017) kwam ik bij tip #1. van de beste tips uit 2016: “Zes tips voor omgaan met dementie in uw omgeving” en zowel op die pagina op dementie.nl als in de PDF die blijkbaar erg populair is staat inmiddels (weer) een definitie van dementie die niet klopt:
+
Van de (huidige) websites van Alzheimer Nederland kan ik niet anders dan de conclusie trekken dat Alzheimer Nederland erg in de war is. Althans, de mensen die over de inhoud van die websites gaan zijn verward. Of, nog veel erger, ondeskundig. Met als gevolg dat de websites alzheimer-nederland.nl en dementie.nl in plaats van juiste informatie en opheldering vooral verwarring creëren en verspreiden. Of is dat wellicht juist de bedoeling?
+
Al eerder ging Alzheimer Nederland de ‘verkeerde kant’ op met haar informatie over dementie. In juli 2014 schreef ik in mijn blogpost “Wat is Dementie?” over de definitie van dementie die Alzheimer Nederland toen op hun website gaven: “Dementie is een hersenaandoening die iemand langzaam maar zeker volledig afhankelijk maakt van de zorg van anderen.” Geen definitie maar vooral een deprimerende, negatieve boodschap. Maar een paar dagen later had de deskundige leiding van Alzheimer Nederland de tekst laten aanpassen naar “Dementie is de naam voor een combinatie van symptomen (een syndroom), waarbij de verwerking van informatie in de hersenen is verstoord.” Chapeau!
+
Mogelijk zijn ze dat bij Alzheimer Nederland inmiddels weer helemaal vergeten (knipoog) want dankzij een email van Alzheimer Nederland (Nieuwsberichten januari 2017) kwam ik bij tip #1. van de beste tips uit 2016: “Zes tips voor omgaan met dementie in uw omgeving” en zowel op die pagina op dementie.nl als in de PDF die blijkbaar erg populair is staat inmiddels (weer) een definitie van dementie die niet klopt:
De (werkelijk) deskundigen weten uiteraard dat dementie een syndroomis, en (dus) geen ziekte. Op zijn minst dus onzorgvuldig van Alzheimer Nederland. En dat het verschil tussen een ziekte en een syndroom ook voor ‘gewone mensen’ belangrijk is, belangrijker dan je denkt zelfs, daar kom ik zo op.
Ja, u leest het helaas goed, dementie is ineens zowel een syndroom als OOK een verzamelnaam voor ruim vijftig ziektes geworden. En allerlei vormen van de ziektedementie… Er zou iemand zich vreselijk moeten zitten te schamen bij Alzheimer Nederland. Hoopte ik, want anders is het inderdaad gebrek aan professionaliteit, of in de war zijn, of verwarring stichten.
-
Helaas lijkt op een andere pagina van Stichting Alzheimer Nederland wellicht de aap uit de mouw te komen en verwarrende inconsequentie en het gebrek aan professionaliteit in de informatievoorziening een mogelijke ‘duistere’ bijbedoeling te krijgen. Wie zich namelijk op dementie.nl afvraagt wat het verschil tussen Alzheimer en Dementie is (een vraag die ik regelmatig moet beantwoorden) krijgt van Alzheimer Nederland foute antwoorden en informatie die ronduit nog minder waar is dan dat dementie een ziekte zou zijn. De verwarring lijkt het makkelijkst te werken als je het ‘simpel’ maakt, zoals “Is de ziekte van Alzheimer dementie? Is dementie de ziekte van Alzheimer?” en dan schrijf je simpel, maar onwaar:“Het antwoord op de eerste vraag is: ja. Het antwoord op de tweede vraag is: nee. ” Want het goede antwoord op beide vragen is Nee.
+
Helaas lijkt op een andere pagina van Stichting Alzheimer Nederland wellicht de aap uit de mouw te komen en verwarrende inconsequentie en het gebrek aan professionaliteit in de informatievoorziening een mogelijke ‘duistere’ bijbedoeling te krijgen. Wie zich namelijk op dementie.nl afvraagt wat het verschil tussen Alzheimer en Dementie is (een vraag die ik regelmatig moet beantwoorden) krijgt van Alzheimer Nederland foute antwoorden en informatie die ronduit nog minder waar is dan dat dementie een ziekte zou zijn. De verwarring lijkt het makkelijkst te werken als je het ‘simpel’ maakt, zoals “Is de ziekte van Alzheimer dementie? Is dementie de ziekte van Alzheimer?” en dan schrijf je simpel, maar onwaar:“Het antwoord op de eerste vraag is: ja. Het antwoord op de tweede vraag is: nee. ” Want het goede antwoord op beide vragen is Nee.
Het is nog steeds zo: de ziekte van Alzheimer is een ziekte, dementie is een syndroom. Dat is het allereerste onderscheid dat Alzheimer Nederland hier(naast weer) niet maakt: een ziekte is geen syndroom en een syndroom is geen ziekte! En (geheel terecht) schrijft Alzheimer Nederland hiernaast dat “dementie niet altijd alzheimer [is]“, want er zijn inderdaad ruim 70 verschillende ziektes die allemaal o.a. de symptomen kunnen opleveren die we samen dementie noemen. Maar tegen beter (zouden moeten) weten in beweert Alzheimer Nederland hier vervolgens “Alzheimer is dementie“. En dat is dus een leugen! Dat hebben ‘we’ ooit wel gedacht maar inmiddels weten ‘we’ echt wel beter! Uit diverse onderzoeken o.a. in de VS naar nonnen en in Australië naar 90-plussers is zonder enige reserve wetenschappelijk vastgesteld dat Alzheimer NIET automatisch en altijd tot dementie leidt! Sterker: er zijn inmiddels steeds meer mensen gevonden die 100% zeker de ziekte van Alzheimer hadden of hebben en absoluut geen dementie hadden of hebben! Voor veel mensen, ook professionals, is die wetenschappelijke kennis nog nieuws wanneer ik ze dat vertel en laat zien, maar voor Alzheimer Nederland zou dat absoluut geen nieuws moeten/mogen zijn.
-
Helaas staat op diezelfde pagina ook weer die oude, foute en negatieve ‘definitie van dementie’, u weet wel die ik er in 2014 af heb gekregen, letterlijk helemaal terug: “Dementie is een verzamelnaam voor verschillende ziektes die de hersenen aantasten en waardoor iemand steeds verder achteruitgaat in functioneren. ” En staat er vervolgens ook weer: “Er zijn meer dan vijftig vormen van dementie. Een aantal daarvan staat beschreven onder het vraagstuk ‘Ik wil meer weten over dementie’. De ziekte van Alzheimer is de bekendste en meest voorkomende vorm van dementie. Ongeveer zeventig procent van de mensen met dementie heeft de ziekte van Alzheimer. Andere veelvoorkomende vormen van dementie zijn vasculaire dementie, frontotemporale dementie en Lewy body dementie.” en van al deze informatie is alleen maar “Ongeveer zeventig procent van de mensen met dementie heeft de ziekte van Alzheimer.” feitelijk correct. De rest is alleen maar verwarring (zaaien)…
+
Helaas staat op diezelfde pagina ook weer die oude, foute en negatieve ‘definitie van dementie’, u weet wel die ik er in 2014 af heb gekregen, letterlijk helemaal terug: “Dementie is een verzamelnaam voor verschillende ziektes die de hersenen aantasten en waardoor iemand steeds verder achteruitgaat in functioneren. ” En staat er vervolgens ook weer: “Er zijn meer dan vijftig vormen van dementie. Een aantal daarvan staat beschreven onder het vraagstuk ‘Ik wil meer weten over dementie’. De ziekte van Alzheimer is de bekendste en meest voorkomende vorm van dementie. Ongeveer zeventig procent van de mensen met dementie heeft de ziekte van Alzheimer. Andere veelvoorkomende vormen van dementie zijn vasculaire dementie, frontotemporale dementie en Lewy body dementie.” en van al deze informatie is alleen maar “Ongeveer zeventig procent van de mensen met dementie heeft de ziekte van Alzheimer.” feitelijk correct. De rest is alleen maar verwarring (zaaien)…
De ‘aap uit de mouw’ / duistere bijbedoeling lijkt dan te zijn wat er onderaan diezelfde pagina staat: “Omdat alzheimer de meest voorkomende vorm van dementie is, wordt daar veel onderzoek naar gedaan. Alzheimer Nederland investeert in onderzoeken naar vele vormen van dementie in de hoop een remedie te vinden tegen deze ziektes. Alzheimer Nederland streeft naar een wereld zonder dementie.” en het verzoek of u dus mee wilt helpen dementie de wereld uit te krijgen, en wie wil dat nou niet?! U moet dan geld geven aan Alzheimer Nederland. Misschien zijn dus het ontbreken van alle feitelijke juistheden en nuances wel dienstig om u extra gemotiveerd te krijgen om vooral te gaan ‘doneren’.
Ik hoop (met u) dat Alzheimer Nederland zich wat professioneler zal gaan opstellen in de (juiste) informatie op hun websites en in hun informatiefolders. Daar help ik graag aan mee, u weet me te vinden.
]]>
- /moeder-mee/feed/
- 0
@@ -262,7 +250,6 @@ Wanneer een kind zo mishandelt wordt als Jo dan bellen we de Kinderbescherming.
Creativiteit ipv protocollen
/creativiteit-ipv-protocollen/
- /creativiteit-ipv-protocollen/#respondThu, 01 Mar 2018 16:13:50 +0000
@@ -285,7 +272,7 @@ Wanneer een kind zo mishandelt wordt als Jo dan bellen we de Kinderbescherming.
-
]]>
- /creativiteit-ipv-protocollen/feed/
- 0Mijn Talisman
/mijn-talisman/
- /mijn-talisman/#respondSun, 28 May 2017 17:27:50 +0000
@@ -353,15 +337,12 @@ Wanneer een kind zo mishandelt wordt als Jo dan bellen we de Kinderbescherming.
]]>
- /mijn-talisman/feed/
- 0Dement Stemmen op 15 maart
/dement-stemmen-op-15-maart/
- /dement-stemmen-op-15-maart/#respondSun, 12 Feb 2017 15:06:13 +0000
@@ -377,13 +358,11 @@ Wanneer een kind zo mishandelt wordt als Jo dan bellen we de Kinderbescherming.
Wat u over uzelf kunt leren vanuit het gedachtegoed van Anneke van der Plaats over dementie is dus: wanneer u zich voldoende bang voelt, of laat maken, zal uw natuurlijke overlevingsmechanisme (de amandelkernen in uw hersenen) ervoor zorgen dat uw rationele vermogens en uw bewuste gebruik van uw emoties worden uitgeschakeld. Uw gedrag zal worden gestuurd vanuit die angst en vanuit de onbewuste wil om te overleven en daardoor worden beperkt tot automatisch, primitief en reflexmatig, emotioneel gedrag.
Natuurlijk weten en snappen sommige politici precies hoe dit werkt (bij iedereen en dus ook bij u). Populisme is een woord dat volgens mij dus vooral aangeeft het hun bedoeling is om precies dat te doen: u angst te laten voelen waardoor uw vermogen om te denken en te kiezen (laag 3 en 4) wordt uitgeschakeld en u op 15 maart automatisch, primitief, reflexmatig en vanuit primaire emotie uw stem zult uitbrengen. Op hen. Zo bezien is het stemmen op een populistische kandidaat of partij dus een demente daad. In mijn presentatie noem ik als voorbeeld wel eens de Amerikaanse president-verkiezingen die, in het model van Anneke van der Plaats, dus geheel op nivo 2 zijn beslist. En nee, ik zeg zeker niet dat alle mensen met dementie dus populistisch zullen/zouden stemmen want dan zouden zij ook eerst politiek bang gemaakt moeten worden. We zullen zien in hoeverre angst en daardoor opgewekte ‘politieke dementie‘ onze verkiezingen van 15 maart zullen gaan beheersen en uw stemgedrag zullen bepalen…
____________________________________
-*De Wonderen Wereld van Dementie
-**De dag door met Dementie, zie ook filmpje.
]]>
- /aan-alle-kamerleden/feed/
- 0Onmenselijke Zorg
/onmenselijke-zorg/
- /onmenselijke-zorg/#respondFri, 06 Apr 2018 10:21:33 +0000
@@ -79,7 +75,7 @@ Is (ook) verzonden aan elk lid van de Eerste- en Tweede Kamer persoonlijk.
Naast mijn werk in het voorlichten (presentaties) en geven van lessen over dementiezorg ben ik ook actief in het promoten van de Raad voor de Mensenbescherming. Dat is een rechtstreeks gevolg van de cases waarover mijn advies wordt gevraagd en de verhalen die ik te horen krijg waar het helemaal mis gaat met de zorg voor met name oudere mensen. Enkele voorbeelden van de vele vreselijke verhalen die ik hoor:
Een hele familie die samenwerkt om een oude dame zo snel mogelijk dood te laten gaan, liefst via euthanasie, geheel tegen de wil van die dame.
-
Via het regelen van een gedwongen opname (1 van de ruim 26000 in 2017) meteen over de bezittingen kunnen beschikken en niet op de erfenis te hoeven wachten.
+
Via het regelen van een gedwongen opname (1 van de ruim 26000 in 2017) meteen over de bezittingen kunnen beschikken en niet op de erfenis te hoeven wachten.
Via expres verwaarlozen de gezondheid van een senior achteruit laten gaan en zo snel ‘het probleem’ van mantelzorg oplossen door opname of overlijden.
Door zorgpersoneel bestelen van oudere patiënten, juist van verwarde mensen.
Kinderen die geld van de bankrekening van die ouder halen voor zichzelf.
@@ -89,19 +85,16 @@ Is (ook) verzonden aan elk lid van de Eerste- en Tweede Kamer persoonlijk.
De overheid weet er van, maar houdt het op ‘voorlichtingscampagnes’ en ondersteuning van professionals, en die zijn regelmatig de ‘mishandelaars’. Zo (makkelijk) maakt de overheid er zich tot nu toe van af:
De gevolgen zijn dat er heel veel verborgen leed is onder senioren. Laatst zei een dame die in dergelijke omstandigheden terecht was gekomen tegen mij letterlijk “Als het zo blijft dan ga ik liever dood“. Dat is precies wat ik niet wil dat iemand ooit zou willen als gevolg van verkeerde behandeling (mishandeling) van mensen die afhankelijk van anderen zijn gemaakt voor hun zorg. Wellicht komt er een ‘meldpunt’ maar voor wie wil weten of en hoeveel ‘ouderenmishandeling’ er bestaat geeft een Google-zoekopdracht naar ‘misstanden ouderenzorg’ al veel te veel resultaten.
-
In China, waar ik vanuit de Anneke van der Plaats Foundation soms les en adviezen geef, ben je wettelijk verplicht om goed voor je ouders en grootouders te zorgen. Daar ga je de gevangenis in wanneer je je gedraagt zoals in de voorbeelden die ik noem.
+
In China, waar ik vanuit de Anneke van der Plaats Foundation soms les en adviezen geef, ben je wettelijk verplicht om goed voor je ouders en grootouders te zorgen. Daar ga je de gevangenis in wanneer je je gedraagt zoals in de voorbeelden die ik noem.
]]>
- /onmenselijke-zorg/feed/
- 0Waar blijft de Raad voor de Seniorbescherming?
/waar-blijft-de-raad-voor-de-seniorbescherming/
- /waar-blijft-de-raad-voor-de-seniorbescherming/#respondFri, 30 Mar 2018 12:10:00 +0000
@@ -117,19 +110,16 @@ Is (ook) verzonden aan elk lid van de Eerste- en Tweede Kamer persoonlijk.
Nee, bellen met een ‘meldpunt ouderenmishandeling’ is geen oplossing. Daar zit namelijk geen eigen mandaat en macht achter. Er wordt doorverwezen naar bestaande instanties die advies of hulp kunnen bieden. In een toenemend aantal gevallen zijn zorgorganisaties, en zelfs de rechtelijke macht zelf, onderdeel van het ‘gesloten systeem’ dat tot feitelijke mishandeling en verder ziek maken van senioren leidt. Zoals Anneke van der Plaats het in 1994 al in haar proefschrift omschreef:
De Universele Rechten van de Mens worden in de praktijk steeds vaker op steeds meer punten geschonden als het om senior burgers gaat. In die mensenrechten staat o.a. “Een ieder heeft het recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid van zijn persoon.” (art.2), “Niemand zal onderworpen worden aan folteringen, noch aan een wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing” (srt.3), “Niemand zal onderworpen worden aan willekeurige inmenging in zijn persoonlijke aangelegenheden” (art.12), “Een ieder heeft recht op eigendom” plus “Niemand mag willekeurig van zijn eigendom worden beroofd” (art.17) en steeds vaker wordt onder het excuus van een ziekte deze rechten van seniors geschonden of geheel ontnomen.
Mijn queeste zal zijn dat door de totstandkoming van de Raad voor de Seniorbescherming ook elke kwetsbare en afhankelijke senior zal worden beschermd tegen wrede, onmenselijke of onterende behandeling, door wie dan ook.
]]>
- /waar-blijft-de-raad-voor-de-seniorbescherming/feed/
- 0Zorg Mishandelt bij Dementie
/zorg-mishandelt-bij-dementie/
- /zorg-mishandelt-bij-dementie/#respondTue, 30 Jan 2018 12:45:37 +0000
@@ -151,21 +141,18 @@ Is (ook) verzonden aan elk lid van de Eerste- en Tweede Kamer persoonlijk.
Niets minder dan een onafhankelijke(!) organisatie met een aan het CPT vergelijkbaar mandaat kan hier werkelijk verandering in brengen en er werkelijk voor gaan zorgen dat ook voor verwarde mensen en mensen met dementie “Foltering en Onmenselijke of Vernederende Behandeling of Bestraffing” maximaal wordt uitgesloten.
___________________________
Het PERSBERICHT 31-01-2018 van 31 januari 2017
-*Het PERSBERICHT uit 2015
+*Het PERSBERICHT uit 2015
** De definitie van Gezondheid 2014 Machteld Huber – ZonMW – Gezondheidsraad.
-Voor de Universele Mensenrechten Standaarden Dementiezorg (UMSD) zie HIER.
+Voor de Universele Mensenrechten Standaarden Dementiezorg (UMSD) zie HIER.
]]>
- /wat-is-dementie/feed/
- 0Het EQnomie Manifest
/het-eqnomie-manifest/
- /het-eqnomie-manifest/#respondWed, 01 Feb 2017 11:55:31 +0000
@@ -315,8 +293,6 @@ mits u de bron (Het EQnomie Manifest verscheen eerst op Paul Jansen.
]]>
- /het-eqnomie-manifest/feed/
- 0
@@ -333,15 +309,15 @@ mits u de bron (Lees verder →
]]>
- Van de (huidige) websites van Alzheimer Nederland kan ik niet anders dan de conclusie trekken dat Alzheimer Nederland erg in de war is. Althans, de mensen die over de inhoud van die websites gaan zijn verward. Of, nog veel erger, ondeskundig. Met als gevolg dat de websites alzheimer-nederland.nl en dementie.nl in plaats van juiste informatie en opheldering vooral verwarring creëren en verspreiden. Of is dat wellicht juist de bedoeling?
-
Al eerder ging Alzheimer Nederland de ‘verkeerde kant’ op met haar informatie over dementie. In juli 2014 schreef ik in mijn blogpost “Wat is Dementie?” over de definitie van dementie die Alzheimer Nederland toen op hun website gaven: “Dementie is een hersenaandoening die iemand langzaam maar zeker volledig afhankelijk maakt van de zorg van anderen.” Geen definitie maar vooral een deprimerende, negatieve boodschap. Maar een paar dagen later had de deskundige leiding van Alzheimer Nederland de tekst laten aanpassen naar “Dementie is de naam voor een combinatie van symptomen (een syndroom), waarbij de verwerking van informatie in de hersenen is verstoord.” Chapeau!
-
Mogelijk zijn ze dat bij Alzheimer Nederland inmiddels weer helemaal vergeten (knipoog) want dankzij een email van Alzheimer Nederland (Nieuwsberichten januari 2017) kwam ik bij tip #1. van de beste tips uit 2016: “Zes tips voor omgaan met dementie in uw omgeving” en zowel op die pagina op dementie.nl als in de PDF die blijkbaar erg populair is staat inmiddels (weer) een definitie van dementie die niet klopt:
+ Van de (huidige) websites van Alzheimer Nederland kan ik niet anders dan de conclusie trekken dat Alzheimer Nederland erg in de war is. Althans, de mensen die over de inhoud van die websites gaan zijn verward. Of, nog veel erger, ondeskundig. Met als gevolg dat de websites alzheimer-nederland.nl en dementie.nl in plaats van juiste informatie en opheldering vooral verwarring creëren en verspreiden. Of is dat wellicht juist de bedoeling?
+
Al eerder ging Alzheimer Nederland de ‘verkeerde kant’ op met haar informatie over dementie. In juli 2014 schreef ik in mijn blogpost “Wat is Dementie?” over de definitie van dementie die Alzheimer Nederland toen op hun website gaven: “Dementie is een hersenaandoening die iemand langzaam maar zeker volledig afhankelijk maakt van de zorg van anderen.” Geen definitie maar vooral een deprimerende, negatieve boodschap. Maar een paar dagen later had de deskundige leiding van Alzheimer Nederland de tekst laten aanpassen naar “Dementie is de naam voor een combinatie van symptomen (een syndroom), waarbij de verwerking van informatie in de hersenen is verstoord.” Chapeau!
+
Mogelijk zijn ze dat bij Alzheimer Nederland inmiddels weer helemaal vergeten (knipoog) want dankzij een email van Alzheimer Nederland (Nieuwsberichten januari 2017) kwam ik bij tip #1. van de beste tips uit 2016: “Zes tips voor omgaan met dementie in uw omgeving” en zowel op die pagina op dementie.nl als in de PDF die blijkbaar erg populair is staat inmiddels (weer) een definitie van dementie die niet klopt:
De (werkelijk) deskundigen weten uiteraard dat dementie een syndroomis, en (dus) geen ziekte. Op zijn minst dus onzorgvuldig van Alzheimer Nederland. En dat het verschil tussen een ziekte en een syndroom ook voor ‘gewone mensen’ belangrijk is, belangrijker dan je denkt zelfs, daar kom ik zo op.
Ja, u leest het helaas goed, dementie is ineens zowel een syndroom als OOK een verzamelnaam voor ruim vijftig ziektes geworden. En allerlei vormen van de ziektedementie… Er zou iemand zich vreselijk moeten zitten te schamen bij Alzheimer Nederland. Hoopte ik, want anders is het inderdaad gebrek aan professionaliteit, of in de war zijn, of verwarring stichten.
-
Helaas lijkt op een andere pagina van Stichting Alzheimer Nederland wellicht de aap uit de mouw te komen en verwarrende inconsequentie en het gebrek aan professionaliteit in de informatievoorziening een mogelijke ‘duistere’ bijbedoeling te krijgen. Wie zich namelijk op dementie.nl afvraagt wat het verschil tussen Alzheimer en Dementie is (een vraag die ik regelmatig moet beantwoorden) krijgt van Alzheimer Nederland foute antwoorden en informatie die ronduit nog minder waar is dan dat dementie een ziekte zou zijn. De verwarring lijkt het makkelijkst te werken als je het ‘simpel’ maakt, zoals “Is de ziekte van Alzheimer dementie? Is dementie de ziekte van Alzheimer?” en dan schrijf je simpel, maar onwaar:“Het antwoord op de eerste vraag is: ja. Het antwoord op de tweede vraag is: nee. ” Want het goede antwoord op beide vragen is Nee.
+
Helaas lijkt op een andere pagina van Stichting Alzheimer Nederland wellicht de aap uit de mouw te komen en verwarrende inconsequentie en het gebrek aan professionaliteit in de informatievoorziening een mogelijke ‘duistere’ bijbedoeling te krijgen. Wie zich namelijk op dementie.nl afvraagt wat het verschil tussen Alzheimer en Dementie is (een vraag die ik regelmatig moet beantwoorden) krijgt van Alzheimer Nederland foute antwoorden en informatie die ronduit nog minder waar is dan dat dementie een ziekte zou zijn. De verwarring lijkt het makkelijkst te werken als je het ‘simpel’ maakt, zoals “Is de ziekte van Alzheimer dementie? Is dementie de ziekte van Alzheimer?” en dan schrijf je simpel, maar onwaar:“Het antwoord op de eerste vraag is: ja. Het antwoord op de tweede vraag is: nee. ” Want het goede antwoord op beide vragen is Nee.
Het is nog steeds zo: de ziekte van Alzheimer is een ziekte, dementie is een syndroom. Dat is het allereerste onderscheid dat Alzheimer Nederland hier(naast weer) niet maakt: een ziekte is geen syndroom en een syndroom is geen ziekte! En (geheel terecht) schrijft Alzheimer Nederland hiernaast dat “dementie niet altijd alzheimer [is]“, want er zijn inderdaad ruim 70 verschillende ziektes die allemaal o.a. de symptomen kunnen opleveren die we samen dementie noemen. Maar tegen beter (zouden moeten) weten in beweert Alzheimer Nederland hier vervolgens “Alzheimer is dementie“. En dat is dus een leugen! Dat hebben ‘we’ ooit wel gedacht maar inmiddels weten ‘we’ echt wel beter! Uit diverse onderzoeken o.a. in de VS naar nonnen en in Australië naar 90-plussers is zonder enige reserve wetenschappelijk vastgesteld dat Alzheimer NIET automatisch en altijd tot dementie leidt! Sterker: er zijn inmiddels steeds meer mensen gevonden die 100% zeker de ziekte van Alzheimer hadden of hebben en absoluut geen dementie hadden of hebben! Voor veel mensen, ook professionals, is die wetenschappelijke kennis nog nieuws wanneer ik ze dat vertel en laat zien, maar voor Alzheimer Nederland zou dat absoluut geen nieuws moeten/mogen zijn.
-
Helaas staat op diezelfde pagina ook weer die oude, foute en negatieve ‘definitie van dementie’, u weet wel die ik er in 2014 af heb gekregen, letterlijk helemaal terug: “Dementie is een verzamelnaam voor verschillende ziektes die de hersenen aantasten en waardoor iemand steeds verder achteruitgaat in functioneren. ” En staat er vervolgens ook weer: “Er zijn meer dan vijftig vormen van dementie. Een aantal daarvan staat beschreven onder het vraagstuk ‘Ik wil meer weten over dementie’. De ziekte van Alzheimer is de bekendste en meest voorkomende vorm van dementie. Ongeveer zeventig procent van de mensen met dementie heeft de ziekte van Alzheimer. Andere veelvoorkomende vormen van dementie zijn vasculaire dementie, frontotemporale dementie en Lewy body dementie.” en van al deze informatie is alleen maar “Ongeveer zeventig procent van de mensen met dementie heeft de ziekte van Alzheimer.” feitelijk correct. De rest is alleen maar verwarring (zaaien)…
+
Helaas staat op diezelfde pagina ook weer die oude, foute en negatieve ‘definitie van dementie’, u weet wel die ik er in 2014 af heb gekregen, letterlijk helemaal terug: “Dementie is een verzamelnaam voor verschillende ziektes die de hersenen aantasten en waardoor iemand steeds verder achteruitgaat in functioneren. ” En staat er vervolgens ook weer: “Er zijn meer dan vijftig vormen van dementie. Een aantal daarvan staat beschreven onder het vraagstuk ‘Ik wil meer weten over dementie’. De ziekte van Alzheimer is de bekendste en meest voorkomende vorm van dementie. Ongeveer zeventig procent van de mensen met dementie heeft de ziekte van Alzheimer. Andere veelvoorkomende vormen van dementie zijn vasculaire dementie, frontotemporale dementie en Lewy body dementie.” en van al deze informatie is alleen maar “Ongeveer zeventig procent van de mensen met dementie heeft de ziekte van Alzheimer.” feitelijk correct. De rest is alleen maar verwarring (zaaien)…
De ‘aap uit de mouw’ / duistere bijbedoeling lijkt dan te zijn wat er onderaan diezelfde pagina staat: “Omdat alzheimer de meest voorkomende vorm van dementie is, wordt daar veel onderzoek naar gedaan. Alzheimer Nederland investeert in onderzoeken naar vele vormen van dementie in de hoop een remedie te vinden tegen deze ziektes. Alzheimer Nederland streeft naar een wereld zonder dementie.” en het verzoek of u dus mee wilt helpen dementie de wereld uit te krijgen, en wie wil dat nou niet?! U moet dan geld geven aan Alzheimer Nederland. Misschien zijn dus het ontbreken van alle feitelijke juistheden en nuances wel dienstig om u extra gemotiveerd te krijgen om vooral te gaan ‘doneren’.
Ik hoop (met u) dat Alzheimer Nederland zich wat professioneler zal gaan opstellen in de (juiste) informatie op hun websites en in hun informatiefolders. Daar help ik graag aan mee, u weet me te vinden.
@@ -355,7 +331,6 @@ mits u de bron (Dementie preventieallergie verscheen eerst op Paul Jansen.
]]>
Misschien is het wel heel naïf van mij maar de reflexmatige negatieve emotionele reacties van sommige mensen op de combinatie van de woorden ‘dementie’ en ‘preventie’ heeft me toch verrast. Ik begrijp nu ook beter waarom bijvoorbeeld Alzheimer Nederland het onderwerp ‘risicofactoren’, laat staan preventie, niet meteen op hun Home-page zet. Het maakt dingen los bij mensen die je helemaal niet beoogt. Voor een deel hebben die heftige emoties waarschijnlijk soms ook te maken met schuldgevoel. In ieder geval brengt het idee van preventie van dementie een verandering in het bestaande denken van mensen, en dat levert soms stress op met een variatie aan verschillende reacties daarop waaronder inderdaad ontkenning, boosheid en negativiteit. En het is nooit mijn bedoeling om dat bewust op te roepen.
-
Zoals ik zelf omslachtig uitleg in Dementiewijspresentaties gaat het inmiddels juist om allerlei nieuwe inzichten, op allerlei gebied, die er voor zorgen dat we nu pas een klein beetje zicht krijgen op de complexe factoren die samenwerken in zowel het ontstaan als (dus) in de preventie van dementie. Tot nu toe zijn bepaalde concrete factoren als aparte risicofactoren benoemd die de kans op dementie vergroten. Alheimer Nederland noemt er zeven: roken, weinig bewegen, depressie, hoge bloeddruk, diabetes, sterk overgewicht (obesitas) en lage mentale activiteit. Daarbij tekent Alzheimer Nederland zeer terecht aan: “Veel vormen van dementie worden veroorzaakt door ingewikkelde ziekteprocessen“.
+
Zoals ik zelf omslachtig uitleg in Dementiewijspresentaties gaat het inmiddels juist om allerlei nieuwe inzichten, op allerlei gebied, die er voor zorgen dat we nu pas een klein beetje zicht krijgen op de complexe factoren die samenwerken in zowel het ontstaan als (dus) in de preventie van dementie. Tot nu toe zijn bepaalde concrete factoren als aparte risicofactoren benoemd die de kans op dementie vergroten. Alheimer Nederland noemt er zeven: roken, weinig bewegen, depressie, hoge bloeddruk, diabetes, sterk overgewicht (obesitas) en lage mentale activiteit. Daarbij tekent Alzheimer Nederland zeer terecht aan: “Veel vormen van dementie worden veroorzaakt door ingewikkelde ziekteprocessen“.
Inmiddels kunnen we dankzij allerlei nieuwe onderzoeken en vooral ook door bijdragen uit andere wetenschappen (dan neurologie) zowel verbanden tussen bepaalde risicofactoren beter zien, als ook geheel nieuwe factoren identificeren die een belangrijke rol spelen in de complexe oorzaken van dementie. Ik noem neuroplasticiteit en epigenetics als voorbeelden. Ook uit de gedragswetenschappen en de cognitiewetenschap (met name antropologie en psychologie) komen toenemend nieuwe inzichten die beter (be)grip op het ontstaan van dementie bieden.
-
Zeker vanuit de onafhankelijke Stichting Dementiewijs zal het nooit de bedoeling zijn om mensen af te schrikken van juist die informatie waarmee zij zelf een positief verschil zouden kunnen maken. Zowel in hun eigen leven als in het leven van hun naasten, inclusief de mensen waarvoor ze verantwoordelijk zijn en/of zorg voor bieden. Daarom heeft ook de Stichting besloten het woord ‘preventie’ voortaan minder prominent te gebruiken en zich vooral te richten op (dementie) bewustzijn als belangrijkste kenmerk van Dementiewijs.
+
Zeker vanuit de onafhankelijke Stichting Dementiewijs zal het nooit de bedoeling zijn om mensen af te schrikken van juist die informatie waarmee zij zelf een positief verschil zouden kunnen maken. Zowel in hun eigen leven als in het leven van hun naasten, inclusief de mensen waarvoor ze verantwoordelijk zijn en/of zorg voor bieden. Daarom heeft ook de Stichting besloten het woord ‘preventie’ voortaan minder prominent te gebruiken en zich vooral te richten op (dementie) bewustzijn als belangrijkste kenmerk van Dementiewijs.
Ooit heeft iemand bedacht dat we (alle) mensen met dementie ‘dementerenden’ noemen. Inmiddels is dat door velen, wellicht onnadenkend, overgenomen en in de meeste gevallen zonder bewuste negatieve bedoeling. Met dit bericht wil ik mensen aan het denken zetten en uitleggen waarom niemand … Lees verder →
Ooit heeft iemand bedacht dat we (alle) mensen met dementie ‘dementerenden’ noemen. Inmiddels is dat door velen, wellicht onnadenkend, overgenomen en in de meeste gevallen zonder bewuste negatieve bedoeling. Met dit bericht wil ik mensen aan het denken zetten en uitleggen waarom niemand … Lees verder →
Helaas worden sommige woorden verkeerd begrepen en daardoor verkeerd gebruikt. Of dat door sommige mensen bedoeld of onbedoeld wordt gedaan laat ik in het midden, hier wil ik alleen even de zaken recht zetten. De begrippen ‘palliatieve zorg’ en ‘mantelzorg’ zijn in … Lees verder →
Helaas worden sommige woorden verkeerd begrepen en daardoor verkeerd gebruikt. Of dat door sommige mensen bedoeld of onbedoeld wordt gedaan laat ik in het midden, hier wil ik alleen even de zaken recht zetten. De begrippen ‘palliatieve zorg’ en ‘mantelzorg’ zijn in … Lees verder →
]]>
- /mijn-talisman/feed/
- 0De Vier Afspraken
/de-vier-afspraken/
- /de-vier-afspraken/#respondMon, 27 Mar 2017 18:03:41 +0000
@@ -155,15 +148,12 @@ Jouw best zal van moment tot moment veranderen; het zal anders zijn wanneer je g
]]>
- /de-vier-afspraken/feed/
- 0Emoties komen uit het Brein, niet uit het Hart
/emoties-komen-uit-het-brein-en-niet-uit-het-hart/
- /emoties-komen-uit-het-brein-en-niet-uit-het-hart/#respondTue, 08 Sep 2015 18:00:41 +0000
@@ -188,8 +178,6 @@ Jouw best zal van moment tot moment veranderen; het zal anders zijn wanneer je g
]]>
- /mijn-talisman/feed/
- 0De Vier Afspraken
/de-vier-afspraken/
- /de-vier-afspraken/#respondMon, 27 Mar 2017 18:03:41 +0000
@@ -108,15 +101,12 @@ Jouw best zal van moment tot moment veranderen; het zal anders zijn wanneer je g
]]>
- /de-vier-afspraken/feed/
- 0Misleide Empathie
/misleide-empathie/
- /misleide-empathie/#respondWed, 10 Dec 2014 12:39:19 +0000
@@ -137,14 +127,12 @@ Jouw best zal van moment tot moment veranderen; het zal anders zijn wanneer je g
In werkelijkheid is het moment van diagnose, bijvoorbeeld van de diagnose Alzheimer, een enkel punt op een zeer geleidelijk hellende lijn van ontwikkeling van die ziekte. Het lijkt wat dat betreft op het leven en ‘oud’ worden, daar is ook niet één moment voor aan te wijzen dat je ‘het’ ineens bent geworden. Je wordt het gewoon. Langzaam maar zeker. En de één heeft een veel stijlere lijn dan de ander: ik ken stokoude mensen van 55 en piepjonge gasten van 85. En zo is het in werkelijkheid ook met Alzheimer. Volgens de nieuste cijfers is de gemmiddelde tijd die mensen op de hellende lijn van Alzheimer verbijven 9 tot 12 jaar na de diagnose. En die duur wordt steeds langer. Ondertussen is bij de diagnose de schakelaar bij sommigen echter al om gegaan dus loop je grote kans dat er door hen niet meer mèt je, maar alleen nog maar met anderen òver je gepraat wordt… En als de ‘dementiepatiënt’ bijvoorbeeld daar dan over valt, omdat het hem/haar irriteert, dan is dat voor deze ‘professionals’ vaak juist een bevestiging van zowel de diagnose als van de juistheid van hun ‘empathische’ gedrag. Misleide empathie dus…
Anne-Mei The, Bijzonder Hoogleraar (langdurige en palliatieve) Zorg en Dementie
Anne-Mei The heeft het er regelmatig over dat, in mijn woorden, de ‘professionals’ druk doende en gepassioneerd betrokken zijn bij die diagnose, dus vooral aan het begin van de hellende lijn, en verder vooral de armen uit de mouwen steken aan het einde van die hellende lijn. Ook na 1 januari zal de aandacht in ‘de keten’ zich vooral daarop richten. Het zijn de ‘fasen’ waarin empathie het ‘makkelijkst’ is op te brengen… Waarin de mensen makkelijker ‘zien’ wat er nodig is. De jaren tussen die twee einden in, en dat zijn nu dus 8 tot 11 jaren lang, staan de gediagnostiseerde Alzheimerpatiënten en hun naasten er helaas vaak te veel alleen voor als het gaat om ‘empathische begeleiding’…
-
Mijn pleidooi hier is dus voor een ‘door kennis onderbouwde’ empathie en professionaliteit. (om over compassie nog maar te zwijgen). Verminder de aannames waarmee zo veel mensen hun gebrek aan feitelijke kennis opvullen en ‘educate yourself‘ voordat je conclusies trekt uit een diagnose of uit iets dat je meemaakt met iemand die de diagnose heeft. Ik weet, anderen beoordelen op je eigen denkprocessen is een fenomeen dat overal speelt, maar bij dementie is het gevolg erger, ook omdat het zo eenvoudig is op te lossen. De kern van het probleem lijkt hier immers onwetendheid; gebrek aan kennis.
+
Mijn pleidooi hier is dus voor een ‘door kennis onderbouwde’ empathie en professionaliteit. (om over compassie nog maar te zwijgen). Verminder de aannames waarmee zo veel mensen hun gebrek aan feitelijke kennis opvullen en ‘educate yourself‘ voordat je conclusies trekt uit een diagnose of uit iets dat je meemaakt met iemand die de diagnose heeft. Ik weet, anderen beoordelen op je eigen denkprocessen is een fenomeen dat overal speelt, maar bij dementie is het gevolg erger, ook omdat het zo eenvoudig is op te lossen. De kern van het probleem lijkt hier immers onwetendheid; gebrek aan kennis.
]]>
Onze maatschappij wikkelt zich steeds strakker in en beweegt daardoor steeds verder af van beschaving. Weinig mensen weten meer dat ‘beschaving’ staat voor: samenwerking tussen mensen om individuen binnen die beschaving te beschermen én krachtiger te maken, en ervoor te zorgen dat de macht en invloed van elk individu op de eigen levenssfeer optimaal is. Het individualisme kent alleen het stukje “dat de macht en invloed van elk individu op de eigen levenssfeer optimaal is” en dan alleen toegepast op zichzelf. Ja, onze maatschappij is een narcistische maatschappij. En wie de schoen past…
-
Het is dan ook logisch en te verwachten dat er steeds meer mensen zijn die óf alles alleen maar op zichzelf betrekken óf zich afwenden van alles wat volgens hen niet henzelf betreft. En dan zijn er die deze twee strategieën om-en-om afwisselen Zo vatten enkele mensen mijn vorige post ‘Crematie’ onbedoeld persoonlijk op. Dat is natuurlijk wel erg narcistisch. Mijn post had een duidelijke aanleiding (de dood van mijn moeder) maar is heel algemeen en is geheel passend in mijn boodschap over het verlies van ‘Het Dorp’ als metafoor voor menselijke beschaving, waar deze blog immers over gaat. En ik noem ook geen namen dus ook hier gaat op: wie de schoen past…
-
Toch zullen we met deze stadse egocentriekelingen steeds meer rekening moeten houden, dat ze er zijn bedoel ik. Een discussie met hen heeft namelijk geen enkele zin omdat ze enkel de twee hierboven genoemde strategieën kennen. Stadse egocentriekelingen zijn per definitie hoofdmensen. Dorpse mensen zijn vaak juist (nog) hartmensen; ‘Hartmensen onderscheiden zich in het bijzonder door de aandacht voor bewustzijn en de focus op het nu-bewust-zijn. Liefde, empathie, spiritualiteit, intuïtie; het zijn menselijke aspecten die alleen op het hart-niveau beschikbaar zijn, en vanaf dat niveau hun invloed en uitwerking op de drie lagere niveaus (Hoofdmensen) uitoefenen. Andersom is onmogelijk.’ De paradoxale grap ontstaat wanneer hoofdmensen gaan uitleggen dat ze hartmensen zijn. Vrij naar Margaret Thatcher zeg ik dan ”Als je moet uitleggen dat je een hartmens bent, ben je dat niet.” En ja, ook hier geldt weer: wie de schoen past…
+
Het is dan ook logisch en te verwachten dat er steeds meer mensen zijn die óf alles alleen maar op zichzelf betrekken óf zich afwenden van alles wat volgens hen niet henzelf betreft. En dan zijn er die deze twee strategieën om-en-om afwisselen Zo vatten enkele mensen mijn vorige post ‘Crematie’ onbedoeld persoonlijk op. Dat is natuurlijk wel erg narcistisch. Mijn post had een duidelijke aanleiding (de dood van mijn moeder) maar is heel algemeen en is geheel passend in mijn boodschap over het verlies van ‘Het Dorp’ als metafoor voor menselijke beschaving, waar deze blog immers over gaat. En ik noem ook geen namen dus ook hier gaat op: wie de schoen past…
+
Toch zullen we met deze stadse egocentriekelingen steeds meer rekening moeten houden, dat ze er zijn bedoel ik. Een discussie met hen heeft namelijk geen enkele zin omdat ze enkel de twee hierboven genoemde strategieën kennen. Stadse egocentriekelingen zijn per definitie hoofdmensen. Dorpse mensen zijn vaak juist (nog) hartmensen; ‘Hartmensen onderscheiden zich in het bijzonder door de aandacht voor bewustzijn en de focus op het nu-bewust-zijn. Liefde, empathie, spiritualiteit, intuïtie; het zijn menselijke aspecten die alleen op het hart-niveau beschikbaar zijn, en vanaf dat niveau hun invloed en uitwerking op de drie lagere niveaus (Hoofdmensen) uitoefenen. Andersom is onmogelijk.’ De paradoxale grap ontstaat wanneer hoofdmensen gaan uitleggen dat ze hartmensen zijn. Vrij naar Margaret Thatcher zeg ik dan ”Als je moet uitleggen dat je een hartmens bent, ben je dat niet.” En ja, ook hier geldt weer: wie de schoen past…
Tot slot dit: ons ego (brein) is als geen ander in staat om oordelen te vellen over mensen die anders denken en/of doen dan wijzelf. Vanuit onbewust automatisme staat het ego klaar om zijn rationeel onderbouwde oordeel wereldkundig te maken en/of daar naar te handelen. In deze neiging is geen verschil tussen hartmensen en hoofdmensen en je ‘wordt’ pas (weer) hartmens als je aan deze neiging bewust weerstand biedt. En ja, die schoen trek ik zelf meteen aan: ik herken die ‘Pavlov’-reactie van het ego en heb die de afgelopen dagen een paar keer op voelen komen. Maar dan is er gelukkig dat ‘dorp’ van mensen om me heen die me helpen om me niet als egocentriekeling te gedragen. Dat lukt helaas niet altijd en lukt ook niet iedereen. Wie de schoen past…
]]>
@@ -211,7 +199,6 @@ Jouw best zal van moment tot moment veranderen; het zal anders zijn wanneer je g
Jon Kabat-Zinn: Listening is an Act of Love
/jon-kabat-zinn-listening-is-an-act-of-love/
- /jon-kabat-zinn-listening-is-an-act-of-love/#respondMon, 30 Sep 2013 13:08:48 +0000
@@ -224,8 +211,6 @@ Jouw best zal van moment tot moment veranderen; het zal anders zijn wanneer je g
]]>
- /mijn-talisman/feed/
- 0De Vier Afspraken
/de-vier-afspraken/
- /de-vier-afspraken/#respondMon, 27 Mar 2017 18:03:41 +0000
@@ -119,15 +112,12 @@ Jouw best zal van moment tot moment veranderen; het zal anders zijn wanneer je g
]]>
- /de-vier-afspraken/feed/
- 0Dement Stemmen op 15 maart
/dement-stemmen-op-15-maart/
- /dement-stemmen-op-15-maart/#respondSun, 12 Feb 2017 15:06:13 +0000
@@ -143,20 +133,17 @@ Jouw best zal van moment tot moment veranderen; het zal anders zijn wanneer je g
Wat u over uzelf kunt leren vanuit het gedachtegoed van Anneke van der Plaats over dementie is dus: wanneer u zich voldoende bang voelt, of laat maken, zal uw natuurlijke overlevingsmechanisme (de amandelkernen in uw hersenen) ervoor zorgen dat uw rationele vermogens en uw bewuste gebruik van uw emoties worden uitgeschakeld. Uw gedrag zal worden gestuurd vanuit die angst en vanuit de onbewuste wil om te overleven en daardoor worden beperkt tot automatisch, primitief en reflexmatig, emotioneel gedrag.
Natuurlijk weten en snappen sommige politici precies hoe dit werkt (bij iedereen en dus ook bij u). Populisme is een woord dat volgens mij dus vooral aangeeft het hun bedoeling is om precies dat te doen: u angst te laten voelen waardoor uw vermogen om te denken en te kiezen (laag 3 en 4) wordt uitgeschakeld en u op 15 maart automatisch, primitief, reflexmatig en vanuit primaire emotie uw stem zult uitbrengen. Op hen. Zo bezien is het stemmen op een populistische kandidaat of partij dus een demente daad. In mijn presentatie noem ik als voorbeeld wel eens de Amerikaanse president-verkiezingen die, in het model van Anneke van der Plaats, dus geheel op nivo 2 zijn beslist. En nee, ik zeg zeker niet dat alle mensen met dementie dus populistisch zullen/zouden stemmen want dan zouden zij ook eerst politiek bang gemaakt moeten worden. We zullen zien in hoeverre angst en daardoor opgewekte ‘politieke dementie‘ onze verkiezingen van 15 maart zullen gaan beheersen en uw stemgedrag zullen bepalen…
____________________________________
-*De Wonderen Wereld van Dementie
-**De dag door met Dementie, zie ook filmpje.
]]>
- /dement-stemmen-op-15-maart/feed/
- 0Het EQnomie Manifest
/het-eqnomie-manifest/
- /het-eqnomie-manifest/#respondWed, 01 Feb 2017 11:55:31 +0000
@@ -207,15 +194,12 @@ mits u de bron (Het EQnomie Manifest verscheen eerst op Paul Jansen.
]]>
- /het-eqnomie-manifest/feed/
- 0Euthanasie en dementie
/euthanasie-en-dementie/
- /euthanasie-en-dementie/#respondSat, 09 Jan 2016 13:56:50 +0000
@@ -232,22 +216,19 @@ mits u de bron (
Klick op foto voor vergrote weergave.
Allereerst gaat het, door de aard van dementie, nooit meer over de feitelijke beleving van ondraaglijkheid maar over de vastgelegde verwachting van iemand dat hij/zij onder bepaalde toekomstige omstandigheden bepaalde zaken als ondraaglijk lijden denkt te zullen ervaren. Immers, wanneer het eenmaal echt aan de orde is kunnen diezelfde mensen dat op dat moment niet meer zelf aangeven. Waar het dus echt om gaat is dat de mensen (‘alleen maar’) vastleggen dat ze denken ‘als ik dat nu zou hebben zou ik dat niet willen hoor, denk ik nu. Ik denk dat ik dan liever dood ben’. In dat verband wijs ik naar het prachtige lied “I’m not gonna miss you.” van de beroemde Glenn Campbell, inmiddels zelf dementiepatiënt, waaruit te leren valt dat niemand(!) ooit van tevoren kan weten hoe je iets werkelijk zult ervaren wat er vanaf het verleden wellicht als ondraaglijk uit ziet/zag. En ja, het is bij een euthanasie verklaring natuurlijk altijd zo, dat je opschrijft wat je verwacht te zullen willen, maar het grote verschil is dat mensen daar op een later moment gewoon op terug kunnen komen, behalve mensen met dementie want dat is precies wat ze (ook) niet meer kunnen laten weten.
Benauwdheid en pijn zijn in verreweg de meeste gevallen ook objectief waar te nemen en in de bestaande (oude) instructies is voldoende en goede afbakening voor de toepassing van euthanasie daarbij. Zoals de beperking dat bij ondraaglijke benauwdheid en pijn euthanasie alleen maar een oplossing kan zijn wanneer er geen medische (alternatieve) behandelingen zijn om die pijn of die benauwdheid te verlichten. Ik heb met name bezwaar tegen de aan de oude voorwaarden toegevoegde criteria geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp. angst, agressie of onrust omdat deze criteria aanzienlijk minder goed en objectief van buiten af waar te nemen zijn en al helemaal niet als kenmerk van ondraaglijk lijden. In de context van dementie is het onderwerp euthanasie ook altijd al bijzonder lastig geweest vanwege de rol van de familie. De persoonlijke beleving door de familie van hun dierbare familielid met dementie wordt door hen vaak (onbewust) geprojecteerd op dat familielid met dementie. De eigen beleving ‘Ik kan het niet aanzien’ wordt dan ‘kijk eens hoe hij/zij (geestelijk) lijdt’ en het argument ‘dit heeft hij/zij nooit gewild’ krijgt vaak, los van de feitelijkheid van die opmerking, de persoonlijke emotie mee van degene die dat meldt. Daar hebben de artsen uiteraard alle begrip voor, maar met de uitbreiding van ondraaglijk lijden met onderdelen daarvan als geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp.angst, agressie of onrust wordt het risico op vermenging van de beleving van ‘omstanders’ met de beleving van de patiënt alleen maar groter. En wordt het voor artsen alleen maar nog veel lastiger.
-
Plus, en dat is mijn tweede belangrijke reden, dat er voor de bestrijding van (de beleving van) geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp. angst, agressie of onrust als ondraaglijk lijden inmiddels heel veel nieuwe en bewezen niet-medische manieren zijn om juist dat lijden te verlichten of zelfs op te heffen. Verreweg de meeste mensen, en zeker de meeste artsen, weten daar echter niets of weinig van. Er zijn inmiddels allerlei initiatieven ontwikkeld die, door in de steeds kleiner wordende wereld van mensen met dementie specifieke aanpassingen te doen, enorm veel beleving van geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid als ondraaglijk lijden en zelfs de angst, agressie of onrust zelf weg kunnen halen; met een inmiddels ruimschoots bewezen effectiviteit. Kenmerk van dergelijke benaderingen is de situatie van de individu te bezien vanuit zijn/haar individuele beleving, en wel in het nu. Ik noem de Stichting Dementiewijs die ook probeert aan zoveel mogelijk mensen ook die kennis over te brengen.
+
Plus, en dat is mijn tweede belangrijke reden, dat er voor de bestrijding van (de beleving van) geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp. angst, agressie of onrust als ondraaglijk lijden inmiddels heel veel nieuwe en bewezen niet-medische manieren zijn om juist dat lijden te verlichten of zelfs op te heffen. Verreweg de meeste mensen, en zeker de meeste artsen, weten daar echter niets of weinig van. Er zijn inmiddels allerlei initiatieven ontwikkeld die, door in de steeds kleiner wordende wereld van mensen met dementie specifieke aanpassingen te doen, enorm veel beleving van geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid als ondraaglijk lijden en zelfs de angst, agressie of onrust zelf weg kunnen halen; met een inmiddels ruimschoots bewezen effectiviteit. Kenmerk van dergelijke benaderingen is de situatie van de individu te bezien vanuit zijn/haar individuele beleving, en wel in het nu. Ik noem de Stichting Dementiewijs die ook probeert aan zoveel mogelijk mensen ook die kennis over te brengen.
Natuurlijk ligt het voor de hand dat we moeten zorgen dat (ook) alle artsen kennis krijgen van zowel de theorie onder deze alternatieven als de inhoud, praktijk en effecten daarvan voor de bestrijding van de beleving van (ondraaglijk) lijden bij geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid en de bestrijding van angst, agressie of onrust bij mensen met dementie. Zowel die kennisoverdracht als de toepassingen van die kennis kosten geld en als er één ding is waar een groeiend gebrek aan is in de zorg voor mensen met dementie dan is het geld. Nee, ik wil daar zeker niet mee suggereren dat de verruiming van de regels voor toepassing van euthanasie bij mensen met dementie daar iets mee te maken heeft, maar feit is dat euthanasie niet veel geld kost…
Het kan toch niet zo worden dat we van artsen gaan verwachten dat zij op mensen met ernstige dementie euthanasie gaan plegen (dood gaan maken) omdat die artsen (nog) niet op de hoogte waren van uitstekende ‘alternatieve oplossingen’ voor de als ondraaglijk (h)erkende geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid en van angst, agressie of onrust bij de patiënt. En dat we daarmee op termijn de familie, die oprecht het beste voor had met hun dierbare, opzadelen met een ondraaglijk schuldgevoel achteraf, zodra ze erachter komen dat die eenvoudige alternatieven er al lang zijn/waren, maar zij wisten dat toen nog niet …
-
Ik schaar me ook 100% achter Bert Keizer, voormalig verpleeghuisarts en nu werkzaam bij de Levenseindekliniek, en achter wat hij naar aanleiding van deze nieuwe richtlijnen zei in de aflevering van EenVandaag van 7 januari jl.
+
Ik schaar me ook 100% achter Bert Keizer, voormalig verpleeghuisarts en nu werkzaam bij de Levenseindekliniek, en achter wat hij naar aanleiding van deze nieuwe richtlijnen zei in de aflevering van EenVandaag van 7 januari jl.
]]>
- /mijn-talisman/feed/
- 0De Vier Afspraken
/de-vier-afspraken/
- /de-vier-afspraken/#respondMon, 27 Mar 2017 18:03:41 +0000
@@ -120,15 +116,12 @@ Jouw best zal van moment tot moment veranderen; het zal anders zijn wanneer je g
]]>
- /de-vier-afspraken/feed/
- 0Emoties komen uit het Brein, niet uit het Hart
/emoties-komen-uit-het-brein-en-niet-uit-het-hart/
- /emoties-komen-uit-het-brein-en-niet-uit-het-hart/#respondTue, 08 Sep 2015 18:00:41 +0000
@@ -153,8 +146,6 @@ Jouw best zal van moment tot moment veranderen; het zal anders zijn wanneer je g
]]>
- /moeder-mee/feed/
- 0
@@ -202,7 +193,6 @@ Wanneer een kind zo mishandelt wordt als Jo dan bellen we de Kinderbescherming.
Creativiteit ipv protocollen
/creativiteit-ipv-protocollen/
- /creativiteit-ipv-protocollen/#respondThu, 01 Mar 2018 16:13:50 +0000
@@ -225,7 +215,7 @@ Wanneer een kind zo mishandelt wordt als Jo dan bellen we de Kinderbescherming.
-
]]>
- /creativiteit-ipv-protocollen/feed/
- 0Mijn Talisman
/mijn-talisman/
- /mijn-talisman/#respondSun, 28 May 2017 17:27:50 +0000
@@ -293,15 +280,12 @@ Wanneer een kind zo mishandelt wordt als Jo dan bellen we de Kinderbescherming.
]]>
- /mijn-talisman/feed/
- 0Het EQnomie Manifest
/het-eqnomie-manifest/
- /het-eqnomie-manifest/#respondWed, 01 Feb 2017 11:55:31 +0000
@@ -352,8 +336,6 @@ mits u de bron (Het EQnomie Manifest verscheen eerst op Paul Jansen.
]]>
- /het-eqnomie-manifest/feed/
- 0
@@ -425,7 +407,6 @@ Misschien, gewoon misschien……
Euthanasie en dementie
/euthanasie-en-dementie/
- /euthanasie-en-dementie/#respondSat, 09 Jan 2016 13:56:50 +0000
@@ -442,15 +423,13 @@ Misschien, gewoon misschien……
Klick op foto voor vergrote weergave.
Allereerst gaat het, door de aard van dementie, nooit meer over de feitelijke beleving van ondraaglijkheid maar over de vastgelegde verwachting van iemand dat hij/zij onder bepaalde toekomstige omstandigheden bepaalde zaken als ondraaglijk lijden denkt te zullen ervaren. Immers, wanneer het eenmaal echt aan de orde is kunnen diezelfde mensen dat op dat moment niet meer zelf aangeven. Waar het dus echt om gaat is dat de mensen (‘alleen maar’) vastleggen dat ze denken ‘als ik dat nu zou hebben zou ik dat niet willen hoor, denk ik nu. Ik denk dat ik dan liever dood ben’. In dat verband wijs ik naar het prachtige lied “I’m not gonna miss you.” van de beroemde Glenn Campbell, inmiddels zelf dementiepatiënt, waaruit te leren valt dat niemand(!) ooit van tevoren kan weten hoe je iets werkelijk zult ervaren wat er vanaf het verleden wellicht als ondraaglijk uit ziet/zag. En ja, het is bij een euthanasie verklaring natuurlijk altijd zo, dat je opschrijft wat je verwacht te zullen willen, maar het grote verschil is dat mensen daar op een later moment gewoon op terug kunnen komen, behalve mensen met dementie want dat is precies wat ze (ook) niet meer kunnen laten weten.
Benauwdheid en pijn zijn in verreweg de meeste gevallen ook objectief waar te nemen en in de bestaande (oude) instructies is voldoende en goede afbakening voor de toepassing van euthanasie daarbij. Zoals de beperking dat bij ondraaglijke benauwdheid en pijn euthanasie alleen maar een oplossing kan zijn wanneer er geen medische (alternatieve) behandelingen zijn om die pijn of die benauwdheid te verlichten. Ik heb met name bezwaar tegen de aan de oude voorwaarden toegevoegde criteria geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp. angst, agressie of onrust omdat deze criteria aanzienlijk minder goed en objectief van buiten af waar te nemen zijn en al helemaal niet als kenmerk van ondraaglijk lijden. In de context van dementie is het onderwerp euthanasie ook altijd al bijzonder lastig geweest vanwege de rol van de familie. De persoonlijke beleving door de familie van hun dierbare familielid met dementie wordt door hen vaak (onbewust) geprojecteerd op dat familielid met dementie. De eigen beleving ‘Ik kan het niet aanzien’ wordt dan ‘kijk eens hoe hij/zij (geestelijk) lijdt’ en het argument ‘dit heeft hij/zij nooit gewild’ krijgt vaak, los van de feitelijkheid van die opmerking, de persoonlijke emotie mee van degene die dat meldt. Daar hebben de artsen uiteraard alle begrip voor, maar met de uitbreiding van ondraaglijk lijden met onderdelen daarvan als geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp.angst, agressie of onrust wordt het risico op vermenging van de beleving van ‘omstanders’ met de beleving van de patiënt alleen maar groter. En wordt het voor artsen alleen maar nog veel lastiger.
-
Plus, en dat is mijn tweede belangrijke reden, dat er voor de bestrijding van (de beleving van) geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp. angst, agressie of onrust als ondraaglijk lijden inmiddels heel veel nieuwe en bewezen niet-medische manieren zijn om juist dat lijden te verlichten of zelfs op te heffen. Verreweg de meeste mensen, en zeker de meeste artsen, weten daar echter niets of weinig van. Er zijn inmiddels allerlei initiatieven ontwikkeld die, door in de steeds kleiner wordende wereld van mensen met dementie specifieke aanpassingen te doen, enorm veel beleving van geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid als ondraaglijk lijden en zelfs de angst, agressie of onrust zelf weg kunnen halen; met een inmiddels ruimschoots bewezen effectiviteit. Kenmerk van dergelijke benaderingen is de situatie van de individu te bezien vanuit zijn/haar individuele beleving, en wel in het nu. Ik noem de Stichting Dementiewijs die ook probeert aan zoveel mogelijk mensen ook die kennis over te brengen.
+
Plus, en dat is mijn tweede belangrijke reden, dat er voor de bestrijding van (de beleving van) geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp. angst, agressie of onrust als ondraaglijk lijden inmiddels heel veel nieuwe en bewezen niet-medische manieren zijn om juist dat lijden te verlichten of zelfs op te heffen. Verreweg de meeste mensen, en zeker de meeste artsen, weten daar echter niets of weinig van. Er zijn inmiddels allerlei initiatieven ontwikkeld die, door in de steeds kleiner wordende wereld van mensen met dementie specifieke aanpassingen te doen, enorm veel beleving van geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid als ondraaglijk lijden en zelfs de angst, agressie of onrust zelf weg kunnen halen; met een inmiddels ruimschoots bewezen effectiviteit. Kenmerk van dergelijke benaderingen is de situatie van de individu te bezien vanuit zijn/haar individuele beleving, en wel in het nu. Ik noem de Stichting Dementiewijs die ook probeert aan zoveel mogelijk mensen ook die kennis over te brengen.
Natuurlijk ligt het voor de hand dat we moeten zorgen dat (ook) alle artsen kennis krijgen van zowel de theorie onder deze alternatieven als de inhoud, praktijk en effecten daarvan voor de bestrijding van de beleving van (ondraaglijk) lijden bij geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid en de bestrijding van angst, agressie of onrust bij mensen met dementie. Zowel die kennisoverdracht als de toepassingen van die kennis kosten geld en als er één ding is waar een groeiend gebrek aan is in de zorg voor mensen met dementie dan is het geld. Nee, ik wil daar zeker niet mee suggereren dat de verruiming van de regels voor toepassing van euthanasie bij mensen met dementie daar iets mee te maken heeft, maar feit is dat euthanasie niet veel geld kost…
Het kan toch niet zo worden dat we van artsen gaan verwachten dat zij op mensen met ernstige dementie euthanasie gaan plegen (dood gaan maken) omdat die artsen (nog) niet op de hoogte waren van uitstekende ‘alternatieve oplossingen’ voor de als ondraaglijk (h)erkende geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid en van angst, agressie of onrust bij de patiënt. En dat we daarmee op termijn de familie, die oprecht het beste voor had met hun dierbare, opzadelen met een ondraaglijk schuldgevoel achteraf, zodra ze erachter komen dat die eenvoudige alternatieven er al lang zijn/waren, maar zij wisten dat toen nog niet …
-
Ik schaar me ook 100% achter Bert Keizer, voormalig verpleeghuisarts en nu werkzaam bij de Levenseindekliniek, en achter wat hij naar aanleiding van deze nieuwe richtlijnen zei in de aflevering van EenVandaag van 7 januari jl.
+
Ik schaar me ook 100% achter Bert Keizer, voormalig verpleeghuisarts en nu werkzaam bij de Levenseindekliniek, en achter wat hij naar aanleiding van deze nieuwe richtlijnen zei in de aflevering van EenVandaag van 7 januari jl.
Helaas worden sommige woorden verkeerd begrepen en daardoor verkeerd gebruikt. Of dat door sommige mensen bedoeld of onbedoeld wordt gedaan laat ik in het midden, hier wil ik alleen even de zaken recht zetten. De begrippen ‘palliatieve zorg’ en ‘mantelzorg’ zijn in … Lees verder →
Helaas worden sommige woorden verkeerd begrepen en daardoor verkeerd gebruikt. Of dat door sommige mensen bedoeld of onbedoeld wordt gedaan laat ik in het midden, hier wil ik alleen even de zaken recht zetten. De begrippen ‘palliatieve zorg’ en ‘mantelzorg’ zijn in … Lees verder →
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
-
+
diff --git a/static/de-echte-problemen-van-de-langdurige-zorg/feed/index.xml b/static/de-echte-problemen-van-de-langdurige-zorg/feed/index.xml
index ec3cee4..53f321b 100644
--- a/static/de-echte-problemen-van-de-langdurige-zorg/feed/index.xml
+++ b/static/de-echte-problemen-van-de-langdurige-zorg/feed/index.xml
@@ -11,7 +11,7 @@
/de-echte-problemen-van-de-langdurige-zorg/
Mensenmens
- Sat, 28 Feb 2015 14:36:59 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:20 +0000
hourly
diff --git a/static/de-echte-problemen-van-de-langdurige-zorg/index.html b/static/de-echte-problemen-van-de-langdurige-zorg/index.html
index 9b310e4..cfb1b03 100644
--- a/static/de-echte-problemen-van-de-langdurige-zorg/index.html
+++ b/static/de-echte-problemen-van-de-langdurige-zorg/index.html
@@ -20,11 +20,12 @@ De échte problemen van de langdurige zorg - Paul JansenPaul Jansen
+
-
+
@@ -128,7 +129,7 @@ img.emoji {
Geplaatst op28 februari 2015doorPaul Jansen
-
In Medisch Contact Nr. 8 van 19 februari 2015 schreef Lieke de Kwant (pag. 334-337) het artikel “De échte problemen van de langdurige zorg”. Dit is een reactie daarop.
+
In Medisch Contact Nr. 8 van 19 februari 2015 schreef Lieke de Kwant (pag. 334-337) het artikel “De échte problemen van de langdurige zorg”. Dit is een reactie daarop.
Mijn ongenuanceerde eerste reactie op de belerende meningen van vijf hoogleraren ouderengeneeskunde (langdurige zorg) is dat juist hun misplaatste meningen, die ze ook nog eens aan studenten ‘ leren’, het èchte probleem in de langdurige zorg zijn. Maar dan zou ik de juweeltjes en de onzin samen op één hoop gooien. Dus ga ik geheel tegen mijn natuur in nuanceren 😉
Toen ik de kop (‘Samenleving heeft irreële verwachtingen van de laatste levensfase’) las had ik meteen de pest in. Vanuit het kleine wereldje van de langdurige ouderenzorg academici wordt de hele samenleving ‘op één hoop gegooid’ en meteen ingevuld dat wij, de samenleving dus, geheel ten onrechte alleen maar kommer en kwel in de Nederlandse verpleeghuizen zien, want die is er helemaal niet… ik voelde meteen de duim-en-wijsvinger van een dominant leermeestertje om mijn oorlel. En dan blijk ik ook nog in gezelschap van pers en politiek en samen met u (publiek) niet te (willen) weten hoe het allerlaatste stukje van een mensenleven eruit kan zien. Volgens Lieke de Kwant denigreren alle vijf Nederlandse hoogleraren ouderengeneeskunde ons precies zo.
Na, via de referentie van de journaliste naar de moeder van de staatssecretaris, de uitleg van mijn mening dat Martin van Rijn dit artikel niet beter had kunnen doen bekruipt mij het gevoel dat dit artikel misschien als windvanger voor de staatssecretaris bedoeld is, en ik wilde weten wie nu precies, Lieke de Kwant en/of de hoogleraren, deze ongenuanceerde en denigrerende boodschap zo gericht bedoelt. Op de website van het Medisch Contact staat bij het artikel een klein filmpje van Cees Hertogh waarin hij een genuanceerde tekst uitspreekt die in hoog contrast staat met de eenzijdige stelligheid van het artikel. Interessant dus. Maar wat de rest van het artikel gaat worden is dat de vijf (enige) hoogleraren die zich bezighouden met langdurige ouderenzorg ‘hun academische visie [wilden] geven op de almaar weer opvlammende verontwaardiging over de ‘slechte’ Nederlandse verpleeghuizen’. Einde citaat. Kaboom. Kijk, zo zet je een samenleving pas echt goed weg.
@@ -138,7 +139,7 @@ img.emoji {
Gelukkig vindt ik Achterberg weer even terug aan mijn kant in een letterlijke quote die onder zijn foto staat: ‘Vaak is het beter om mee te gaan met de lichamelijke achteruitgang in plaats van mensen koste wat kost weer proberen te laten staan.’ wat me uit het hart gegrepen is. Ik vraag me intussen wel steeds meer af in hoeverre dit artikel van Medisch Contact überhaupt recht doet aan wat beide hoogleraren werkelijk menen en leren.
Met stelling #3 (Vergeleken met het buitenland en het recente verleden gaat het heel goed in de verpleeghuizen) zakt het peil van het artikel nog verder wat mij betreft. Elk argument in de lijn van ‘het kan altijd slechter‘ is wel een heel vreselijk en ongepast argument om te ‘bewijzen’ hoe goed verpleeghuizen het eigenlijk doen. Jazeker, we doen met elkaar een hele hoop dingen hartstikke goed. Even lijkt het alsof ik weer helemaal op dezelfde pagina zit met Achterberg en Hertogh: vermindering vrijheidsbeperkende maatregelen, zorgplannen, belevingsgerichte zorg; het zijn zeker heel goede zaken en verworvenheden. Hier hoor ik (denk ik) de hoogleraren zelf aan het woord. Ik houdt mijn adem in…
Met stelling #4 (Inspectierapporten over verpleeghuizen moeten met een korrel zout worden genomen) ben ik weer teleurgesteld: een hele discipline wordt door twee leraren een kopje kleiner gemaakt… Het blijkt, volgens het artikel, allemaal over hun eigen interpretatie van rapporten te gaan en hun inschatting dat wij de nuance achter die beweringen zeker niet zullen snappen, dus helpen ze ons een handje. Dus als de Inspectie zegt ‘incontinentie niet voldoende onder controle‘ dan betekent dit dat het eigenlijk allemaal juist prima in orde is, maar dat er theoretisch geneuzel is van artsen die de patiënten niet eens kennen. Nee, dat toezicht gaat lang niet altijd over échte kwaliteit en dat weten alleen deze twee meesters… Vervolgens wordt genoemd dat de Inspectie helemaal niet naar de inhoud van een zorgplan kijkt maar alleen of er een handtekening onder staat. Als dat echt waar is dan hebben de mannen een heel groot punt. Vindt ik. En ook hier lukt het met name Hertogh om juist de ontbrekende nuance weer terug in het artikel te brengen in zijn pleidooi voor aandacht voor het zachte deel van zorg, en Achterberg valt hem bij… Gelukkig.
-
Stelling #5 (Er moet meer aandacht komen voor de échte problemen in de langdurige zorg) was dacht ik net behandeld onder #4 (kwaliteit zorgrelatie) maar blijkbaar toch niet zo te zijn. De eigen winkel van de hoogleraren komt nu om de hoek: opleiden. En ik ben helemaal met hen. In mijn eigen werkveld (dementie) roep ik al jaren “Dementievriendelijk is goed; Dementiewijs is beter.” en inmiddels probeert de Stichting Dementiewijs daar handen en voeten aan te geven. Kennis op maat is de basis van wijsheid! En ik sluit me 110% aan bij de uitspraak van Achterberg: ‘Als we serieus werk willen maken van de participatiemaatschappij, dan moeten we mensen van jongs af aan leren dat de verzorging van onze ouderen er ook bij hoort.’ Amen.
+
Stelling #5 (Er moet meer aandacht komen voor de échte problemen in de langdurige zorg) was dacht ik net behandeld onder #4 (kwaliteit zorgrelatie) maar blijkbaar toch niet zo te zijn. De eigen winkel van de hoogleraren komt nu om de hoek: opleiden. En ik ben helemaal met hen. In mijn eigen werkveld (dementie) roep ik al jaren “Dementievriendelijk is goed; Dementiewijs is beter.” en inmiddels probeert de Stichting Dementiewijs daar handen en voeten aan te geven. Kennis op maat is de basis van wijsheid! En ik sluit me 110% aan bij de uitspraak van Achterberg: ‘Als we serieus werk willen maken van de participatiemaatschappij, dan moeten we mensen van jongs af aan leren dat de verzorging van onze ouderen er ook bij hoort.’ Amen.
Met stelling #6 (De academische netwerken ouderengeneeskunde laten zich te weinig zien) zijn er ineens weer vijf hoogleraren die blijkbaar zelf vinden dat ze te veel op de achtergrond werken. Ze zoeken actiever de publiciteit. Als dat gepaard gaat met het in de rondte zwaaien met zwaarden zoals in dit artikel gebeurt lijkt me dat geen goed idee. Maar wie, net als ik, tussen de regels door toch heel waardevolle informatie en visie uitspraken ontdekt denkt vast, net als ik, dat de échte positieve bijdragen die de hoogleraren en hun netwerken hebben zeker onvoldoende belicht zijn tot-en-met nu toe. En het artikel in Medisch Contact is een heel verdraaide manier om hier verandering in te brengen. Een 9 voor de poging en een 3 voor de uitvoering. Maar misschien werken die punten van mijn kritiek op dit artikel juist heel goed voor de Hoogleraren om mee te mogen tellen bij het ministerie van VWS en het Zorginstituut Nederland. Dat lijkt de natte droom te zijn… Dus misschien is het toch wel een heel goed artikel.
Intussen pleit ik voor eerherstel van de vijf hoogleraren. Het artikel in Medisch Contact heeft hen voor mij (en daarmee dus voor iedereen, de maatschappij, de politiek, de pers) in de kwalijke hoek van betweterige belerende ongenuanceerde respectloze narcisten gezet. Wat ik tussen de regels heb gelezen rechtvaardigt dat niet. En uit hun eerhestel volgt vanzelf ons eerherstel. Vandaar.
Vanaf medio 2018 staat de Heilzame Dementie Omgeving voor het, vanuit de volledige kennis daarover, op een goede en volledige wijze invullen van omgevingen waardoor deze voor de ouderen met dementie wiens omgeving het betreft aantoonbaar therapeutisch werkt. Vanuit de combinatie van kennis (over dementie en over de heilzame dementie omgeving) en creativiteit.
-
Ik ben specialist in de Heilzame Dementie Omgeving. Vanuit Dementiewijs geef ik ook lezingen, lessen en colleges hierover. Ook begeleidt ik de praktische invulling en realisatie van therapeutische omgevingen voor mensen met dementie, zowel in Nederland als in China.
+
Vanaf medio 2018 staat de Heilzame Dementie Omgeving voor het, vanuit de volledige kennis daarover, op een goede en volledige wijze invullen van omgevingen waardoor deze voor de ouderen met dementie wiens omgeving het betreft aantoonbaar therapeutisch werkt. Vanuit de combinatie van kennis (over dementie en over de heilzame dementie omgeving) en creativiteit.
+
Ik ben specialist in de Heilzame Dementie Omgeving. Vanuit Dementiewijs geef ik ook lezingen, lessen en colleges hierover. Ook begeleidt ik de praktische invulling en realisatie van therapeutische omgevingen voor mensen met dementie, zowel in Nederland als in China.
Elke Heilzame Dementie Omgeving is maatwerk en is gericht op de positieve beleving van die ouderen met dementie wiens omgeving het betreft.
Een maatwerk Heilzame Dementie Omgeving werkt ook positief voor senioren, voor mensen met niet-aangeboren hersenafwijkingen (NAH) en voor mensen met een verstandelijke beperking.
Vooral in mijn gebied van interesse zijn alle punten, maar met name punten 7 en 8, essentiële aannames die, dankzij hun klakkeloze overname en aanname door de grote meerderheid in de wereld van de ´wetenschap´ het geheel van allerlei onderzoek en zorg bij cognitieve stoornissen minstens op achterstand zet, maar ik vermoed zelf op een dood spoor zet. Laat ik voor de volledigheid )mijn’ punt 11 aan dit vermaledijde rijtje toevoegen:
11. De aarde is vierkant.
____________________________________________________
-P.S. Rupert Sheldrake zelf over ‘The Science Delusion’ zie DEZE TEDx-talk.
-Een uitgebreider artikel (in het Engels) over Sheldrakes boek staat HIER.
+P.S. Rupert Sheldrake zelf over ‘The Science Delusion’ zie DEZE TEDx-talk.
+Een uitgebreider artikel (in het Engels) over Sheldrakes boek staat HIER.
@@ -164,9 +165,7 @@ Een uitgebreider artikel (in het Engels) over Sheldrakes boek staat
-
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
-
+
diff --git a/static/de-vier-afspraken/feed/index.xml b/static/de-vier-afspraken/feed/index.xml
index a6cb5fc..0e4af1d 100644
--- a/static/de-vier-afspraken/feed/index.xml
+++ b/static/de-vier-afspraken/feed/index.xml
@@ -11,7 +11,7 @@
/de-vier-afspraken/
Mensenmens
- Fri, 30 Mar 2018 15:30:21 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:13 +0000
hourly
diff --git a/static/de-vier-afspraken/index.html b/static/de-vier-afspraken/index.html
index cad6ea9..db1eaa7 100644
--- a/static/de-vier-afspraken/index.html
+++ b/static/de-vier-afspraken/index.html
@@ -20,11 +20,11 @@ De Vier Afspraken - Paul JansenPaul Jansen
-
+
-
+
@@ -155,9 +155,7 @@ Jouw best zal van moment tot moment veranderen; het zal anders zijn wanneer je g
-
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
-
+
diff --git a/static/de-vier-dimensies-van-architectuur/feed/index.xml b/static/de-vier-dimensies-van-architectuur/feed/index.xml
index 31d9555..e22874c 100644
--- a/static/de-vier-dimensies-van-architectuur/feed/index.xml
+++ b/static/de-vier-dimensies-van-architectuur/feed/index.xml
@@ -11,7 +11,7 @@
/de-vier-dimensies-van-architectuur/
Mensenmens
- Sat, 01 Jun 2019 01:32:33 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:16 +0000
hourly
diff --git a/static/de-vier-dimensies-van-architectuur/index.html b/static/de-vier-dimensies-van-architectuur/index.html
index e8e3f0c..742cb2c 100644
--- a/static/de-vier-dimensies-van-architectuur/index.html
+++ b/static/de-vier-dimensies-van-architectuur/index.html
@@ -20,12 +20,12 @@ De Vier Dimensies van Architectuur - Paul JansenPaul Jansen
-
+
-
+
@@ -179,8 +179,8 @@ img.emoji {
[1] Het artikel “The Architecture of the IBM System/360” door Amdahl, Blaauw en Brooks.
[2] ‘Organisatie’ in de breedste betekenis, inclusief de totale context van een organisatorische eenheid (inclusief alle in-/directe stakeholders).
[3] Vitruvius (25 BC) beschrijft het als “a structure exhibiting the three qualities of firmitas, utilitas, and venustas.”, hetgeen betekent dat het sterk of duurzaam, nuttig en mooi moet zijn.
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
-
+
diff --git a/static/dement-stemmen-op-15-maart/feed/index.xml b/static/dement-stemmen-op-15-maart/feed/index.xml
index e193b12..76083b2 100644
--- a/static/dement-stemmen-op-15-maart/feed/index.xml
+++ b/static/dement-stemmen-op-15-maart/feed/index.xml
@@ -11,7 +11,7 @@
/dement-stemmen-op-15-maart/
Mensenmens
- Sat, 04 Mar 2017 14:56:08 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:13 +0000
hourly
diff --git a/static/dement-stemmen-op-15-maart/index.html b/static/dement-stemmen-op-15-maart/index.html
index b21ae98..100ceea 100644
--- a/static/dement-stemmen-op-15-maart/index.html
+++ b/static/dement-stemmen-op-15-maart/index.html
@@ -20,12 +20,12 @@ Dement Stemmen op 15 maart - Paul JansenPaul Jansen
-
+
-
+
@@ -134,8 +134,8 @@ img.emoji {
Wat u over uzelf kunt leren vanuit het gedachtegoed van Anneke van der Plaats over dementie is dus: wanneer u zich voldoende bang voelt, of laat maken, zal uw natuurlijke overlevingsmechanisme (de amandelkernen in uw hersenen) ervoor zorgen dat uw rationele vermogens en uw bewuste gebruik van uw emoties worden uitgeschakeld. Uw gedrag zal worden gestuurd vanuit die angst en vanuit de onbewuste wil om te overleven en daardoor worden beperkt tot automatisch, primitief en reflexmatig, emotioneel gedrag.
Natuurlijk weten en snappen sommige politici precies hoe dit werkt (bij iedereen en dus ook bij u). Populisme is een woord dat volgens mij dus vooral aangeeft het hun bedoeling is om precies dat te doen: u angst te laten voelen waardoor uw vermogen om te denken en te kiezen (laag 3 en 4) wordt uitgeschakeld en u op 15 maart automatisch, primitief, reflexmatig en vanuit primaire emotie uw stem zult uitbrengen. Op hen. Zo bezien is het stemmen op een populistische kandidaat of partij dus een demente daad. In mijn presentatie noem ik als voorbeeld wel eens de Amerikaanse president-verkiezingen die, in het model van Anneke van der Plaats, dus geheel op nivo 2 zijn beslist. En nee, ik zeg zeker niet dat alle mensen met dementie dus populistisch zullen/zouden stemmen want dan zouden zij ook eerst politiek bang gemaakt moeten worden. We zullen zien in hoeverre angst en daardoor opgewekte ‘politieke dementie‘ onze verkiezingen van 15 maart zullen gaan beheersen en uw stemgedrag zullen bepalen…
____________________________________
-*De Wonderen Wereld van Dementie
-**De dag door met Dementie, zie ook filmpje.
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
-
+
diff --git a/static/dementie-is-geen-loterij/feed/index.xml b/static/dementie-is-geen-loterij/feed/index.xml
index a252456..92d0b3f 100644
--- a/static/dementie-is-geen-loterij/feed/index.xml
+++ b/static/dementie-is-geen-loterij/feed/index.xml
@@ -11,7 +11,7 @@
/dementie-is-geen-loterij/
Mensenmens
- Sun, 20 May 2018 13:25:35 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:16 +0000
hourly
diff --git a/static/dementie-is-geen-loterij/index.html b/static/dementie-is-geen-loterij/index.html
index a5caef3..58197c2 100644
--- a/static/dementie-is-geen-loterij/index.html
+++ b/static/dementie-is-geen-loterij/index.html
@@ -20,12 +20,12 @@ Dementie is geen loterij! - Paul JansenPaul Jansen
-
+
-
+
@@ -130,11 +130,11 @@ img.emoji {
Het vreemde fenomeen doet zich voor dat de overheid en een groot deel van de ‘gevestigde orde’ binnen het kleine wereldje van de dementie samen lijken te spannen om toch vooral de indruk te blijven wekken dat dementie onafwendbaar is. Met getallen wordt die impliciete boodschap voortdurend overal en ongevraagd op de mensen afgevuurd: “1 op de 3 vrouwen krijgt dementie.” (homepage Alzheimer Nederland) met daar direct naast de ‘toverknop’ waar, als ik daar op klick, ik voor slechts €5,= of €8,= per maand mijn kans op dementie kleiner laat worden door het wondermiddel ‘onderzoek’. En om het helemaal af te maken doet Alzheimer Nederland haar fondswervingsaktie voor dat wondermiddel ‘onderzoek’ samen met … de VriendenLoterij. Nee, ik verzin het niet.
-
Afgelopen juni heb ik elk kabinets- en kamerlid in een (open) brief laten weten dat volgens die cijfers (wat schattingen zijn, maar iedereen doet net of het ‘harde’ cijfers zijn) er 56 kamerleden en 5 kabinetsleden dementie zullen krijgen. En “Door de vergrijzing zal het aantal mensen met dementie in 2050 in Nederland naar schatting gestegen zijn naar meer dan een half miljoen.” (website Vilans, met dus keurig ‘naar schatting’ erbij). Nakijken leert dat het RiVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport) de aantallen van Alzheimer Nederland en Vilans klakkeloos overneemt. Met bronvermelding, dat wel.
-
Nou, de kamerleden hebben mijn bericht van juni ‘voor kennisgeving aangenomen‘ en alleen staatssecretaris van Rijn lijkt er, als enige van alle 61 ‘winnaars’ in de dementieloterij voor kabinet en kamers, inmiddels door aangedaan: hij schreef deze week een brief aan zijn toekomstige zelf van over 20 tot 30 jaar, die dan dementie heeft. (actie ‘Brief aan mezelf met dementie’ van KwadrantGroep en Dementie Verhalenbank). Maar van Rijn leek al eerder overtuigd van de onafwendbaarheid van de ‘dementie-tsunami‘ en gaf in juli al €16 miljoen aan belastinggeld uit om 1-op-de-17 Nederlanders ‘dementievriendelijk’ te maken. Van Rijn: “Ik wil en-en-en: goede kwaliteit van verpleeghuizen, een dementievriendelijke samenleving en een samenleving die betrokken is bij deze mensen.” Dus dat we straks vriendelijk voor hem moeten zijn dus. Intussen blijft mijn persoonlijke credo: Dementievriendelijk is goed. Dementiewijs is beter.
+
Afgelopen juni heb ik elk kabinets- en kamerlid in een (open) brief laten weten dat volgens die cijfers (wat schattingen zijn, maar iedereen doet net of het ‘harde’ cijfers zijn) er 56 kamerleden en 5 kabinetsleden dementie zullen krijgen. En “Door de vergrijzing zal het aantal mensen met dementie in 2050 in Nederland naar schatting gestegen zijn naar meer dan een half miljoen.” (website Vilans, met dus keurig ‘naar schatting’ erbij). Nakijken leert dat het RiVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport) de aantallen van Alzheimer Nederland en Vilans klakkeloos overneemt. Met bronvermelding, dat wel.
+
Nou, de kamerleden hebben mijn bericht van juni ‘voor kennisgeving aangenomen‘ en alleen staatssecretaris van Rijn lijkt er, als enige van alle 61 ‘winnaars’ in de dementieloterij voor kabinet en kamers, inmiddels door aangedaan: hij schreef deze week een brief aan zijn toekomstige zelf van over 20 tot 30 jaar, die dan dementie heeft. (actie ‘Brief aan mezelf met dementie’ van KwadrantGroep en Dementie Verhalenbank). Maar van Rijn leek al eerder overtuigd van de onafwendbaarheid van de ‘dementie-tsunami‘ en gaf in juli al €16 miljoen aan belastinggeld uit om 1-op-de-17 Nederlanders ‘dementievriendelijk’ te maken. Van Rijn: “Ik wil en-en-en: goede kwaliteit van verpleeghuizen, een dementievriendelijke samenleving en een samenleving die betrokken is bij deze mensen.” Dus dat we straks vriendelijk voor hem moeten zijn dus. Intussen blijft mijn persoonlijke credo: Dementievriendelijk is goed. Dementiewijs is beter.
In juli heb ik toen diezelfde politici (en de media) laten weten dat in andere landen het onderwerp dementie echt wat eerder in het proces wordt op- en aangepakt, en met groot succes. Daar beginnen ze al bij publiekseducatie voor dementie preventie en bewustzijn. Maar dat krijgt geen interesse van de politici, en ook niet van het grootste deel van de ‘gevestigde dementie-orde’. Minder mensen met dementie is misschien niet in hun belang? Het indrukwekkende wetenschappelijke onderzoek vanuit de Rotterdamse Erasmus Universiteit dat wereldwijd aandacht kreeg door de keiharde conclusie ‘Dementie is bij één op de drie patiënten vermijdbaar‘ heeft nooit een cent van Van Rijn’s businessclub ‘Deltaplan Dementie’ ontvangen en de media was er na een weekje al over uitgepraat…
-
Toen heb ik op 1 september maar mijn eigen plan “Deltaplan Dementie 2.0” gelanceerd en ben ik voor Stichting Dementiewijs begonnen met het opzetten van publiekseducatie voor dementie preventie en bewustzijn. Uiteraard vooral bedoeld voor mensen die ècht tégen dementie zijn en die zich niet zonder slag of stoot neerleggen bij de dementieloterij van de overheid en haar ‘businesspartners’ in dementie. Van kamerleden, kabinetsleden en de VNG heb ik nog geen reactie ontvangen, maar dat kan nog komen.
-
De directeur van Alzheimer Nederland, Mevrouw Gea Broekema, vindt ik wel aan mijn zijde. Ze schreef in 2014 op de website van Alzheimer Nederland: “Gemiddeld heeft iemand een kans van 1 op 5 om in zijn leven dementie te krijgen. We kunnen deze kans sterk terugdringen. Onderzoek bewijst het. Er is iets te doen tegen dementie en het is nooit te laat om te beginnen.” En zo is het. Alleen dat ‘we’ ging ik dus maar niet op wachten: ik ga er vast voor. (Zie inmiddels: Preventie van Dementie)
+
Toen heb ik op 1 september maar mijn eigen plan “Deltaplan Dementie 2.0” gelanceerd en ben ik voor Stichting Dementiewijs begonnen met het opzetten van publiekseducatie voor dementie preventie en bewustzijn. Uiteraard vooral bedoeld voor mensen die ècht tégen dementie zijn en die zich niet zonder slag of stoot neerleggen bij de dementieloterij van de overheid en haar ‘businesspartners’ in dementie. Van kamerleden, kabinetsleden en de VNG heb ik nog geen reactie ontvangen, maar dat kan nog komen.
+
De directeur van Alzheimer Nederland, Mevrouw Gea Broekema, vindt ik wel aan mijn zijde. Ze schreef in 2014 op de website van Alzheimer Nederland: “Gemiddeld heeft iemand een kans van 1 op 5 om in zijn leven dementie te krijgen. We kunnen deze kans sterk terugdringen. Onderzoek bewijst het. Er is iets te doen tegen dementie en het is nooit te laat om te beginnen.” En zo is het. Alleen dat ‘we’ ging ik dus maar niet op wachten: ik ga er vast voor. (Zie inmiddels: Preventie van Dementie)
Met goede publiekseducatie hoeven de straks 1-op-17 opgeleide dementievriendelijke Nederlanders de komende jaren tegen 13.000 tot 26.000 minder mensen dementievriendelijk te doen. En dat aantal kan oplopen tot 100.000 minder mensen met dementie dan nu voorspeld voor 2050. Dat is dan een afname van 19% op de huidige prognose. En ook dat rekensommetje is (alleen voor de goede zoeker) terug te vinden op de website van Alzheimer Nederland nota bene.
Je zult maar één van die mensen zijn die door deze aanzet tot publiekseducatie alsnog geen dementie zal krijgen. Of zo iemand kennen, staatssecretaris van Rijn bijvoorbeeld. Daar doe ik het voor.
Misschien is het wel heel naïf van mij maar de reflexmatige negatieve emotionele reacties van sommige mensen op de combinatie van de woorden ‘dementie’ en ‘preventie’ heeft me toch verrast. Ik begrijp nu ook beter waarom bijvoorbeeld Alzheimer Nederland het onderwerp ‘risicofactoren’, laat staan preventie, niet meteen op hun Home-page zet. Het maakt dingen los bij mensen die je helemaal niet beoogt. Voor een deel hebben die heftige emoties waarschijnlijk soms ook te maken met schuldgevoel. In ieder geval brengt het idee van preventie van dementie een verandering in het bestaande denken van mensen, en dat levert soms stress op met een variatie aan verschillende reacties daarop waaronder inderdaad ontkenning, boosheid en negativiteit. En het is nooit mijn bedoeling om dat bewust op te roepen.
-
Zoals ik zelf omslachtig uitleg in Dementiewijs™ presentaties gaat het inmiddels juist om allerlei nieuwe inzichten, op allerlei gebied, die er voor zorgen dat we nu pas een klein beetje zicht krijgen op de complexe factoren die samenwerken in zowel het ontstaan als (dus) in de preventie van dementie. Tot nu toe zijn bepaalde concrete factoren als aparte risicofactoren benoemd die de kans op dementie vergroten. Alheimer Nederland noemt er zeven: roken, weinig bewegen, depressie, hoge bloeddruk, diabetes, sterk overgewicht (obesitas) en lage mentale activiteit. Daarbij tekent Alzheimer Nederland zeer terecht aan: “Veel vormen van dementie worden veroorzaakt door ingewikkelde ziekteprocessen“.
+
Zoals ik zelf omslachtig uitleg in Dementiewijs™ presentaties gaat het inmiddels juist om allerlei nieuwe inzichten, op allerlei gebied, die er voor zorgen dat we nu pas een klein beetje zicht krijgen op de complexe factoren die samenwerken in zowel het ontstaan als (dus) in de preventie van dementie. Tot nu toe zijn bepaalde concrete factoren als aparte risicofactoren benoemd die de kans op dementie vergroten. Alheimer Nederland noemt er zeven: roken, weinig bewegen, depressie, hoge bloeddruk, diabetes, sterk overgewicht (obesitas) en lage mentale activiteit. Daarbij tekent Alzheimer Nederland zeer terecht aan: “Veel vormen van dementie worden veroorzaakt door ingewikkelde ziekteprocessen“.
Inmiddels kunnen we dankzij allerlei nieuwe onderzoeken en vooral ook door bijdragen uit andere wetenschappen (dan neurologie) zowel verbanden tussen bepaalde risicofactoren beter zien, als ook geheel nieuwe factoren identificeren die een belangrijke rol spelen in de complexe oorzaken van dementie. Ik noem neuroplasticiteit en epigenetics als voorbeelden. Ook uit de gedragswetenschappen en de cognitiewetenschap (met name antropologie en psychologie) komen toenemend nieuwe inzichten die beter (be)grip op het ontstaan van dementie bieden.
-
Zeker vanuit de onafhankelijke Stichting Dementiewijs zal het nooit de bedoeling zijn om mensen af te schrikken van juist die informatie waarmee zij zelf een positief verschil zouden kunnen maken. Zowel in hun eigen leven als in het leven van hun naasten, inclusief de mensen waarvoor ze verantwoordelijk zijn en/of zorg voor bieden. Daarom heeft ook de Stichting besloten het woord ‘preventie’ voortaan minder prominent te gebruiken en zich vooral te richten op (dementie) bewustzijn als belangrijkste kenmerk van Dementiewijs™.
+
Zeker vanuit de onafhankelijke Stichting Dementiewijs zal het nooit de bedoeling zijn om mensen af te schrikken van juist die informatie waarmee zij zelf een positief verschil zouden kunnen maken. Zowel in hun eigen leven als in het leven van hun naasten, inclusief de mensen waarvoor ze verantwoordelijk zijn en/of zorg voor bieden. Daarom heeft ook de Stichting besloten het woord ‘preventie’ voortaan minder prominent te gebruiken en zich vooral te richten op (dementie) bewustzijn als belangrijkste kenmerk van Dementiewijs™.
Allereerst gaat het, door de aard van dementie, nooit meer over de feitelijke beleving van ondraaglijkheid maar over de vastgelegde verwachting van iemand dat hij/zij onder bepaalde toekomstige omstandigheden bepaalde zaken als ondraaglijk lijden denkt te zullen ervaren. Immers, wanneer het eenmaal echt aan de orde is kunnen diezelfde mensen dat op dat moment niet meer zelf aangeven. Waar het dus echt om gaat is dat de mensen (‘alleen maar’) vastleggen dat ze denken ‘als ik dat nu zou hebben zou ik dat niet willen hoor, denk ik nu. Ik denk dat ik dan liever dood ben’. In dat verband wijs ik naar het prachtige lied “I’m not gonna miss you.” van de beroemde Glenn Campbell, inmiddels zelf dementiepatiënt, waaruit te leren valt dat niemand(!) ooit van tevoren kan weten hoe je iets werkelijk zult ervaren wat er vanaf het verleden wellicht als ondraaglijk uit ziet/zag. En ja, het is bij een euthanasie verklaring natuurlijk altijd zo, dat je opschrijft wat je verwacht te zullen willen, maar het grote verschil is dat mensen daar op een later moment gewoon op terug kunnen komen, behalve mensen met dementie want dat is precies wat ze (ook) niet meer kunnen laten weten.
Benauwdheid en pijn zijn in verreweg de meeste gevallen ook objectief waar te nemen en in de bestaande (oude) instructies is voldoende en goede afbakening voor de toepassing van euthanasie daarbij. Zoals de beperking dat bij ondraaglijke benauwdheid en pijn euthanasie alleen maar een oplossing kan zijn wanneer er geen medische (alternatieve) behandelingen zijn om die pijn of die benauwdheid te verlichten. Ik heb met name bezwaar tegen de aan de oude voorwaarden toegevoegde criteria geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp. angst, agressie of onrust omdat deze criteria aanzienlijk minder goed en objectief van buiten af waar te nemen zijn en al helemaal niet als kenmerk van ondraaglijk lijden. In de context van dementie is het onderwerp euthanasie ook altijd al bijzonder lastig geweest vanwege de rol van de familie. De persoonlijke beleving door de familie van hun dierbare familielid met dementie wordt door hen vaak (onbewust) geprojecteerd op dat familielid met dementie. De eigen beleving ‘Ik kan het niet aanzien’ wordt dan ‘kijk eens hoe hij/zij (geestelijk) lijdt’ en het argument ‘dit heeft hij/zij nooit gewild’ krijgt vaak, los van de feitelijkheid van die opmerking, de persoonlijke emotie mee van degene die dat meldt. Daar hebben de artsen uiteraard alle begrip voor, maar met de uitbreiding van ondraaglijk lijden met onderdelen daarvan als geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp.angst, agressie of onrust wordt het risico op vermenging van de beleving van ‘omstanders’ met de beleving van de patiënt alleen maar groter. En wordt het voor artsen alleen maar nog veel lastiger.
-
Plus, en dat is mijn tweede belangrijke reden, dat er voor de bestrijding van (de beleving van) geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp. angst, agressie of onrust als ondraaglijk lijden inmiddels heel veel nieuwe en bewezen niet-medische manieren zijn om juist dat lijden te verlichten of zelfs op te heffen. Verreweg de meeste mensen, en zeker de meeste artsen, weten daar echter niets of weinig van. Er zijn inmiddels allerlei initiatieven ontwikkeld die, door in de steeds kleiner wordende wereld van mensen met dementie specifieke aanpassingen te doen, enorm veel beleving van geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid als ondraaglijk lijden en zelfs de angst, agressie of onrust zelf weg kunnen halen; met een inmiddels ruimschoots bewezen effectiviteit. Kenmerk van dergelijke benaderingen is de situatie van de individu te bezien vanuit zijn/haar individuele beleving, en wel in het nu. Ik noem de Stichting Dementiewijs die ook probeert aan zoveel mogelijk mensen ook die kennis over te brengen.
+
Plus, en dat is mijn tweede belangrijke reden, dat er voor de bestrijding van (de beleving van) geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp. angst, agressie of onrust als ondraaglijk lijden inmiddels heel veel nieuwe en bewezen niet-medische manieren zijn om juist dat lijden te verlichten of zelfs op te heffen. Verreweg de meeste mensen, en zeker de meeste artsen, weten daar echter niets of weinig van. Er zijn inmiddels allerlei initiatieven ontwikkeld die, door in de steeds kleiner wordende wereld van mensen met dementie specifieke aanpassingen te doen, enorm veel beleving van geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid als ondraaglijk lijden en zelfs de angst, agressie of onrust zelf weg kunnen halen; met een inmiddels ruimschoots bewezen effectiviteit. Kenmerk van dergelijke benaderingen is de situatie van de individu te bezien vanuit zijn/haar individuele beleving, en wel in het nu. Ik noem de Stichting Dementiewijs die ook probeert aan zoveel mogelijk mensen ook die kennis over te brengen.
Natuurlijk ligt het voor de hand dat we moeten zorgen dat (ook) alle artsen kennis krijgen van zowel de theorie onder deze alternatieven als de inhoud, praktijk en effecten daarvan voor de bestrijding van de beleving van (ondraaglijk) lijden bij geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid en de bestrijding van angst, agressie of onrust bij mensen met dementie. Zowel die kennisoverdracht als de toepassingen van die kennis kosten geld en als er één ding is waar een groeiend gebrek aan is in de zorg voor mensen met dementie dan is het geld. Nee, ik wil daar zeker niet mee suggereren dat de verruiming van de regels voor toepassing van euthanasie bij mensen met dementie daar iets mee te maken heeft, maar feit is dat euthanasie niet veel geld kost…
Het kan toch niet zo worden dat we van artsen gaan verwachten dat zij op mensen met ernstige dementie euthanasie gaan plegen (dood gaan maken) omdat die artsen (nog) niet op de hoogte waren van uitstekende ‘alternatieve oplossingen’ voor de als ondraaglijk (h)erkende geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid en van angst, agressie of onrust bij de patiënt. En dat we daarmee op termijn de familie, die oprecht het beste voor had met hun dierbare, opzadelen met een ondraaglijk schuldgevoel achteraf, zodra ze erachter komen dat die eenvoudige alternatieven er al lang zijn/waren, maar zij wisten dat toen nog niet …
-
Ik schaar me ook 100% achter Bert Keizer, voormalig verpleeghuisarts en nu werkzaam bij de Levenseindekliniek, en achter wat hij naar aanleiding van deze nieuwe richtlijnen zei in de aflevering van EenVandaag van 7 januari jl.
+
Ik schaar me ook 100% achter Bert Keizer, voormalig verpleeghuisarts en nu werkzaam bij de Levenseindekliniek, en achter wat hij naar aanleiding van deze nieuwe richtlijnen zei in de aflevering van EenVandaag van 7 januari jl.
Gisteren, op straat in Seoul, de hoofdstad van Zuid-Korea, realiseerde ik me: “zo moet dementie dus voelen”. Laat ik dat even uitleggen.
-
Mijn zoon Dave woont al jaren in Seoul. Twee maanden geleden is hij daar zelfs getrouwd. Met een Koreaanse. Mijn vrouw Carla, mijn zoon Jeroen en ik waren daar toen bij. Vorige week verraste Dave me met een uitnodiging om naar hem toe te komen, nu niet als vader die zijn zoon mag trouwen en als tourist, maar als buitenlander die (even) in Korea zijn werk doet. Naast het lopende werk kon ik mijn nieuwe lezing/presentatie “Dementiewijs™ – Wat Iedereen Moet Weten”* op het kantoor waar hij werkt afmaken. Een werk-trip dus. Dus twee dagen later was ik in Korea. Alleen. Werken!
+
Mijn zoon Dave woont al jaren in Seoul. Twee maanden geleden is hij daar zelfs getrouwd. Met een Koreaanse. Mijn vrouw Carla, mijn zoon Jeroen en ik waren daar toen bij. Vorige week verraste Dave me met een uitnodiging om naar hem toe te komen, nu niet als vader die zijn zoon mag trouwen en als tourist, maar als buitenlander die (even) in Korea zijn werk doet. Naast het lopende werk kon ik mijn nieuwe lezing/presentatie “Dementiewijs™ – Wat Iedereen Moet Weten”* op het kantoor waar hij werkt afmaken. Een werk-trip dus. Dus twee dagen later was ik in Korea. Alleen. Werken!
Door die ‘werkmodus’ kwam ik in contact met een heel ander Korea dan wat ik eerder kort als tourist had meegemaakt. Het soms zeer onbeschofte gedrag in de metro was me bijvoorbeeld niet eerder opgevallen. En de voor ‘ons’ toch eigenaardige eetgewoontes vielen me nu, in de werklunches, extra op. Ook de typisch Koreaanse kantoor-politiek leerde ik al observerend beter kennen. En zo was er nog veel meer. Een totaal nieuwe en onbekende wereld opende zich voor me.
Maar gisteren ging ik niet mee naar het kantoor. Ik bleef alleen achter, in het huis van mijn zoon. Ik voelde me daar alleen en besloot een stuk te gaan wandelen. Buiten zag ik overal om me heen die vreemde Koreaanse taaltekens, in een bombardement over iedereen heen gegoten. Alleen ik begreep er helemaal niets van. En voor mij lijken ook al die Koreanen om me heen op elkaar. Ondertussen wist ik ‘de weg’ niet, dus ging ik maar op zoek naar ‘iets bekends’. Eerlijk gezegd voelde ik me inmiddels echt eenzaam worden, zo helemaal alleen en verloren midden in Seoul. “Nou, daar sta ik dan. Ik snap helemaal niets van mijn omgeving. En niets van de mensen om me heen, die allemaal op elkaar lijken. Waar is in godsnaam iets waar ik houvast aan kan hebben? Iets wat ik zeker weet?” Zo ongeveer. Er was voor mij op dat moment niemand en niets dat ik kende, dat ik herkende. En dat gaf een haast overweldigend gevoel van verlies en van heimwee, een diep verlangen naar mensen en dingen in de omgeving die ik wèl kende, herkende…
En zo voelt dat dus. Dementie. Verloren, ontheemd, eenzaam. Alleen dan niet maar heel even, ergens op straat in een vreemd ver land. Nee, je voelt je dan altijd zo èn je voelt je altijd in een vreemd land en ver weg van alles en iedereen bekend, van thuis.
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
-
+
diff --git a/static/index.html b/static/index.html
index e920408..1e8c25f 100644
--- a/static/index.html
+++ b/static/index.html
@@ -19,12 +19,12 @@ Over mij en over mijn Blog "Het Dorp" - Paul JansenPaul Jansen | Mense
-
+
-
+
@@ -121,9 +121,9 @@ img.emoji {
Mijn naam is Paul Jansen. Mijn persoonlijke passie is mensen en menselijk gedrag. Het is mijn missie om, vanuit empathie, mensen authentiek te laten zijn: zichzelf te laten zijn. En ik ben overtuigd missionaris van de balans tussen sociaal gedrag en maximale eigen regie voor ieder mens. De kern van mijn werk is altijd het begeleiden van mensen op hun eigen, unieke weg.
-
Het Dorp is voor mij de ultieme metafoor voor alles waar elk mens ècht, altijd behoefte aan heeft; wat elk mens echt nodig heeft. Zoals een persoonlijke, begrijpelijke en overzichtelijke relatie met andere mensen en met de wereld om je heen; met alles en iedereen in die wereld.
+
Het Dorp is voor mij de ultieme metafoor voor alles waar elk mens ècht, altijd behoefte aan heeft; wat elk mens echt nodig heeft. Zoals een persoonlijke, begrijpelijke en overzichtelijke relatie met andere mensen en met de wereld om je heen; met alles en iedereen in die wereld.
Het Dorp is ook de metafoor voor alles wat wij in de afgelopen jaren, in de afgelopen decennia, zijn kwijtgeraakt; wat we verspeeld en verkwanseld hebben. Wat we harteloos rationeel hebben wegbezuinigd en weggegooid… En voor wat we weer terug moeten zien te vinden voordat we het helemaal zijn vergeten…
-
Het Dorp staat ook voor balans. Balans tussen menselijkheid en schaalvoordelen. Balans tussen hartelijkheid en rationaliteit, tussen overzichtelijkheid en globalisering… en nog veel meer balansen. En voor de keuzes die we daarin (moeten) maken. Het Dorp is de metafoor van een haalbare, menselijke, overzichtelijke beschaving met minimale stress.
+
Het Dorp staat ook voor balans. Balans tussen menselijkheid en schaalvoordelen. Balans tussen hartelijkheid en rationaliteit, tussen overzichtelijkheid en globalisering… en nog veel meer balansen. En voor de keuzes die we daarin (moeten) maken. Het Dorp is de metafoor van een haalbare, menselijke, overzichtelijke beschaving met minimale stress.
Nee, dit is geen flauw grapje, ik ben echt heel serieus. Ik heb het hier over het woord DEMENTIE en de woorden DEMENT en DEMENTEREN. Ik stel voor dat we die beladen woorden, waar geen enkel gewoon mens ook maar iets beter van wordt, teruggeven aan de wetenschappers. Onder elkaar gebruiken wij dan weer die gewone woorden waar we allemaal van snappen wat we bedoelen, niets meer en niets minder. Woorden als vergeetachtig, herinnermoeite, in de war, meer op jezelf, weinig tijdsbesef, gedesoriënteerd, ouderdom… Niks mis mee. En we begrijpen dan allemaal wat we bedoelen, en hoe we elkaar daar extra bij kunnen helpen.
-
Nog maar zo kort geleden als 2009 schreef het woordenboek over dat-andere-woord nog gewoon “in het hedendaagse Nederlandse spraakgebruik worden de begrippen dement en het bijbehorende zn. dementie alleen bij ‘geheugenverlies of zwakzinnigheid door aftakeling (door ouderdom)’ gebruikt”. Nee, niet leuk om mee te maken te krijgen. Maar zo simpel was het, meer niet. Intussen wordt van dementie een extreem negatieve opgeklopte hype gemaakt. Bijvoorbeeld door de omroep MAX die op 16 april ’14 het 25 jarig bestaan van de Hersenstichting vierde, en graag wilde dat u om uw hersenen geeft (lees: geld aan de hersenstichting overmaakt) met de over-the-top opgeblazen boodschap: : “Dementie tast je hersenen aan en “Zonder hersenen ben je niets. Ze bepalen wie je bent, wat je doet, voelt en hoe je denkt.“” Ja, dat kwam hard aan bij mij, als schrijver van het boek ‘Wij zijn ons Hart’. En ongetwijfeld met de beste bedoelingen laat de ISAO (Internationale Stichting Alzheimer Onderzoek) vast weten, alhoewel er dus echt nog heel veel onderzoek nodig is: “Alzheimer is niet te voorkomen of te genezen, er zijn alleen medicijnen die de symptomen van de ziekte tijdelijk verminderen.”. Dat u het maar weet. En het schijnt dat wij daar met elkaar echt iets mee moeten want “Als er niets gebeurt, verdubbelt het aantal patiënten de komende 30 jaar tot een half miljoen. Dit moeten we voorkomen.” aldus Alzheimer Nederland, naast de donatieknop op hun website. Al dit soort verwarrende en negatieve berichten bij elkaar verbeteren niets voor de dagelijkse praktijk van vandaag van gewone mensen, het werkt deprimerend en veroorzaakt onnodige stress, en we kunnen er echt helemaal niets mee. En van stress kun je gewoon ziek van worden. Dus daar kunnen we heel goed zonder.
+
Nog maar zo kort geleden als 2009 schreef het woordenboek over dat-andere-woord nog gewoon “in het hedendaagse Nederlandse spraakgebruik worden de begrippen dement en het bijbehorende zn. dementie alleen bij ‘geheugenverlies of zwakzinnigheid door aftakeling (door ouderdom)’ gebruikt”. Nee, niet leuk om mee te maken te krijgen. Maar zo simpel was het, meer niet. Intussen wordt van dementie een extreem negatieve opgeklopte hype gemaakt. Bijvoorbeeld door de omroep MAX die op 16 april ’14 het 25 jarig bestaan van de Hersenstichting vierde, en graag wilde dat u om uw hersenen geeft (lees: geld aan de hersenstichting overmaakt) met de over-the-top opgeblazen boodschap: : “Dementie tast je hersenen aan en “Zonder hersenen ben je niets. Ze bepalen wie je bent, wat je doet, voelt en hoe je denkt.“” Ja, dat kwam hard aan bij mij, als schrijver van het boek ‘Wij zijn ons Hart’. En ongetwijfeld met de beste bedoelingen laat de ISAO (Internationale Stichting Alzheimer Onderzoek) vast weten, alhoewel er dus echt nog heel veel onderzoek nodig is: “Alzheimer is niet te voorkomen of te genezen, er zijn alleen medicijnen die de symptomen van de ziekte tijdelijk verminderen.”. Dat u het maar weet. En het schijnt dat wij daar met elkaar echt iets mee moeten want “Als er niets gebeurt, verdubbelt het aantal patiënten de komende 30 jaar tot een half miljoen. Dit moeten we voorkomen.” aldus Alzheimer Nederland, naast de donatieknop op hun website. Al dit soort verwarrende en negatieve berichten bij elkaar verbeteren niets voor de dagelijkse praktijk van vandaag van gewone mensen, het werkt deprimerend en veroorzaakt onnodige stress, en we kunnen er echt helemaal niets mee. En van stress kun je gewoon ziek van worden. Dus daar kunnen we heel goed zonder.
Nee, ik wil er zeker niet van dementie iets minder van maken dan het is. Juist omdat ik het serieus neem, en de negatieve relatie ken tussen stress en de gevolgen van stress, pleit ik voor een grote afstand tussen de opgeklopte hype die de armlastige onderzoekers er van maken en de gewone mensen-zoals-u-en-ik in de dagelijkse praktijk. Vandaar mijn advies: vergeet dementie. En laten we vooral onder elkaar, midden in de maatschappij, weer leren accepteren dat sommigen van ons vergeetachtig worden, herinnermoeite krijgen, in de war raken, meer op onszelf worden, weinig tijdsbesef meer hebben en/of gedesoriënteerd kunnen raken. Dat we last kunnen krijgen van ouderdom… Niks mis mee, hoort bij het leven. Laten we dat accepteren, dan kunnen we er weer beter mee omgaan; kunnen we elkaar leren er weer beter mee om te gaan.
@@ -169,7 +170,7 @@ Erica van de Veerdonk, Sociaal Gerontoloog
Vanaf medio 2018 staat de Heilzame Dementie Omgeving voor het, vanuit de volledige kennis daarover, op een goede en volledige wijze invullen van omgevingen waardoor deze voor de ouderen met dementie wiens omgeving het betreft aantoonbaar therapeutisch werkt. Vanuit de combinatie van kennis (over dementie en over de heilzame dementie omgeving) en creativiteit.
-
Ik ben specialist in de Heilzame Dementie Omgeving. Vanuit Dementiewijs geef ik ook lezingen, lessen en colleges hierover. Ook begeleidt ik de praktische invulling en realisatie van therapeutische omgevingen voor mensen met dementie, zowel in Nederland als in China.
+
Vanaf medio 2018 staat de Heilzame Dementie Omgeving voor het, vanuit de volledige kennis daarover, op een goede en volledige wijze invullen van omgevingen waardoor deze voor de ouderen met dementie wiens omgeving het betreft aantoonbaar therapeutisch werkt. Vanuit de combinatie van kennis (over dementie en over de heilzame dementie omgeving) en creativiteit.
+
Ik ben specialist in de Heilzame Dementie Omgeving. Vanuit Dementiewijs geef ik ook lezingen, lessen en colleges hierover. Ook begeleidt ik de praktische invulling en realisatie van therapeutische omgevingen voor mensen met dementie, zowel in Nederland als in China.
Elke Heilzame Dementie Omgeving is maatwerk en is gericht op de positieve beleving van die ouderen met dementie wiens omgeving het betreft.
Een maatwerk Heilzame Dementie Omgeving werkt ook positief voor senioren, voor mensen met niet-aangeboren hersenafwijkingen (NAH) en voor mensen met een verstandelijke beperking.
@@ -182,7 +182,7 @@ img.emoji {
-
Voor alle mensen en in het bijzonder voor ouderen en voor mensen met dementie heb ik de Welzijnmatrix™ ontwikkeld. Deze bevat de vier dimensies van de beleving van maximale kwaliteit van leven op meta-niveau. Het model wordt o.a. gebruikt in mijn trainingen in observeren en bij het inrichten van (complete, belevingsgerichte) Welzijnzorg en daarin de noodzakelijke kennis en vaardigheden te positioneren. Wie van deze Welzijnmatrix™ gebruik wil maken, bijvoorbeeld voor beoordelingen, observaties, training of voor het organiseren en inrichten van complete zorg gericht op welzijn (beleving van de kwaliteit van leven) neemt contact met mij op.
+
Voor alle mensen en in het bijzonder voor ouderen en voor mensen met dementie heb ik de Welzijnmatrix™ ontwikkeld. Deze bevat de vier dimensies van de beleving van maximale kwaliteit van leven op meta-niveau. Het model wordt o.a. gebruikt in mijn trainingen in observeren en bij het inrichten van (complete, belevingsgerichte) Welzijnzorg en daarin de noodzakelijke kennis en vaardigheden te positioneren. Wie van deze Welzijnmatrix™ gebruik wil maken, bijvoorbeeld voor beoordelingen, observaties, training of voor het organiseren en inrichten van complete zorg gericht op welzijn (beleving van de kwaliteit van leven) neemt contact met mij op.
N.B. Het is niet toegestaan de Welzijnmatrix™ zonder mijn toestemming te gebruiken.
@@ -219,7 +219,7 @@ img.emoji {
Gelijkwaardigheid.
Passende aandacht voor preventie, genezing en verzorging van dementie.
Anne-Mei The schetst de context voor, en het belang van, Omgaan met Dementie.
+
Anne-Mei The schetst de context voor, en het belang van, Omgaan met Dementie.
Met de focus …
diff --git a/static/mijn-blog/page/3/index.html b/static/mijn-blog/page/3/index.html
index b6a100a..72cd9b6 100644
--- a/static/mijn-blog/page/3/index.html
+++ b/static/mijn-blog/page/3/index.html
@@ -22,7 +22,7 @@ Mijn Blog - Pagina 3 van 8 - Paul JansenPaul Jansen | Mensenmens | Pagina 3
-
+
@@ -127,7 +127,7 @@ img.emoji {
Naast mijn werk in het voorlichten (presentaties) en geven van lessen over dementiezorg ben ik ook actief in het promoten van de Raad voor de Mensenbescherming. Dat is een rechtstreeks gevolg van de cases waarover mijn advies wordt gevraagd en de verhalen die ik te horen krijg waar het helemaal mis gaat met de zorg voor met name oudere mensen. Enkele voorbeelden van de vele vreselijke verhalen die ik hoor:
Een hele familie die samenwerkt om een oude dame zo snel mogelijk dood te laten gaan, liefst via euthanasie, geheel tegen de wil van die dame.
-
Via het regelen van een gedwongen opname (1 van de ruim 26000 in 2017) meteen over de bezittingen kunnen beschikken en niet op de erfenis te hoeven wachten.
+
Via het regelen van een gedwongen opname (1 van de ruim 26000 in 2017) meteen over de bezittingen kunnen beschikken en niet op de erfenis te hoeven wachten.
Via expres verwaarlozen de gezondheid van een senior achteruit laten gaan en zo snel ‘het probleem’ van mantelzorg oplossen door opname of overlijden.
Door zorgpersoneel bestelen van oudere patiënten, juist van verwarde mensen.
Kinderen die geld van de bankrekening van die ouder halen voor zichzelf.
@@ -137,7 +137,7 @@ img.emoji {
De overheid weet er van, maar houdt het op ‘voorlichtingscampagnes’ en ondersteuning van professionals, en die zijn regelmatig de ‘mishandelaars’. Zo (makkelijk) maakt de overheid er zich tot nu toe van af:
De gevolgen zijn dat er heel veel verborgen leed is onder senioren. Laatst zei een dame die in dergelijke omstandigheden terecht was gekomen tegen mij letterlijk “Als het zo blijft dan ga ik liever dood“. Dat is precies wat ik niet wil dat iemand ooit zou willen als gevolg van verkeerde behandeling (mishandeling) van mensen die afhankelijk van anderen zijn gemaakt voor hun zorg. Wellicht komt er een ‘meldpunt’ maar voor wie wil weten of en hoeveel ‘ouderenmishandeling’ er bestaat geeft een Google-zoekopdracht naar ‘misstanden ouderenzorg’ al veel te veel resultaten.
-
In China, waar ik vanuit de Anneke van der Plaats Foundation soms les en adviezen geef, ben je wettelijk verplicht om goed voor je ouders en grootouders te zorgen. Daar ga je de gevangenis in wanneer je je gedraagt zoals in de voorbeelden die ik noem.
+
In China, waar ik vanuit de Anneke van der Plaats Foundation soms les en adviezen geef, ben je wettelijk verplicht om goed voor je ouders en grootouders te zorgen. Daar ga je de gevangenis in wanneer je je gedraagt zoals in de voorbeelden die ik noem.
@@ -209,7 +209,7 @@ Wanneer een kind zo mishandelt wordt als Jo dan bellen we de Kinderbescherming.
Nee, bellen met een ‘meldpunt ouderenmishandeling’ is geen oplossing. Daar zit namelijk geen eigen mandaat en macht achter. Er wordt doorverwezen naar bestaande instanties die advies of hulp kunnen bieden. In een toenemend aantal gevallen zijn zorgorganisaties, en zelfs de rechtelijke macht zelf, onderdeel van het ‘gesloten systeem’ dat tot feitelijke mishandeling en verder ziek maken van senioren leidt. Zoals Anneke van der Plaats het in 1994 al in haar proefschrift omschreef:
De Universele Rechten van de Mens worden in de praktijk steeds vaker op steeds meer punten geschonden als het om senior burgers gaat. In die mensenrechten staat o.a. “Een ieder heeft het recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid van zijn persoon.” (art.2), “Niemand zal onderworpen worden aan folteringen, noch aan een wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing” (srt.3), “Niemand zal onderworpen worden aan willekeurige inmenging in zijn persoonlijke aangelegenheden” (art.12), “Een ieder heeft recht op eigendom” plus “Niemand mag willekeurig van zijn eigendom worden beroofd” (art.17) en steeds vaker wordt onder het excuus van een ziekte deze rechten van seniors geschonden of geheel ontnomen.
Mijn queeste zal zijn dat door de totstandkoming van de Raad voor de Seniorbescherming ook elke kwetsbare en afhankelijke senior zal worden beschermd tegen wrede, onmenselijke of onterende behandeling, door wie dan ook.
@@ -349,9 +349,9 @@ Wanneer een kind zo mishandelt wordt als Jo dan bellen we de Kinderbescherming.
Niets minder dan een onafhankelijke(!) organisatie met een aan het CPT vergelijkbaar mandaat kan hier werkelijk verandering in brengen en er werkelijk voor gaan zorgen dat ook voor verwarde mensen en mensen met dementie “Foltering en Onmenselijke of Vernederende Behandeling of Bestraffing” maximaal wordt uitgesloten.
___________________________
Het PERSBERICHT 31-01-2018 van 31 januari 2017
-*Het PERSBERICHT uit 2015
+*Het PERSBERICHT uit 2015
** De definitie van Gezondheid 2014 Machteld Huber – ZonMW – Gezondheidsraad.
-Voor de Universele Mensenrechten Standaarden Dementiezorg (UMSD) zie HIER.
+Voor de Universele Mensenrechten Standaarden Dementiezorg (UMSD) zie HIER.
diff --git a/static/mijn-blog/page/4/index.html b/static/mijn-blog/page/4/index.html
index e667f00..b383b1b 100644
--- a/static/mijn-blog/page/4/index.html
+++ b/static/mijn-blog/page/4/index.html
@@ -22,7 +22,7 @@ Mijn Blog - Pagina 4 van 8 - Paul JansenPaul Jansen | Mensenmens | Pagina 4
-
+
@@ -163,8 +163,8 @@ Jouw best zal van moment tot moment veranderen; het zal anders zijn wanneer je g
Wat u over uzelf kunt leren vanuit het gedachtegoed van Anneke van der Plaats over dementie is dus: wanneer u zich voldoende bang voelt, of laat maken, zal uw natuurlijke overlevingsmechanisme (de amandelkernen in uw hersenen) ervoor zorgen dat uw rationele vermogens en uw bewuste gebruik van uw emoties worden uitgeschakeld. Uw gedrag zal worden gestuurd vanuit die angst en vanuit de onbewuste wil om te overleven en daardoor worden beperkt tot automatisch, primitief en reflexmatig, emotioneel gedrag.
Natuurlijk weten en snappen sommige politici precies hoe dit werkt (bij iedereen en dus ook bij u). Populisme is een woord dat volgens mij dus vooral aangeeft het hun bedoeling is om precies dat te doen: u angst te laten voelen waardoor uw vermogen om te denken en te kiezen (laag 3 en 4) wordt uitgeschakeld en u op 15 maart automatisch, primitief, reflexmatig en vanuit primaire emotie uw stem zult uitbrengen. Op hen. Zo bezien is het stemmen op een populistische kandidaat of partij dus een demente daad. In mijn presentatie noem ik als voorbeeld wel eens de Amerikaanse president-verkiezingen die, in het model van Anneke van der Plaats, dus geheel op nivo 2 zijn beslist. En nee, ik zeg zeker niet dat alle mensen met dementie dus populistisch zullen/zouden stemmen want dan zouden zij ook eerst politiek bang gemaakt moeten worden. We zullen zien in hoeverre angst en daardoor opgewekte ‘politieke dementie‘ onze verkiezingen van 15 maart zullen gaan beheersen en uw stemgedrag zullen bepalen…
____________________________________
-*De Wonderen Wereld van Dementie
-**De dag door met Dementie, zie ook filmpje.
Van de (huidige) websites van Alzheimer Nederland kan ik niet anders dan de conclusie trekken dat Alzheimer Nederland erg in de war is. Althans, de mensen die over de inhoud van die websites gaan zijn verward. Of, nog veel erger, ondeskundig. Met als gevolg dat de websites alzheimer-nederland.nl en dementie.nl in plaats van juiste informatie en opheldering vooral verwarring creëren en verspreiden. Of is dat wellicht juist de bedoeling?
-
Al eerder ging Alzheimer Nederland de ‘verkeerde kant’ op met haar informatie over dementie. In juli 2014 schreef ik in mijn blogpost “Wat is Dementie?” over de definitie van dementie die Alzheimer Nederland toen op hun website gaven: “Dementie is een hersenaandoening die iemand langzaam maar zeker volledig afhankelijk maakt van de zorg van anderen.” Geen definitie maar vooral een deprimerende, negatieve boodschap. Maar een paar dagen later had de deskundige leiding van Alzheimer Nederland de tekst laten aanpassen naar “Dementie is de naam voor een combinatie van symptomen (een syndroom), waarbij de verwerking van informatie in de hersenen is verstoord.” Chapeau!
-
Mogelijk zijn ze dat bij Alzheimer Nederland inmiddels weer helemaal vergeten (knipoog) want dankzij een email van Alzheimer Nederland (Nieuwsberichten januari 2017) kwam ik bij tip #1. van de beste tips uit 2016: “Zes tips voor omgaan met dementie in uw omgeving” en zowel op die pagina op dementie.nl als in de PDF die blijkbaar erg populair is staat inmiddels (weer) een definitie van dementie die niet klopt:
+
Van de (huidige) websites van Alzheimer Nederland kan ik niet anders dan de conclusie trekken dat Alzheimer Nederland erg in de war is. Althans, de mensen die over de inhoud van die websites gaan zijn verward. Of, nog veel erger, ondeskundig. Met als gevolg dat de websites alzheimer-nederland.nl en dementie.nl in plaats van juiste informatie en opheldering vooral verwarring creëren en verspreiden. Of is dat wellicht juist de bedoeling?
+
Al eerder ging Alzheimer Nederland de ‘verkeerde kant’ op met haar informatie over dementie. In juli 2014 schreef ik in mijn blogpost “Wat is Dementie?” over de definitie van dementie die Alzheimer Nederland toen op hun website gaven: “Dementie is een hersenaandoening die iemand langzaam maar zeker volledig afhankelijk maakt van de zorg van anderen.” Geen definitie maar vooral een deprimerende, negatieve boodschap. Maar een paar dagen later had de deskundige leiding van Alzheimer Nederland de tekst laten aanpassen naar “Dementie is de naam voor een combinatie van symptomen (een syndroom), waarbij de verwerking van informatie in de hersenen is verstoord.” Chapeau!
+
Mogelijk zijn ze dat bij Alzheimer Nederland inmiddels weer helemaal vergeten (knipoog) want dankzij een email van Alzheimer Nederland (Nieuwsberichten januari 2017) kwam ik bij tip #1. van de beste tips uit 2016: “Zes tips voor omgaan met dementie in uw omgeving” en zowel op die pagina op dementie.nl als in de PDF die blijkbaar erg populair is staat inmiddels (weer) een definitie van dementie die niet klopt:
De (werkelijk) deskundigen weten uiteraard dat dementie een syndroomis, en (dus) geen ziekte. Op zijn minst dus onzorgvuldig van Alzheimer Nederland. En dat het verschil tussen een ziekte en een syndroom ook voor ‘gewone mensen’ belangrijk is, belangrijker dan je denkt zelfs, daar kom ik zo op.
Ja, u leest het helaas goed, dementie is ineens zowel een syndroom als OOK een verzamelnaam voor ruim vijftig ziektes geworden. En allerlei vormen van de ziektedementie… Er zou iemand zich vreselijk moeten zitten te schamen bij Alzheimer Nederland. Hoopte ik, want anders is het inderdaad gebrek aan professionaliteit, of in de war zijn, of verwarring stichten.
-
Helaas lijkt op een andere pagina van Stichting Alzheimer Nederland wellicht de aap uit de mouw te komen en verwarrende inconsequentie en het gebrek aan professionaliteit in de informatievoorziening een mogelijke ‘duistere’ bijbedoeling te krijgen. Wie zich namelijk op dementie.nl afvraagt wat het verschil tussen Alzheimer en Dementie is (een vraag die ik regelmatig moet beantwoorden) krijgt van Alzheimer Nederland foute antwoorden en informatie die ronduit nog minder waar is dan dat dementie een ziekte zou zijn. De verwarring lijkt het makkelijkst te werken als je het ‘simpel’ maakt, zoals “Is de ziekte van Alzheimer dementie? Is dementie de ziekte van Alzheimer?” en dan schrijf je simpel, maar onwaar:“Het antwoord op de eerste vraag is: ja. Het antwoord op de tweede vraag is: nee. ” Want het goede antwoord op beide vragen is Nee.
+
Helaas lijkt op een andere pagina van Stichting Alzheimer Nederland wellicht de aap uit de mouw te komen en verwarrende inconsequentie en het gebrek aan professionaliteit in de informatievoorziening een mogelijke ‘duistere’ bijbedoeling te krijgen. Wie zich namelijk op dementie.nl afvraagt wat het verschil tussen Alzheimer en Dementie is (een vraag die ik regelmatig moet beantwoorden) krijgt van Alzheimer Nederland foute antwoorden en informatie die ronduit nog minder waar is dan dat dementie een ziekte zou zijn. De verwarring lijkt het makkelijkst te werken als je het ‘simpel’ maakt, zoals “Is de ziekte van Alzheimer dementie? Is dementie de ziekte van Alzheimer?” en dan schrijf je simpel, maar onwaar:“Het antwoord op de eerste vraag is: ja. Het antwoord op de tweede vraag is: nee. ” Want het goede antwoord op beide vragen is Nee.
Het is nog steeds zo: de ziekte van Alzheimer is een ziekte, dementie is een syndroom. Dat is het allereerste onderscheid dat Alzheimer Nederland hier(naast weer) niet maakt: een ziekte is geen syndroom en een syndroom is geen ziekte! En (geheel terecht) schrijft Alzheimer Nederland hiernaast dat “dementie niet altijd alzheimer [is]“, want er zijn inderdaad ruim 70 verschillende ziektes die allemaal o.a. de symptomen kunnen opleveren die we samen dementie noemen. Maar tegen beter (zouden moeten) weten in beweert Alzheimer Nederland hier vervolgens “Alzheimer is dementie“. En dat is dus een leugen! Dat hebben ‘we’ ooit wel gedacht maar inmiddels weten ‘we’ echt wel beter! Uit diverse onderzoeken o.a. in de VS naar nonnen en in Australië naar 90-plussers is zonder enige reserve wetenschappelijk vastgesteld dat Alzheimer NIET automatisch en altijd tot dementie leidt! Sterker: er zijn inmiddels steeds meer mensen gevonden die 100% zeker de ziekte van Alzheimer hadden of hebben en absoluut geen dementie hadden of hebben! Voor veel mensen, ook professionals, is die wetenschappelijke kennis nog nieuws wanneer ik ze dat vertel en laat zien, maar voor Alzheimer Nederland zou dat absoluut geen nieuws moeten/mogen zijn.
-
Helaas staat op diezelfde pagina ook weer die oude, foute en negatieve ‘definitie van dementie’, u weet wel die ik er in 2014 af heb gekregen, letterlijk helemaal terug: “Dementie is een verzamelnaam voor verschillende ziektes die de hersenen aantasten en waardoor iemand steeds verder achteruitgaat in functioneren. ” En staat er vervolgens ook weer: “Er zijn meer dan vijftig vormen van dementie. Een aantal daarvan staat beschreven onder het vraagstuk ‘Ik wil meer weten over dementie’. De ziekte van Alzheimer is de bekendste en meest voorkomende vorm van dementie. Ongeveer zeventig procent van de mensen met dementie heeft de ziekte van Alzheimer. Andere veelvoorkomende vormen van dementie zijn vasculaire dementie, frontotemporale dementie en Lewy body dementie.” en van al deze informatie is alleen maar “Ongeveer zeventig procent van de mensen met dementie heeft de ziekte van Alzheimer.” feitelijk correct. De rest is alleen maar verwarring (zaaien)…
+
Helaas staat op diezelfde pagina ook weer die oude, foute en negatieve ‘definitie van dementie’, u weet wel die ik er in 2014 af heb gekregen, letterlijk helemaal terug: “Dementie is een verzamelnaam voor verschillende ziektes die de hersenen aantasten en waardoor iemand steeds verder achteruitgaat in functioneren. ” En staat er vervolgens ook weer: “Er zijn meer dan vijftig vormen van dementie. Een aantal daarvan staat beschreven onder het vraagstuk ‘Ik wil meer weten over dementie’. De ziekte van Alzheimer is de bekendste en meest voorkomende vorm van dementie. Ongeveer zeventig procent van de mensen met dementie heeft de ziekte van Alzheimer. Andere veelvoorkomende vormen van dementie zijn vasculaire dementie, frontotemporale dementie en Lewy body dementie.” en van al deze informatie is alleen maar “Ongeveer zeventig procent van de mensen met dementie heeft de ziekte van Alzheimer.” feitelijk correct. De rest is alleen maar verwarring (zaaien)…
De ‘aap uit de mouw’ / duistere bijbedoeling lijkt dan te zijn wat er onderaan diezelfde pagina staat: “Omdat alzheimer de meest voorkomende vorm van dementie is, wordt daar veel onderzoek naar gedaan. Alzheimer Nederland investeert in onderzoeken naar vele vormen van dementie in de hoop een remedie te vinden tegen deze ziektes. Alzheimer Nederland streeft naar een wereld zonder dementie.” en het verzoek of u dus mee wilt helpen dementie de wereld uit te krijgen, en wie wil dat nou niet?! U moet dan geld geven aan Alzheimer Nederland. Misschien zijn dus het ontbreken van alle feitelijke juistheden en nuances wel dienstig om u extra gemotiveerd te krijgen om vooral te gaan ‘doneren’.
Ik hoop (met u) dat Alzheimer Nederland zich wat professioneler zal gaan opstellen in de (juiste) informatie op hun websites en in hun informatiefolders. Daar help ik graag aan mee, u weet me te vinden.
Allereerst gaat het, door de aard van dementie, nooit meer over de feitelijke beleving van ondraaglijkheid maar over de vastgelegde verwachting van iemand dat hij/zij onder bepaalde toekomstige omstandigheden bepaalde zaken als ondraaglijk lijden denkt te zullen ervaren. Immers, wanneer het eenmaal echt aan de orde is kunnen diezelfde mensen dat op dat moment niet meer zelf aangeven. Waar het dus echt om gaat is dat de mensen (‘alleen maar’) vastleggen dat ze denken ‘als ik dat nu zou hebben zou ik dat niet willen hoor, denk ik nu. Ik denk dat ik dan liever dood ben’. In dat verband wijs ik naar het prachtige lied “I’m not gonna miss you.” van de beroemde Glenn Campbell, inmiddels zelf dementiepatiënt, waaruit te leren valt dat niemand(!) ooit van tevoren kan weten hoe je iets werkelijk zult ervaren wat er vanaf het verleden wellicht als ondraaglijk uit ziet/zag. En ja, het is bij een euthanasie verklaring natuurlijk altijd zo, dat je opschrijft wat je verwacht te zullen willen, maar het grote verschil is dat mensen daar op een later moment gewoon op terug kunnen komen, behalve mensen met dementie want dat is precies wat ze (ook) niet meer kunnen laten weten.
Benauwdheid en pijn zijn in verreweg de meeste gevallen ook objectief waar te nemen en in de bestaande (oude) instructies is voldoende en goede afbakening voor de toepassing van euthanasie daarbij. Zoals de beperking dat bij ondraaglijke benauwdheid en pijn euthanasie alleen maar een oplossing kan zijn wanneer er geen medische (alternatieve) behandelingen zijn om die pijn of die benauwdheid te verlichten. Ik heb met name bezwaar tegen de aan de oude voorwaarden toegevoegde criteria geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp. angst, agressie of onrust omdat deze criteria aanzienlijk minder goed en objectief van buiten af waar te nemen zijn en al helemaal niet als kenmerk van ondraaglijk lijden. In de context van dementie is het onderwerp euthanasie ook altijd al bijzonder lastig geweest vanwege de rol van de familie. De persoonlijke beleving door de familie van hun dierbare familielid met dementie wordt door hen vaak (onbewust) geprojecteerd op dat familielid met dementie. De eigen beleving ‘Ik kan het niet aanzien’ wordt dan ‘kijk eens hoe hij/zij (geestelijk) lijdt’ en het argument ‘dit heeft hij/zij nooit gewild’ krijgt vaak, los van de feitelijkheid van die opmerking, de persoonlijke emotie mee van degene die dat meldt. Daar hebben de artsen uiteraard alle begrip voor, maar met de uitbreiding van ondraaglijk lijden met onderdelen daarvan als geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp.angst, agressie of onrust wordt het risico op vermenging van de beleving van ‘omstanders’ met de beleving van de patiënt alleen maar groter. En wordt het voor artsen alleen maar nog veel lastiger.
-
Plus, en dat is mijn tweede belangrijke reden, dat er voor de bestrijding van (de beleving van) geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp. angst, agressie of onrust als ondraaglijk lijden inmiddels heel veel nieuwe en bewezen niet-medische manieren zijn om juist dat lijden te verlichten of zelfs op te heffen. Verreweg de meeste mensen, en zeker de meeste artsen, weten daar echter niets of weinig van. Er zijn inmiddels allerlei initiatieven ontwikkeld die, door in de steeds kleiner wordende wereld van mensen met dementie specifieke aanpassingen te doen, enorm veel beleving van geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid als ondraaglijk lijden en zelfs de angst, agressie of onrust zelf weg kunnen halen; met een inmiddels ruimschoots bewezen effectiviteit. Kenmerk van dergelijke benaderingen is de situatie van de individu te bezien vanuit zijn/haar individuele beleving, en wel in het nu. Ik noem de Stichting Dementiewijs die ook probeert aan zoveel mogelijk mensen ook die kennis over te brengen.
+
Plus, en dat is mijn tweede belangrijke reden, dat er voor de bestrijding van (de beleving van) geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid resp. angst, agressie of onrust als ondraaglijk lijden inmiddels heel veel nieuwe en bewezen niet-medische manieren zijn om juist dat lijden te verlichten of zelfs op te heffen. Verreweg de meeste mensen, en zeker de meeste artsen, weten daar echter niets of weinig van. Er zijn inmiddels allerlei initiatieven ontwikkeld die, door in de steeds kleiner wordende wereld van mensen met dementie specifieke aanpassingen te doen, enorm veel beleving van geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid als ondraaglijk lijden en zelfs de angst, agressie of onrust zelf weg kunnen halen; met een inmiddels ruimschoots bewezen effectiviteit. Kenmerk van dergelijke benaderingen is de situatie van de individu te bezien vanuit zijn/haar individuele beleving, en wel in het nu. Ik noem de Stichting Dementiewijs die ook probeert aan zoveel mogelijk mensen ook die kennis over te brengen.
Natuurlijk ligt het voor de hand dat we moeten zorgen dat (ook) alle artsen kennis krijgen van zowel de theorie onder deze alternatieven als de inhoud, praktijk en effecten daarvan voor de bestrijding van de beleving van (ondraaglijk) lijden bij geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid en de bestrijding van angst, agressie of onrust bij mensen met dementie. Zowel die kennisoverdracht als de toepassingen van die kennis kosten geld en als er één ding is waar een groeiend gebrek aan is in de zorg voor mensen met dementie dan is het geld. Nee, ik wil daar zeker niet mee suggereren dat de verruiming van de regels voor toepassing van euthanasie bij mensen met dementie daar iets mee te maken heeft, maar feit is dat euthanasie niet veel geld kost…
Het kan toch niet zo worden dat we van artsen gaan verwachten dat zij op mensen met ernstige dementie euthanasie gaan plegen (dood gaan maken) omdat die artsen (nog) niet op de hoogte waren van uitstekende ‘alternatieve oplossingen’ voor de als ondraaglijk (h)erkende geestelijke aftakeling, het verlies van onafhankelijkheid en van angst, agressie of onrust bij de patiënt. En dat we daarmee op termijn de familie, die oprecht het beste voor had met hun dierbare, opzadelen met een ondraaglijk schuldgevoel achteraf, zodra ze erachter komen dat die eenvoudige alternatieven er al lang zijn/waren, maar zij wisten dat toen nog niet …
-
Ik schaar me ook 100% achter Bert Keizer, voormalig verpleeghuisarts en nu werkzaam bij de Levenseindekliniek, en achter wat hij naar aanleiding van deze nieuwe richtlijnen zei in de aflevering van EenVandaag van 7 januari jl.
+
Ik schaar me ook 100% achter Bert Keizer, voormalig verpleeghuisarts en nu werkzaam bij de Levenseindekliniek, en achter wat hij naar aanleiding van deze nieuwe richtlijnen zei in de aflevering van EenVandaag van 7 januari jl.
@@ -382,9 +382,9 @@ Misschien, gewoon misschien……
Misschien is het wel heel naïf van mij maar de reflexmatige negatieve emotionele reacties van sommige mensen op de combinatie van de woorden ‘dementie’ en ‘preventie’ heeft me toch verrast. Ik begrijp nu ook beter waarom bijvoorbeeld Alzheimer Nederland het onderwerp ‘risicofactoren’, laat staan preventie, niet meteen op hun Home-page zet. Het maakt dingen los bij mensen die je helemaal niet beoogt. Voor een deel hebben die heftige emoties waarschijnlijk soms ook te maken met schuldgevoel. In ieder geval brengt het idee van preventie van dementie een verandering in het bestaande denken van mensen, en dat levert soms stress op met een variatie aan verschillende reacties daarop waaronder inderdaad ontkenning, boosheid en negativiteit. En het is nooit mijn bedoeling om dat bewust op te roepen.
-
Zoals ik zelf omslachtig uitleg in Dementiewijs™ presentaties gaat het inmiddels juist om allerlei nieuwe inzichten, op allerlei gebied, die er voor zorgen dat we nu pas een klein beetje zicht krijgen op de complexe factoren die samenwerken in zowel het ontstaan als (dus) in de preventie van dementie. Tot nu toe zijn bepaalde concrete factoren als aparte risicofactoren benoemd die de kans op dementie vergroten. Alheimer Nederland noemt er zeven: roken, weinig bewegen, depressie, hoge bloeddruk, diabetes, sterk overgewicht (obesitas) en lage mentale activiteit. Daarbij tekent Alzheimer Nederland zeer terecht aan: “Veel vormen van dementie worden veroorzaakt door ingewikkelde ziekteprocessen“.
+
Zoals ik zelf omslachtig uitleg in Dementiewijs™ presentaties gaat het inmiddels juist om allerlei nieuwe inzichten, op allerlei gebied, die er voor zorgen dat we nu pas een klein beetje zicht krijgen op de complexe factoren die samenwerken in zowel het ontstaan als (dus) in de preventie van dementie. Tot nu toe zijn bepaalde concrete factoren als aparte risicofactoren benoemd die de kans op dementie vergroten. Alheimer Nederland noemt er zeven: roken, weinig bewegen, depressie, hoge bloeddruk, diabetes, sterk overgewicht (obesitas) en lage mentale activiteit. Daarbij tekent Alzheimer Nederland zeer terecht aan: “Veel vormen van dementie worden veroorzaakt door ingewikkelde ziekteprocessen“.
Inmiddels kunnen we dankzij allerlei nieuwe onderzoeken en vooral ook door bijdragen uit andere wetenschappen (dan neurologie) zowel verbanden tussen bepaalde risicofactoren beter zien, als ook geheel nieuwe factoren identificeren die een belangrijke rol spelen in de complexe oorzaken van dementie. Ik noem neuroplasticiteit en epigenetics als voorbeelden. Ook uit de gedragswetenschappen en de cognitiewetenschap (met name antropologie en psychologie) komen toenemend nieuwe inzichten die beter (be)grip op het ontstaan van dementie bieden.
-
Zeker vanuit de onafhankelijke Stichting Dementiewijs zal het nooit de bedoeling zijn om mensen af te schrikken van juist die informatie waarmee zij zelf een positief verschil zouden kunnen maken. Zowel in hun eigen leven als in het leven van hun naasten, inclusief de mensen waarvoor ze verantwoordelijk zijn en/of zorg voor bieden. Daarom heeft ook de Stichting besloten het woord ‘preventie’ voortaan minder prominent te gebruiken en zich vooral te richten op (dementie) bewustzijn als belangrijkste kenmerk van Dementiewijs™.
+
Zeker vanuit de onafhankelijke Stichting Dementiewijs zal het nooit de bedoeling zijn om mensen af te schrikken van juist die informatie waarmee zij zelf een positief verschil zouden kunnen maken. Zowel in hun eigen leven als in het leven van hun naasten, inclusief de mensen waarvoor ze verantwoordelijk zijn en/of zorg voor bieden. Daarom heeft ook de Stichting besloten het woord ‘preventie’ voortaan minder prominent te gebruiken en zich vooral te richten op (dementie) bewustzijn als belangrijkste kenmerk van Dementiewijs™.
@@ -413,7 +413,7 @@ Misschien, gewoon misschien……
De ziekte van Alzheimer is atrofie van de hersenen “afname van het aantal cellen en/of afname van de celfunctie”.
Het Dementie syndroomis blijvende afname van het geheugen plus afname van minstens één andere cognitieve functie zoals taalgebruik, dingen kunnen uitvoeren, dingen herkennen en dingen organiseren. En zodanig dat het dagelijks leven erdoor wordt beïnvloedt.
We hadden met elkaar stilzwijgend afgesproken dat we de termen ‘Ziekte van Alzheimer’ en ‘Dementie’ door elkaar (kunnen) gebruiken en dat die begrippen over hetzelfde gaan. Nieuwe neurologische inzichten laten ons weten dat deze twee termen echter zeker niet uitwisselbaar zijn. Dat is goed nieuws en er zijn belangrijke redenen om daarom die twee begrippen vanaf nu nog verder uit elkaar te gaan houden. Niet alleen maar omdat de begrippen twee ongelijksoortige dingen aanduiden, namelijk de ziekte Alzheimer en het dementie syndroom want dat wisten we al lang (ook al noemen veel mensen dementie een ziekte). Er is echter tot nu toe altijd gedacht dat de Ziekte van Alzheimer zonder uitzondering en ‘automatisch’ tot dementie leidt, en het nieuwe inzicht vanuit de neurologie, gebaseerd op zeer degelijk wetenschappelijk onderzoek, is dat het automatisme van ‘als Alzheimer dan dementie’ lang niet altijd klopt.
-
De meest indrukwekkende bewijzen daarvoor komen uit de inmiddels beroemde zogenoemde ‘Religious Orders Study’ die al sinds 1992 loopt. Wie daar alles over wil weten kan HIER beginnen. Ik volsta met de basisuitleg van de studie waarin de twee aanduidingen Alzheimer, de clinische pathologie, en Dementie, de neurocognitieve stoornis, heel consequent apart en los van elkaar worden onderzocht. Bij honderden nonnen van 75 jaar of ouder werden en worden sinds 1992 jaarlijks intensieve onderzoeken gedaan naar hun cognitieve gezondheid en vaardigheden terwijl bij elk overlijden van één van deze nonnen onmiddellijk hun hersenen in een autopsie worden onderzocht op o.a. de aanwezigheid van de ziekte van Alzheimer. Zoals neuroloog David Eagleman het zo mooi beschrijft in de zesdelige PBS-documentaire The Brain: “van veel onderzochte hersenen zal elke neuroloog bevestigen dat die hersenen zonder enige twijfel komen van een persoon die een zeer zware vorm van de ziekte van Alzheimer had, terwijl uit de periodieke onderzoeken naar de cognitieve gezondheid van de eigenaren van die hersenen geen enkele indicatie van dementie bleek.” Dus: mensen met volledige, ernstige Alzheimer maar helemaal geen(!) dementie. En dat is dus de verklaring voor de uitdagende titel van dit bericht. Als dit nieuws is voor u dan liep u dus wat achter.
+
De meest indrukwekkende bewijzen daarvoor komen uit de inmiddels beroemde zogenoemde ‘Religious Orders Study’ die al sinds 1992 loopt. Wie daar alles over wil weten kan HIER beginnen. Ik volsta met de basisuitleg van de studie waarin de twee aanduidingen Alzheimer, de clinische pathologie, en Dementie, de neurocognitieve stoornis, heel consequent apart en los van elkaar worden onderzocht. Bij honderden nonnen van 75 jaar of ouder werden en worden sinds 1992 jaarlijks intensieve onderzoeken gedaan naar hun cognitieve gezondheid en vaardigheden terwijl bij elk overlijden van één van deze nonnen onmiddellijk hun hersenen in een autopsie worden onderzocht op o.a. de aanwezigheid van de ziekte van Alzheimer. Zoals neuroloog David Eagleman het zo mooi beschrijft in de zesdelige PBS-documentaire The Brain: “van veel onderzochte hersenen zal elke neuroloog bevestigen dat die hersenen zonder enige twijfel komen van een persoon die een zeer zware vorm van de ziekte van Alzheimer had, terwijl uit de periodieke onderzoeken naar de cognitieve gezondheid van de eigenaren van die hersenen geen enkele indicatie van dementie bleek.” Dus: mensen met volledige, ernstige Alzheimer maar helemaal geen(!) dementie. En dat is dus de verklaring voor de uitdagende titel van dit bericht. Als dit nieuws is voor u dan liep u dus wat achter.
Dus ja, er zijn mensen die wel de ziekte van Alzheimer hebben en die toch absoluut geen dementie hebben. Zoals er ook mensen zijn die wel dementie hebben en toch geen ziekte van Alzheimer hebben: nu zeggen we (nog) dat in ongeveer 70% van alle gevallen van dementie de ziekte van Alzheimer de oorzaak is. Maar mede gebaseerd op de ‘Religious Orders Study’ kunnen we vanaf nu hooguit vaststellen, bij het juiste onderzoek naar Alzheimer, dat in 70% van de gevallen van dementie de ziekte van Alzheimer ook voorkomt. En dus dat de ziekte van Alzheimer een hoge risicofactor is, maar zeker niet dat dementie een automatisch en vaststaand gevolg van Alzheimer is. Dit is ook heel belangrijk omdat uit onder andere diezelfde ‘Religious Orders Study’ de conclusie kan worden getrokken dat of iemand wel of geen dementie ontwikkelt dus niet (alleen maar) afhangt van of iemand de Ziekte van Alzheimer heeft, maar dus van andere factoren. Met name factoren die we kunnen identificeren omdat ze een rol spelen bij mensen die wel de ziekte van Alzheimer hebben maar geen dementie. Voorlopig wijzen de onderzoeken daarnaar in de richting van leefstijlfactoren. En die zijn dus te beïnvloeden! Zoals ook het World Alzheimer Report 2014 (hiernaast) nota bene al aangaf en directeur van Alzheimer Nederland Gea Broekema daarover zei: “We kunnen de kans op dementie sterk terugdringen. Onderzoek bewijst het. Er is iets te doen tegen dementie en het is nooit te laat om te beginnen.” En daarom is het onderscheid maken tussen de ziekte van Alzheimer en dementie extra belangrijk.
In mijn lezing ‘Voorkomen is beter dan Dementie‘ waarmee ik door het land trek besteed ik alle aandacht aan die preventie van dementie. De resultaten uit onderzoeken van de wetenschappelijke wereld van de neurologie laten impliciet weten dat dementie preventie ook mogelijk is voor mensen met de ziekte van Alzheimer. En dat is voor heel veel mensen heel erg belangrijk en goed nieuws! En misschien voor velen in de zorg even wennen…
diff --git a/static/mijn-blog/page/5/index.html b/static/mijn-blog/page/5/index.html
index 7716d97..68dc683 100644
--- a/static/mijn-blog/page/5/index.html
+++ b/static/mijn-blog/page/5/index.html
@@ -22,7 +22,7 @@ Mijn Blog - Pagina 5 van 8 - Paul JansenPaul Jansen | Mensenmens | Pagina 5
-
+
@@ -200,8 +200,8 @@ img.emoji {
[1] Het artikel “The Architecture of the IBM System/360” door Amdahl, Blaauw en Brooks.
[2] ‘Organisatie’ in de breedste betekenis, inclusief de totale context van een organisatorische eenheid (inclusief alle in-/directe stakeholders).
[3] Vitruvius (25 BC) beschrijft het als “a structure exhibiting the three qualities of firmitas, utilitas, and venustas.”, hetgeen betekent dat het sterk of duurzaam, nuttig en mooi moet zijn.
In Medisch Contact Nr. 8 van 19 februari 2015 schreef Lieke de Kwant (pag. 334-337) het artikel “De échte problemen van de langdurige zorg”. Dit is een reactie daarop.
+
In Medisch Contact Nr. 8 van 19 februari 2015 schreef Lieke de Kwant (pag. 334-337) het artikel “De échte problemen van de langdurige zorg”. Dit is een reactie daarop.
Mijn ongenuanceerde eerste reactie op de belerende meningen van vijf hoogleraren ouderengeneeskunde (langdurige zorg) is dat juist hun misplaatste meningen, die ze ook nog eens aan studenten ‘ leren’, het èchte probleem in de langdurige zorg zijn. Maar dan zou ik de juweeltjes en de onzin samen op één hoop gooien. Dus ga ik geheel tegen mijn natuur in nuanceren 😉
Vooral in mijn gebied van interesse zijn alle punten, maar met name punten 7 en 8, essentiële aannames die, dankzij hun klakkeloze overname en aanname door de grote meerderheid in de wereld van de ´wetenschap´ het geheel van allerlei onderzoek en zorg bij cognitieve stoornissen minstens op achterstand zet, maar ik vermoed zelf op een dood spoor zet. Laat ik voor de volledigheid )mijn’ punt 11 aan dit vermaledijde rijtje toevoegen:
11. De aarde is vierkant.
____________________________________________________
-P.S. Rupert Sheldrake zelf over ‘The Science Delusion’ zie DEZE TEDx-talk.
-Een uitgebreider artikel (in het Engels) over Sheldrakes boek staat HIER.
+P.S. Rupert Sheldrake zelf over ‘The Science Delusion’ zie DEZE TEDx-talk.
+Een uitgebreider artikel (in het Engels) over Sheldrakes boek staat HIER.
diff --git a/static/mijn-blog/page/6/index.html b/static/mijn-blog/page/6/index.html
index 74deb95..cd5af06 100644
--- a/static/mijn-blog/page/6/index.html
+++ b/static/mijn-blog/page/6/index.html
@@ -22,7 +22,7 @@ Mijn Blog - Pagina 6 van 8 - Paul JansenPaul Jansen | Mensenmens | Pagina 6
-
+
@@ -240,7 +240,7 @@ img.emoji {
Gisteren, op straat in Seoul, de hoofdstad van Zuid-Korea, realiseerde ik me: “zo moet dementie dus voelen”. Laat ik dat even uitleggen.
-
Mijn zoon Dave woont al jaren in Seoul. Twee maanden geleden is hij daar zelfs getrouwd. Met een Koreaanse. Mijn vrouw Carla, mijn zoon Jeroen en ik waren daar toen bij. Vorige week verraste Dave me met een uitnodiging om naar hem toe te komen, nu niet als vader die zijn zoon mag trouwen en als tourist, maar als buitenlander die (even) in Korea zijn werk doet. Naast het lopende werk kon ik mijn nieuwe lezing/presentatie “Dementiewijs™ – Wat Iedereen Moet Weten”* op het kantoor waar hij werkt afmaken. Een werk-trip dus. Dus twee dagen later was ik in Korea. Alleen. Werken! Lees verder →
+
Mijn zoon Dave woont al jaren in Seoul. Twee maanden geleden is hij daar zelfs getrouwd. Met een Koreaanse. Mijn vrouw Carla, mijn zoon Jeroen en ik waren daar toen bij. Vorige week verraste Dave me met een uitnodiging om naar hem toe te komen, nu niet als vader die zijn zoon mag trouwen en als tourist, maar als buitenlander die (even) in Korea zijn werk doet. Naast het lopende werk kon ik mijn nieuwe lezing/presentatie “Dementiewijs™ – Wat Iedereen Moet Weten”* op het kantoor waar hij werkt afmaken. Een werk-trip dus. Dus twee dagen later was ik in Korea. Alleen. Werken! Lees verder →
diff --git a/static/mijn-blog/page/7/index.html b/static/mijn-blog/page/7/index.html
index c7436e5..eba1e0c 100644
--- a/static/mijn-blog/page/7/index.html
+++ b/static/mijn-blog/page/7/index.html
@@ -22,7 +22,7 @@ Mijn Blog - Pagina 7 van 8 - Paul JansenPaul Jansen | Mensenmens | Pagina 7
-
+
@@ -230,7 +230,7 @@ img.emoji {
Geplaatst op1 augustus 2014doorPaul Jansen
-
Wanneer ik www.alzheimer-nederland.nl bezoek krijg ik meteen te lezen dat 1 op de 3 vrouwen dementie krijgt. Zo. Daar schrik ik dus echt enorm van! En ik denk “dat kan toch haast niet kloppen; dat moet een fout zijn”… En daarom heb ik geprobeerd om voor mezelf die bewering wat concreter te maken. Zodat ik begrijp wat ‘1 op de 3 vrouwen krijgt dementie’ dus concreet betekent… Van het CBS leer ik dan dat er in 2014 16,8 miljoen mensen in Nederland wonen waarvan er 8,5 miljoen vrouw zijn, en daarvan krijgt dus, volgens Alzheimer Nederland, 1 op de 3 dementie?! Dat zouden dan dus ruim 2,8 miljoen vrouwen zijn die allemaal dementie krijgen. Volgens hetzelfde Alzheimer Nederland “… zijn er in Nederland [per 4 februari 2014] ruim 260.000 mensen met dementie.” Dat zijn zowel mannen als vrouwen, maar meer vrouwen dan mannen. Dus als ik het goed begrijp is het zo dat NU zo’n 1,5% van alle mensen dementie heeft gekregen en dat dit op gaat lopen naar 20%, en dat bij alleen de vrouwen het zelfs gaat oplopen naar 33% (1 op de 3). Als dat waar is dan is dat pas echt een crisis! Lees verder →
+
Wanneer ik www.alzheimer-nederland.nl bezoek krijg ik meteen te lezen dat 1 op de 3 vrouwen dementie krijgt. Zo. Daar schrik ik dus echt enorm van! En ik denk “dat kan toch haast niet kloppen; dat moet een fout zijn”… En daarom heb ik geprobeerd om voor mezelf die bewering wat concreter te maken. Zodat ik begrijp wat ‘1 op de 3 vrouwen krijgt dementie’ dus concreet betekent… Van het CBS leer ik dan dat er in 2014 16,8 miljoen mensen in Nederland wonen waarvan er 8,5 miljoen vrouw zijn, en daarvan krijgt dus, volgens Alzheimer Nederland, 1 op de 3 dementie?! Dat zouden dan dus ruim 2,8 miljoen vrouwen zijn die allemaal dementie krijgen. Volgens hetzelfde Alzheimer Nederland “… zijn er in Nederland [per 4 februari 2014] ruim 260.000 mensen met dementie.” Dat zijn zowel mannen als vrouwen, maar meer vrouwen dan mannen. Dus als ik het goed begrijp is het zo dat NU zo’n 1,5% van alle mensen dementie heeft gekregen en dat dit op gaat lopen naar 20%, en dat bij alleen de vrouwen het zelfs gaat oplopen naar 33% (1 op de 3). Als dat waar is dan is dat pas echt een crisis! Lees verder →
diff --git a/static/mijn-blog/page/8/index.html b/static/mijn-blog/page/8/index.html
index fbc2a4c..89cd0f4 100644
--- a/static/mijn-blog/page/8/index.html
+++ b/static/mijn-blog/page/8/index.html
@@ -21,7 +21,7 @@ Mijn Blog - Pagina 8 van 8 - Paul JansenPaul Jansen | Mensenmens | Pagina 8
-
+
diff --git a/static/mijn-talisman/feed/index.xml b/static/mijn-talisman/feed/index.xml
index cda1ebd..07943d2 100644
--- a/static/mijn-talisman/feed/index.xml
+++ b/static/mijn-talisman/feed/index.xml
@@ -11,7 +11,7 @@
/mijn-talisman/
Mensenmens
- Sun, 28 May 2017 17:28:18 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:13 +0000
hourly
diff --git a/static/mijn-talisman/index.html b/static/mijn-talisman/index.html
index ba64363..3994612 100644
--- a/static/mijn-talisman/index.html
+++ b/static/mijn-talisman/index.html
@@ -19,12 +19,12 @@ Mijn Talisman - Paul JansenPaul Jansen
-
+
-
+
@@ -146,9 +146,7 @@ img.emoji {
-
In werkelijkheid is het moment van diagnose, bijvoorbeeld van de diagnose Alzheimer, een enkel punt op een zeer geleidelijk hellende lijn van ontwikkeling van die ziekte. Het lijkt wat dat betreft op het leven en ‘oud’ worden, daar is ook niet één moment voor aan te wijzen dat je ‘het’ ineens bent geworden. Je wordt het gewoon. Langzaam maar zeker. En de één heeft een veel stijlere lijn dan de ander: ik ken stokoude mensen van 55 en piepjonge gasten van 85. En zo is het in werkelijkheid ook met Alzheimer. Volgens de nieuste cijfers is de gemmiddelde tijd die mensen op de hellende lijn van Alzheimer verbijven 9 tot 12 jaar na de diagnose. En die duur wordt steeds langer. Ondertussen is bij de diagnose de schakelaar bij sommigen echter al om gegaan dus loop je grote kans dat er door hen niet meer mèt je, maar alleen nog maar met anderen òver je gepraat wordt… En als de ‘dementiepatiënt’ bijvoorbeeld daar dan over valt, omdat het hem/haar irriteert, dan is dat voor deze ‘professionals’ vaak juist een bevestiging van zowel de diagnose als van de juistheid van hun ‘empathische’ gedrag. Misleide empathie dus…
Anne-Mei The, Bijzonder Hoogleraar (langdurige en palliatieve) Zorg en Dementie
Anne-Mei The heeft het er regelmatig over dat, in mijn woorden, de ‘professionals’ druk doende en gepassioneerd betrokken zijn bij die diagnose, dus vooral aan het begin van de hellende lijn, en verder vooral de armen uit de mouwen steken aan het einde van die hellende lijn. Ook na 1 januari zal de aandacht in ‘de keten’ zich vooral daarop richten. Het zijn de ‘fasen’ waarin empathie het ‘makkelijkst’ is op te brengen… Waarin de mensen makkelijker ‘zien’ wat er nodig is. De jaren tussen die twee einden in, en dat zijn nu dus 8 tot 11 jaren lang, staan de gediagnostiseerde Alzheimerpatiënten en hun naasten er helaas vaak te veel alleen voor als het gaat om ‘empathische begeleiding’…
-
Mijn pleidooi hier is dus voor een ‘door kennis onderbouwde’ empathie en professionaliteit. (om over compassie nog maar te zwijgen). Verminder de aannames waarmee zo veel mensen hun gebrek aan feitelijke kennis opvullen en ‘educate yourself‘ voordat je conclusies trekt uit een diagnose of uit iets dat je meemaakt met iemand die de diagnose heeft. Ik weet, anderen beoordelen op je eigen denkprocessen is een fenomeen dat overal speelt, maar bij dementie is het gevolg erger, ook omdat het zo eenvoudig is op te lossen. De kern van het probleem lijkt hier immers onwetendheid; gebrek aan kennis.
+
Mijn pleidooi hier is dus voor een ‘door kennis onderbouwde’ empathie en professionaliteit. (om over compassie nog maar te zwijgen). Verminder de aannames waarmee zo veel mensen hun gebrek aan feitelijke kennis opvullen en ‘educate yourself‘ voordat je conclusies trekt uit een diagnose of uit iets dat je meemaakt met iemand die de diagnose heeft. Ik weet, anderen beoordelen op je eigen denkprocessen is een fenomeen dat overal speelt, maar bij dementie is het gevolg erger, ook omdat het zo eenvoudig is op te lossen. De kern van het probleem lijkt hier immers onwetendheid; gebrek aan kennis.
Het is interessant om te zien hoe verschillenden mensen daar op hun volstrekt eigen manier mee omgaan. Dat geldt voor psychisch gezonde bejaarden, maar na het lezen van deze monologen* – stuk voor stuk ontroerend en onthullend – is het me duidelijk geworden dat dat net zo opgaat voor demente bejaarden.
Is er dan geen verschil? Ja natuurlijk wel. Een psychisch en lichamelijk nog redelijk gezonde bejaarde kan kiezen uit een aantal bezigheden om die laatste levensjaren zo plezierig mogelijk door te brengen: lezen, tuinieren, reizen, vrijwilligerswerk of welke hobby ook maar verder uitbouwen. Een demente bejaarde heeft die mogelijkheden niet; die is de grip op z’n verstandelijke vermogens kwijt en daardoor zelfstandig tot weinig meer in staat. En hoewel ik het woord ‘kwaliteit’ haat – want wie ben ík om daarover te oordelen – geloof ik toch, dat het leven van demente bejaarden aan kwaliteit heeft ingeboet. Het is een sleur: de ene saaie dag gaat over in dezelfde andere. Afgezien van een beetje zang met Kerst en een extra eitje met Pasen. Het is voornamelijk eten, zitten, hangen, heen en weer sloffen en slapen. Toch, ondanks de afweer die ik voel, is mijn kijk op dementie veranderd na het lezen van dit boek*. Doordat de bejaarden in de monologen zelf, op hun eigen originele wijze, aan het woord zijn, merk ik al snel dat – ook al zijn ze dement – ieder zijn eigen persoonlijkheidsstructuur behoudt. Het blijven individuen; met hun eigen humor, vrolijkheid, chagrijn en venijn. Dementie is geen egale grijze vlakte, en niet gevoelsarm. We komen niet meer waar we geweest zijn is een verhelderend boek. ~Nelly Frijda.
___________________________
-*Deze tekst is het oorspronkelijke integrale voorwoord uit het boek “We komen niet meer waar we geweest zijn” – demente bejaarden aan het woord – van Ingrid H. van Delft, 1993. Alhoewel dat boekje niet meer te koop is, is de inhoud van dat boekje onderdeel van het boek “Wanneer is hier de tijd voorbij” van dezelfde schrijfster uit 2013 (HIER te bestellen). In die nieuwe uitgave ontbreekt Nelly’s voorwoord echter, en ik wilde zeker haar prachtige beschrijving bewaren en delen als inspiratie, juist voor nu.
+*Deze tekst is het oorspronkelijke integrale voorwoord uit het boek “We komen niet meer waar we geweest zijn” – demente bejaarden aan het woord – van Ingrid H. van Delft, 1993. Alhoewel dat boekje niet meer te koop is, is de inhoud van dat boekje onderdeel van het boek “Wanneer is hier de tijd voorbij” van dezelfde schrijfster uit 2013 (HIER te bestellen). In die nieuwe uitgave ontbreekt Nelly’s voorwoord echter, en ik wilde zeker haar prachtige beschrijving bewaren en delen als inspiratie, juist voor nu.
@@ -150,9 +151,7 @@ img.emoji {
-
Naast mijn werk in het voorlichten (presentaties) en geven van lessen over dementiezorg ben ik ook actief in het promoten van de Raad voor de Mensenbescherming. Dat is een rechtstreeks gevolg van de cases waarover mijn advies wordt gevraagd en de verhalen die ik te horen krijg waar het helemaal mis gaat met de zorg voor met name oudere mensen. Enkele voorbeelden van de vele vreselijke verhalen die ik hoor:
Een hele familie die samenwerkt om een oude dame zo snel mogelijk dood te laten gaan, liefst via euthanasie, geheel tegen de wil van die dame.
-
Via het regelen van een gedwongen opname (1 van de ruim 26000 in 2017) meteen over de bezittingen kunnen beschikken en niet op de erfenis te hoeven wachten.
+
Via het regelen van een gedwongen opname (1 van de ruim 26000 in 2017) meteen over de bezittingen kunnen beschikken en niet op de erfenis te hoeven wachten.
Via expres verwaarlozen de gezondheid van een senior achteruit laten gaan en zo snel ‘het probleem’ van mantelzorg oplossen door opname of overlijden.
Door zorgpersoneel bestelen van oudere patiënten, juist van verwarde mensen.
Kinderen die geld van de bankrekening van die ouder halen voor zichzelf.
@@ -142,7 +142,7 @@ img.emoji {
De overheid weet er van, maar houdt het op ‘voorlichtingscampagnes’ en ondersteuning van professionals, en die zijn regelmatig de ‘mishandelaars’. Zo (makkelijk) maakt de overheid er zich tot nu toe van af:
De gevolgen zijn dat er heel veel verborgen leed is onder senioren. Laatst zei een dame die in dergelijke omstandigheden terecht was gekomen tegen mij letterlijk “Als het zo blijft dan ga ik liever dood“. Dat is precies wat ik niet wil dat iemand ooit zou willen als gevolg van verkeerde behandeling (mishandeling) van mensen die afhankelijk van anderen zijn gemaakt voor hun zorg. Wellicht komt er een ‘meldpunt’ maar voor wie wil weten of en hoeveel ‘ouderenmishandeling’ er bestaat geeft een Google-zoekopdracht naar ‘misstanden ouderenzorg’ al veel te veel resultaten.
-
In China, waar ik vanuit de Anneke van der Plaats Foundation soms les en adviezen geef, ben je wettelijk verplicht om goed voor je ouders en grootouders te zorgen. Daar ga je de gevangenis in wanneer je je gedraagt zoals in de voorbeelden die ik noem.
+
In China, waar ik vanuit de Anneke van der Plaats Foundation soms les en adviezen geef, ben je wettelijk verplicht om goed voor je ouders en grootouders te zorgen. Daar ga je de gevangenis in wanneer je je gedraagt zoals in de voorbeelden die ik noem.
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
-
+
diff --git a/static/over-palliatieve-en-mantelzorg-2/feed/index.xml b/static/over-palliatieve-en-mantelzorg-2/feed/index.xml
index 00fa40c..237e86d 100644
--- a/static/over-palliatieve-en-mantelzorg-2/feed/index.xml
+++ b/static/over-palliatieve-en-mantelzorg-2/feed/index.xml
@@ -11,7 +11,7 @@
/over-palliatieve-en-mantelzorg-2/
Mensenmens
- Sun, 01 Feb 2015 12:04:08 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:20 +0000
hourly
diff --git a/static/over-palliatieve-en-mantelzorg-2/index.html b/static/over-palliatieve-en-mantelzorg-2/index.html
index 653bfc3..3dd6a89 100644
--- a/static/over-palliatieve-en-mantelzorg-2/index.html
+++ b/static/over-palliatieve-en-mantelzorg-2/index.html
@@ -20,11 +20,12 @@ Over palliatieve- en mantelzorg. - Paul JansenPaul Jansen
+
-
+
@@ -135,7 +136,7 @@ img.emoji {
De oplossing om het snel en helemaal goed te snappen is eigenlijk heel simpel. Er zijn twee soorten zorg: #1 medische zorg en #2 palliatieve / mantel zorg. Voor medische zorg en medische verpleging heb je een opleiding nodig, voor mantel / palliatieve zorg voldoet het dat je een empathisch mens bent die vooral compassie heeft. Johan Menten van de KU Leuven zegt het zo: “Nochtans heeft palliatieve zorg vooral te maken met ‘zo goed mogelijk leven” = precies wat mantelzorgers goed doen, en dat staat los en apart van wat nodig is als medische zorg. Dus zeg ik: niet alleen maar familieleden of bekenden (die we mantelzorgers noemen) maar zeker; juist ook zorgprofessionals zijn uitermate geschikt om mantelzorg (ook bekend als palliatieve zorg), te verlenen. Niet in plaats van maar naast medische zorg. En gelukkig gebeurt dat op veel plaatsen ook.
Menten: “We moeten dringend van het idee af dat het (palliatieve zorg) alleen om stervensbegeleiding gaat.” en dat klopt, want stervensbegeleiding noemen we ‘terminale zorg’. Maar ook Menten c.s. zien, helaas, ‘palliatieve zorg’ (alleen) als gespecialiseerde zorg waar naar moet worden doorverwezen. Palliatieve zorg; mantelzorg, daar hoeft niet naar te worden doorverwezen. Dat is het begin van alle zorg. Dat moet een onderdeel zijn van alle totale zorg. En zeker het speerpunt in belevingsgerichte zorg.
Het zal nog wel even duren voordat het idee dat iemand eerst stervend moet zijn voordat palliatieve zorg aan de orde is kletskoek wordt en helemaal uit de wereld is. Kanttekening daarbij is natuurlijk dat we allemaal zullen sterven, dus… Het zal ook nog wel even duren voordat iedereen die vanuit zijn hart zorgt voor de beleving van welzijn door een dierbare dat niet alleen maar mantelzorg noemt maar (ook) palliatieve zorg noemt. Voor nu is het mijn bedoeling dat iedereen onthoudt dat er geen verschil is tussen palliatieve zorg en mantelzorg. Geen verschil. Laten we daar dus ook geen verschil in gaan/blijven maken. Punt.
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
-
+
diff --git a/static/over-palliatieve-en-mantelzorg/feed/index.xml b/static/over-palliatieve-en-mantelzorg/feed/index.xml
index 8d98f63..a0bf43f 100644
--- a/static/over-palliatieve-en-mantelzorg/feed/index.xml
+++ b/static/over-palliatieve-en-mantelzorg/feed/index.xml
@@ -11,7 +11,7 @@
/over-palliatieve-en-mantelzorg/
Mensenmens
- Sun, 01 Feb 2015 12:04:08 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:20 +0000
hourly
diff --git a/static/over-palliatieve-en-mantelzorg/index.html b/static/over-palliatieve-en-mantelzorg/index.html
index 15eb1c0..f62e93e 100644
--- a/static/over-palliatieve-en-mantelzorg/index.html
+++ b/static/over-palliatieve-en-mantelzorg/index.html
@@ -20,11 +20,12 @@ Over palliatieve- en mantelzorg. - Paul JansenPaul Jansen
+
-
+
@@ -135,7 +136,7 @@ img.emoji {
De oplossing om het snel en helemaal goed te snappen is eigenlijk heel simpel. Er zijn twee soorten zorg: #1 medische zorg en #2 palliatieve / mantel zorg. Voor medische zorg en medische verpleging heb je een opleiding nodig, voor mantel / palliatieve zorg voldoet het dat je een empathisch mens bent die vooral compassie heeft. Johan Menten van de KU Leuven zegt het zo: “Nochtans heeft palliatieve zorg vooral te maken met ‘zo goed mogelijk leven” = precies wat mantelzorgers goed doen, en dat staat los en apart van wat nodig is als medische zorg. Dus zeg ik: niet alleen maar familieleden of bekenden (die we mantelzorgers noemen) maar zeker; juist ook zorgprofessionals zijn uitermate geschikt om mantelzorg (ook bekend als palliatieve zorg), te verlenen. Niet in plaats van maar naast medische zorg. En gelukkig gebeurt dat op veel plaatsen ook.
Menten: “We moeten dringend van het idee af dat het (palliatieve zorg) alleen om stervensbegeleiding gaat.” en dat klopt, want stervensbegeleiding noemen we ‘terminale zorg’. Maar ook Menten c.s. zien, helaas, ‘palliatieve zorg’ (alleen) als gespecialiseerde zorg waar naar moet worden doorverwezen. Palliatieve zorg; mantelzorg, daar hoeft niet naar te worden doorverwezen. Dat is het begin van alle zorg. Dat moet een onderdeel zijn van alle totale zorg. En zeker het speerpunt in belevingsgerichte zorg.
Het zal nog wel even duren voordat het idee dat iemand eerst stervend moet zijn voordat palliatieve zorg aan de orde is kletskoek wordt en helemaal uit de wereld is. Kanttekening daarbij is natuurlijk dat we allemaal zullen sterven, dus… Het zal ook nog wel even duren voordat iedereen die vanuit zijn hart zorgt voor de beleving van welzijn door een dierbare dat niet alleen maar mantelzorg noemt maar (ook) palliatieve zorg noemt. Voor nu is het mijn bedoeling dat iedereen onthoudt dat er geen verschil is tussen palliatieve zorg en mantelzorg. Geen verschil. Laten we daar dus ook geen verschil in gaan/blijven maken. Punt.
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
-
+
diff --git a/static/paul-jansen/achtergrond/index.html b/static/paul-jansen/achtergrond/index.html
index 3bed155..5d6c585 100644
--- a/static/paul-jansen/achtergrond/index.html
+++ b/static/paul-jansen/achtergrond/index.html
@@ -19,12 +19,12 @@ Achtergrond - Paul JansenPaul Jansen
-
+
-
+
diff --git a/static/paul-jansen/anderen-over-mij/index.html b/static/paul-jansen/anderen-over-mij/index.html
index bf57b8b..ac5d66d 100644
--- a/static/paul-jansen/anderen-over-mij/index.html
+++ b/static/paul-jansen/anderen-over-mij/index.html
@@ -19,12 +19,12 @@ Anderen over mij - Paul JansenPaul Jansen
-
+
-
+
@@ -120,21 +120,21 @@ img.emoji {
“Paul Jansen is de hart-brein-coördinator. Paul is origineel, filosofisch, anders denkend, verrassend en soms provocerend. Zet ons allemaal aan tot het kritisch beschouwen van de lang gebruikte (of gangbare) concepten in onze samenleving.”
- Dr. Anneke van der Plaats
“Zeer goed, luisterend naar onze ideeën. Geen waardeoordeel, tips die goed waren en die ons hebben ondersteund. Rustige man met heel veel ervaring. Hart voor ouderen. Hij ziet alles en geeft opbouwende feed-back. Wil ook graag in gesprek om dingen te verbeteren. Geeft adviezen die passend zijn bij de organisatie waar hij komt. Heel mooi om handvatten te krijgen en om de theorie niet als “heilig” te zien. Ook kijken naar wat goed is. Niet veranderen om te veranderen. Plezierige meedenkhouding. Motiverende schrijfstijl van feed-back en ontspannen sfeer.” Cursisten en hun directeur over Paul in zijn rol als Supervisor (begeleider) in de opleiding Brein Omgeving Coach (voor Verpleeginstellingen voor mensen met dementie)
“Paul is a sensitive peoplemanager, an inspirator and motivator, the king of paradigm shifts, when you get Paul in your organization all will quickly change….your people, your strategy your structure and your culture…. for the better.”
- Ben van Lom (Principal Consultant at PA Consulting Group)
“Ik heb Paul bij toeval leren kennen. We hebben 1 gesprek gehad. Hij heeft
@@ -145,65 +145,65 @@ veranderingen op mijn werk opgeleverd waardoor ik nu een vast contract
heb. Ik kan nu aan mijn dochter door geven wat hij mij geleerd heeft. Ja
veel resultaat na 1 gesprek. Had ik hem maar eerder ontmoet. Ik kan alleen
maar zeggen. Bedankt Paul.”
- Henny Kuypers (Adj. Manager Kassa Intratuin)
“Paul … is direct en professioneel. Zijn optreden naar medewerkers is inspirerend en
aansprekend. Dat laatste in twee betekenissen. Niet alleen spreekt het de medewerkers aan hoe hij hen managet, hij schroomt ook niet om hen aan te spreken op hun rol, houding en verantwoordelijkheden. Paul is daarnaast een bron van nieuwe initiatieven. Hij houdt goed gevoel bij de ontwikkelingen in de lCT wereld. Ook heeft hij zich een uitstekend spreker op seminars getoond.”
-Marc Gofferjé (Co-owner en Director bij Elegant BV)
Paul is een peoplemanager die mensen en organisaties helpt groeien tot hun maximaal haalbare. Mijn ervaring is, dat hij zich daarbij nooit opdringt, maar zich beschikbaar stelt als een soort “tool” voor die mensen en processen die dat nodig hebben. Daardoor brengt hij – op soms onnavolgbare wijze – mensen en processen in beweging en daarmee ook een organisatie. Ik heb een aantal medewerkers die hij onder zijn hoede nam zien opbloeien en groeien, omdat hij hen bewust maakte van hun eigen potentie en verantwoordelijkheid. Dit heeft tot meetbare kwalitatieve groei binnen de organisatie geleid. Paul is een warm en integer persoon die betrokken en recht door zee is en ook nog humor heeft. Ik heb dan ook zeer prettig met hem samengewerkt.” Tonny Nuis (HR Officer Elegant Group)
“Paul is a people manager with an excellent view on HR issues. He can think out-of-the-box and come up with innovative solutions.”
- John Cöhrs (Alliance Manager at Raet)
“Paul is bij uitstek een visionair in het HRM vakgebied. Hij is in staat om conceptuele vraagstukken te vertalen naar de praktijk, ten alle tijden vanuit het gedachtengoed, dat het menselijk kapitaal de primaire factor is in ontwikkeling. Ik heb Paul leren kennen als een excellente, seniore academicus, evenals een hartelijk en integer persoon.”
-Tijl van der Linden (Accountmanager bij Raet)
“Paul’s true capability is to get the best out of people. As my direct manager at Elegant Group he inspired me and my colleagues to expand my boundaries. Paul has vision, creativity, excellent communication skills and a good understanding of trends in market and society.”
- Guido Tettelaar (Manager Research and Development bij Andriessen)
“Paul Jansen weet als geen ander twee dingen die organisaties nodig hebben: 1. wat netwerken is. 2. het belang van contact.”
-Joop Veenis (o.a. verandermanager)
Voor Paul was de brede kennis die hij opdeed via de studies, opgeteld bij zijn gevarieerde werkervaring en zijn persoonlijke bijdragen aan maatschappelijke onderwerpen, zijn publikaties (zoals zijn boek, zie zijn CV), zijn EQ- en dissertatiewerk (en alle aandacht daarvoor) en zijn deelname in allerlei vakinhoudelijke gremia (CREIO, ICFetc.) genoeg: het voldeed / voldoet aan zijn interessen en het geeft een goed beeld van zijn bereikte niveau’s in de veschillende richtingen, en zijn bijdragen daar aan. In Nederland wordt echter, om allerlei verschillende redenen, soms toch erg aan een titel gehangen. Niet op de eerste plaats omdat titels organisaties in staat stellen een hoger (uur)tarief voor consultancy diensten te vragen. Maar ook, helaas, omdat een titel, vooral aan recruiters en klanten, een (valse) zekerheid geeft over competenties. En dan zijn er natuurlijk titelhoudende vakmensen die een ander pas serieus nemen wanneer die … een titel heeft. In overleg met zijn toenmalige werkgevers heeft Paul laten onderzoeken in hoeverre zijn opleiding, extra curriculum en praktijkervaring tot officiele vrijstelling van de ‘residency’ verplichting kon leiden (technisch: compensatiepunten opleverden) en de gevolgde studie en o.a. zijn dissertatiewerk alsnog recht op het voeren van de betreffende titel zou kunnen geven. Bij de eerdergenoemde Universities was dat, om evidente ($$) redenen, destijds nog niet mogelijk. Via een Consultancy firma in de VS (Degree Consultants Inc., SD) liet men weten dat officieel (in de V.S.) erkende titels wel degelijk beschikbaar waren, geheel op basis van benodigde academische punten. En zo geschiedde, waarbij de werkgevers overigens de volledige kosten voor hun rekening namen. Iedereen blij.
-
Pas jaren later ontwikkelde zich een grijs circuit in ‘non traditional awards’ en ontstond de term ‘diplomafabriek’. Als reflex worden inmiddels alle titels die niet op de bekende ‘ouderwetse’ manier zijn verkregen als helemaal waardeloos beschouwd, ook titels die ten tijde van toekenning in de V.S. wettelijk erkend zijn en door CHEA geaccrediteerde organisaties waren afgegeven, zoals bij Paul het geval is. Hij gebruikt zijn titels inmiddels op de helft van zijn visitekaartjes en laat de ontvanger/context het uitdelen ervan bepalen. Op zijn CV gebruikt hij de titels als niveau-aanduiding. Via o.a. deze toelichting geeft hij iedereen die daar, om welke reden dan ook, behoefte aan heeft toestemming hem geheel titelloos te waarderen.
Voor Paul was de brede kennis die hij opdeed via de studies, opgeteld bij zijn gevarieerde werkervaring en zijn persoonlijke bijdragen aan maatschappelijke onderwerpen, zijn publikaties (zoals zijn boek, zie zijn CV), zijn EQ- en dissertatiewerk (en alle aandacht daarvoor) en zijn deelname in allerlei vakinhoudelijke gremia (CREIO, ICFetc.) genoeg: het voldeed / voldoet aan zijn interessen en het geeft een goed beeld van zijn bereikte niveau’s in de veschillende richtingen, en zijn bijdragen daar aan. In Nederland wordt echter, om allerlei verschillende redenen, soms toch erg aan een titel gehangen. Niet op de eerste plaats omdat titels organisaties in staat stellen een hoger (uur)tarief voor consultancy diensten te vragen. Maar ook, helaas, omdat een titel, vooral aan recruiters en klanten, een (valse) zekerheid geeft over competenties. En dan zijn er natuurlijk titelhoudende vakmensen die een ander pas serieus nemen wanneer die … een titel heeft. In overleg met zijn toenmalige werkgevers heeft Paul laten onderzoeken in hoeverre zijn opleiding, extra curriculum en praktijkervaring tot officiele vrijstelling van de ‘residency’ verplichting kon leiden (technisch: compensatiepunten opleverden) en de gevolgde studie en o.a. zijn dissertatiewerk alsnog recht op het voeren van de betreffende titel zou kunnen geven. Bij de eerdergenoemde Universities was dat, om evidente ($$) redenen, destijds nog niet mogelijk. Via een Consultancy firma in de VS (Degree Consultants Inc., SD) liet men weten dat officieel (in de V.S.) erkende titels wel degelijk beschikbaar waren, geheel op basis van benodigde academische punten. En zo geschiedde, waarbij de werkgevers overigens de volledige kosten voor hun rekening namen. Iedereen blij.
+
Pas jaren later ontwikkelde zich een grijs circuit in ‘non traditional awards’ en ontstond de term ‘diplomafabriek’. Als reflex worden inmiddels alle titels die niet op de bekende ‘ouderwetse’ manier zijn verkregen als helemaal waardeloos beschouwd, ook titels die ten tijde van toekenning in de V.S. wettelijk erkend zijn en door CHEA geaccrediteerde organisaties waren afgegeven, zoals bij Paul het geval is. Hij gebruikt zijn titels inmiddels op de helft van zijn visitekaartjes en laat de ontvanger/context het uitdelen ervan bepalen. Op zijn CV gebruikt hij de titels als niveau-aanduiding. Via o.a. deze toelichting geeft hij iedereen die daar, om welke reden dan ook, behoefte aan heeft toestemming hem geheel titelloos te waarderen.
In werkelijkheid is het moment van diagnose, bijvoorbeeld van de diagnose Alzheimer, een enkel punt op een zeer geleidelijk hellende lijn van ontwikkeling van die ziekte. Het lijkt wat dat betreft op het leven en ‘oud’ worden, daar is ook niet één moment voor aan te wijzen dat je ‘het’ ineens bent geworden. Je wordt het gewoon. Langzaam maar zeker. En de één heeft een veel stijlere lijn dan de ander: ik ken stokoude mensen van 55 en piepjonge gasten van 85. En zo is het in werkelijkheid ook met Alzheimer. Volgens de nieuste cijfers is de gemmiddelde tijd die mensen op de hellende lijn van Alzheimer verbijven 9 tot 12 jaar na de diagnose. En die duur wordt steeds langer. Ondertussen is bij de diagnose de schakelaar bij sommigen echter al om gegaan dus loop je grote kans dat er door hen niet meer mèt je, maar alleen nog maar met anderen òver je gepraat wordt… En als de ‘dementiepatiënt’ bijvoorbeeld daar dan over valt, omdat het hem/haar irriteert, dan is dat voor deze ‘professionals’ vaak juist een bevestiging van zowel de diagnose als van de juistheid van hun ‘empathische’ gedrag. Misleide empathie dus…
Anne-Mei The, Bijzonder Hoogleraar (langdurige en palliatieve) Zorg en Dementie
Anne-Mei The heeft het er regelmatig over dat, in mijn woorden, de ‘professionals’ druk doende en gepassioneerd betrokken zijn bij die diagnose, dus vooral aan het begin van de hellende lijn, en verder vooral de armen uit de mouwen steken aan het einde van die hellende lijn. Ook na 1 januari zal de aandacht in ‘de keten’ zich vooral daarop richten. Het zijn de ‘fasen’ waarin empathie het ‘makkelijkst’ is op te brengen… Waarin de mensen makkelijker ‘zien’ wat er nodig is. De jaren tussen die twee einden in, en dat zijn nu dus 8 tot 11 jaren lang, staan de gediagnostiseerde Alzheimerpatiënten en hun naasten er helaas vaak te veel alleen voor als het gaat om ‘empathische begeleiding’…
-
Mijn pleidooi hier is dus voor een ‘door kennis onderbouwde’ empathie en professionaliteit. (om over compassie nog maar te zwijgen). Verminder de aannames waarmee zo veel mensen hun gebrek aan feitelijke kennis opvullen en ‘educate yourself‘ voordat je conclusies trekt uit een diagnose of uit iets dat je meemaakt met iemand die de diagnose heeft. Ik weet, anderen beoordelen op je eigen denkprocessen is een fenomeen dat overal speelt, maar bij dementie is het gevolg erger, ook omdat het zo eenvoudig is op te lossen. De kern van het probleem lijkt hier immers onwetendheid; gebrek aan kennis.
+
Mijn pleidooi hier is dus voor een ‘door kennis onderbouwde’ empathie en professionaliteit. (om over compassie nog maar te zwijgen). Verminder de aannames waarmee zo veel mensen hun gebrek aan feitelijke kennis opvullen en ‘educate yourself‘ voordat je conclusies trekt uit een diagnose of uit iets dat je meemaakt met iemand die de diagnose heeft. Ik weet, anderen beoordelen op je eigen denkprocessen is een fenomeen dat overal speelt, maar bij dementie is het gevolg erger, ook omdat het zo eenvoudig is op te lossen. De kern van het probleem lijkt hier immers onwetendheid; gebrek aan kennis.
]]>
Gisteren, op straat in Seoul, de hoofdstad van Zuid-Korea, realiseerde ik me: “zo moet dementie dus voelen”. Laat ik dat even uitleggen.
-
Mijn zoon Dave woont al jaren in Seoul. Twee maanden geleden is hij daar zelfs getrouwd. Met een Koreaanse. Mijn vrouw Carla, mijn zoon Jeroen en ik waren daar toen bij. Vorige week verraste Dave me met een uitnodiging om naar hem toe te komen, nu niet als vader die zijn zoon mag trouwen en als tourist, maar als buitenlander die (even) in Korea zijn werk doet. Naast het lopende werk kon ik mijn nieuwe lezing/presentatie “Dementiewijs – Wat Iedereen Moet Weten”* op het kantoor waar hij werkt afmaken. Een werk-trip dus. Dus twee dagen later was ik in Korea. Alleen. Werken!
+
Mijn zoon Dave woont al jaren in Seoul. Twee maanden geleden is hij daar zelfs getrouwd. Met een Koreaanse. Mijn vrouw Carla, mijn zoon Jeroen en ik waren daar toen bij. Vorige week verraste Dave me met een uitnodiging om naar hem toe te komen, nu niet als vader die zijn zoon mag trouwen en als tourist, maar als buitenlander die (even) in Korea zijn werk doet. Naast het lopende werk kon ik mijn nieuwe lezing/presentatie “Dementiewijs – Wat Iedereen Moet Weten”* op het kantoor waar hij werkt afmaken. Een werk-trip dus. Dus twee dagen later was ik in Korea. Alleen. Werken!
Door die ‘werkmodus’ kwam ik in contact met een heel ander Korea dan wat ik eerder kort als tourist had meegemaakt. Het soms zeer onbeschofte gedrag in de metro was me bijvoorbeeld niet eerder opgevallen. En de voor ‘ons’ toch eigenaardige eetgewoontes vielen me nu, in de werklunches, extra op. Ook de typisch Koreaanse kantoor-politiek leerde ik al observerend beter kennen. En zo was er nog veel meer. Een totaal nieuwe en onbekende wereld opende zich voor me.
Maar gisteren ging ik niet mee naar het kantoor. Ik bleef alleen achter, in het huis van mijn zoon. Ik voelde me daar alleen en besloot een stuk te gaan wandelen. Buiten zag ik overal om me heen die vreemde Koreaanse taaltekens, in een bombardement over iedereen heen gegoten. Alleen ik begreep er helemaal niets van. En voor mij lijken ook al die Koreanen om me heen op elkaar. Ondertussen wist ik ‘de weg’ niet, dus ging ik maar op zoek naar ‘iets bekends’. Eerlijk gezegd voelde ik me inmiddels echt eenzaam worden, zo helemaal alleen en verloren midden in Seoul. “Nou, daar sta ik dan. Ik snap helemaal niets van mijn omgeving. En niets van de mensen om me heen, die allemaal op elkaar lijken. Waar is in godsnaam iets waar ik houvast aan kan hebben? Iets wat ik zeker weet?” Zo ongeveer. Er was voor mij op dat moment niemand en niets dat ik kende, dat ik herkende. En dat gaf een haast overweldigend gevoel van verlies en van heimwee, een diep verlangen naar mensen en dingen in de omgeving die ik wèl kende, herkende…
En zo voelt dat dus. Dementie. Verloren, ontheemd, eenzaam. Alleen dan niet maar heel even, ergens op straat in een vreemd ver land. Nee, je voelt je dan altijd zo èn je voelt je altijd in een vreemd land en ver weg van alles en iedereen bekend, van thuis.
@@ -123,7 +117,6 @@
Ik zal je niet missen…
/ik-zal-je-niet-missen/
- /ik-zal-je-niet-missen/#respondSun, 02 Nov 2014 10:37:47 +0000
@@ -142,8 +135,6 @@
In werkelijkheid is het moment van diagnose, bijvoorbeeld van de diagnose Alzheimer, een enkel punt op een zeer geleidelijk hellende lijn van ontwikkeling van die ziekte. Het lijkt wat dat betreft op het leven en ‘oud’ worden, daar is ook niet één moment voor aan te wijzen dat je ‘het’ ineens bent geworden. Je wordt het gewoon. Langzaam maar zeker. En de één heeft een veel stijlere lijn dan de ander: ik ken stokoude mensen van 55 en piepjonge gasten van 85. En zo is het in werkelijkheid ook met Alzheimer. Volgens de nieuste cijfers is de gemmiddelde tijd die mensen op de hellende lijn van Alzheimer verbijven 9 tot 12 jaar na de diagnose. En die duur wordt steeds langer. Ondertussen is bij de diagnose de schakelaar bij sommigen echter al om gegaan dus loop je grote kans dat er door hen niet meer mèt je, maar alleen nog maar met anderen òver je gepraat wordt… En als de ‘dementiepatiënt’ bijvoorbeeld daar dan over valt, omdat het hem/haar irriteert, dan is dat voor deze ‘professionals’ vaak juist een bevestiging van zowel de diagnose als van de juistheid van hun ‘empathische’ gedrag. Misleide empathie dus…
Anne-Mei The, Bijzonder Hoogleraar (langdurige en palliatieve) Zorg en Dementie
Anne-Mei The heeft het er regelmatig over dat, in mijn woorden, de ‘professionals’ druk doende en gepassioneerd betrokken zijn bij die diagnose, dus vooral aan het begin van de hellende lijn, en verder vooral de armen uit de mouwen steken aan het einde van die hellende lijn. Ook na 1 januari zal de aandacht in ‘de keten’ zich vooral daarop richten. Het zijn de ‘fasen’ waarin empathie het ‘makkelijkst’ is op te brengen… Waarin de mensen makkelijker ‘zien’ wat er nodig is. De jaren tussen die twee einden in, en dat zijn nu dus 8 tot 11 jaren lang, staan de gediagnostiseerde Alzheimerpatiënten en hun naasten er helaas vaak te veel alleen voor als het gaat om ‘empathische begeleiding’…
-
Mijn pleidooi hier is dus voor een ‘door kennis onderbouwde’ empathie en professionaliteit. (om over compassie nog maar te zwijgen). Verminder de aannames waarmee zo veel mensen hun gebrek aan feitelijke kennis opvullen en ‘educate yourself‘ voordat je conclusies trekt uit een diagnose of uit iets dat je meemaakt met iemand die de diagnose heeft. Ik weet, anderen beoordelen op je eigen denkprocessen is een fenomeen dat overal speelt, maar bij dementie is het gevolg erger, ook omdat het zo eenvoudig is op te lossen. De kern van het probleem lijkt hier immers onwetendheid; gebrek aan kennis.
+
Mijn pleidooi hier is dus voor een ‘door kennis onderbouwde’ empathie en professionaliteit. (om over compassie nog maar te zwijgen). Verminder de aannames waarmee zo veel mensen hun gebrek aan feitelijke kennis opvullen en ‘educate yourself‘ voordat je conclusies trekt uit een diagnose of uit iets dat je meemaakt met iemand die de diagnose heeft. Ik weet, anderen beoordelen op je eigen denkprocessen is een fenomeen dat overal speelt, maar bij dementie is het gevolg erger, ook omdat het zo eenvoudig is op te lossen. De kern van het probleem lijkt hier immers onwetendheid; gebrek aan kennis.
]]>
Onlangs schreef iemand mij over, zoals hij het formuleerde, de “vreemde neiging om wetenschappers verdacht te maken”. Aanleiding was een discussie die ik op internet was gestart op basis van mijn bijval voor de boodschap in de oratie van Anne-Mei The. De persoon die me schreef vond de kritiek van Anne-Mei The op haar collega’s, die zich met neurologisch, biomedisch en dergelijk onderzoek bezighouden, misplaatst. Anne-Mei en haar collega’s zijn hier dus allemaal ‘de wetenschappers’. Of toch niet?
-
De eerste zinnen van aflevering 5 (seizoen 3) van de TV-serie Perception luiden: “Het onthouden van feiten en die dan in 2000 zorgvuldig bewerkte woorden herkauwd uitspugen is geen wetenschap mensen. Dat is intellectuele bulimia. Echte wetenschap gebeurt als we onderzoeken wat we niet weten. Galileo, Curie, Einstein, ze hadden allemaal de verbeelding, en het lef, om te kijken naar een geheel van feiten en te zeggen: ‘OK, maar hoe zit dit? En wat is dat? ‘. Zij stelden vragen.” (zie ook HIER)
+
De eerste zinnen van aflevering 5 (seizoen 3) van de TV-serie Perception luiden: “Het onthouden van feiten en die dan in 2000 zorgvuldig bewerkte woorden herkauwd uitspugen is geen wetenschap mensen. Dat is intellectuele bulimia. Echte wetenschap gebeurt als we onderzoeken wat we niet weten. Galileo, Curie, Einstein, ze hadden allemaal de verbeelding, en het lef, om te kijken naar een geheel van feiten en te zeggen: ‘OK, maar hoe zit dit? En wat is dat? ‘. Zij stelden vragen.” (zie ook HIER)
Wetenschap, het woord, heeft meerdere betekenissen. Inhoudelijk verwijst het naar zorgvuldig, systematisch, geordend en objectieve menselijke kennis. Als proces verwijst het naar de verwerving van kennis en in de derde betekenis verwijst het naar de groep mensen die wetenschap bedrijven.
Wetenschap in de eerste betekenis is als definitie een oxymoron. De (filosofische) witte raaf verklaart dat die wetenschap niet bestaat; niet kan bestaan. Daar komt bij dat de voorwaarde van objectiviteit verklaart dat dergelijke wetenschap menselijkerwijs onmogelijk is. Het is desondanks mijn beleving dat een grote groep ‘wetenschappers’ iets pas wetenschap noemen als zij menen (geloven) dat iets 100% en aantoonbaar zeker is… De paradox is dat er in de praktijk volgens mij geen onwetenschappelijker houding bestaat dan het voor 100% aantoonbaar zeker aannemen van kennis.
De tweede paradox is dat wetenschap over ‘zorgvuldig, systematisch, geordend en objectieven menselijke kennis’ gaat. En daarbij wordt (dus) geen onderscheid gemaakt tussen de grofweg twee totaal verschillende soorten van kennis: perceptuele (tacid, stilzwijgende) kennis en conceptuele (expliciete) kennis. Perceptuele kennis ziet alles zeer helder, maar kan dat niet uitdrukken; ‘spreekt niet’ zoals Han de Wit het uitdrukt, en is daarom ook niet via rationele processen overdraagbaar. Het is geen onderdeel van ‘de wetenschap’. Conceptuele kennis is verbonden met ratio, inclusief taal: ‘ze spreekt maar ziet niet helder’. Anders gezegd: sommige zaken kun je reproduceren, vastleggen, uitleggen, en kun je begrijpen doordat je het uitgelegd hebt gekregen. Andere zaken kun je alleen maar ervaren, beleven. Uitleg helpt niet.
diff --git a/static/tag/dementiewijs/feed/index.xml b/static/tag/dementiewijs/feed/index.xml
index d06f261..aed2a8f 100644
--- a/static/tag/dementiewijs/feed/index.xml
+++ b/static/tag/dementiewijs/feed/index.xml
@@ -12,7 +12,7 @@
/
Mensenmens
- Sat, 01 Aug 2015 15:04:59 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:26 +0000nl
hourly
@@ -30,7 +30,6 @@
Dementie: Het Hele Verhaal
/dementiehetheleverhaal/
- /dementiehetheleverhaal/#respondSat, 01 Aug 2015 15:04:59 +0000
@@ -50,15 +49,12 @@
In werkelijkheid is het moment van diagnose, bijvoorbeeld van de diagnose Alzheimer, een enkel punt op een zeer geleidelijk hellende lijn van ontwikkeling van die ziekte. Het lijkt wat dat betreft op het leven en ‘oud’ worden, daar is ook niet één moment voor aan te wijzen dat je ‘het’ ineens bent geworden. Je wordt het gewoon. Langzaam maar zeker. En de één heeft een veel stijlere lijn dan de ander: ik ken stokoude mensen van 55 en piepjonge gasten van 85. En zo is het in werkelijkheid ook met Alzheimer. Volgens de nieuste cijfers is de gemmiddelde tijd die mensen op de hellende lijn van Alzheimer verbijven 9 tot 12 jaar na de diagnose. En die duur wordt steeds langer. Ondertussen is bij de diagnose de schakelaar bij sommigen echter al om gegaan dus loop je grote kans dat er door hen niet meer mèt je, maar alleen nog maar met anderen òver je gepraat wordt… En als de ‘dementiepatiënt’ bijvoorbeeld daar dan over valt, omdat het hem/haar irriteert, dan is dat voor deze ‘professionals’ vaak juist een bevestiging van zowel de diagnose als van de juistheid van hun ‘empathische’ gedrag. Misleide empathie dus…
Anne-Mei The, Bijzonder Hoogleraar (langdurige en palliatieve) Zorg en Dementie
Anne-Mei The heeft het er regelmatig over dat, in mijn woorden, de ‘professionals’ druk doende en gepassioneerd betrokken zijn bij die diagnose, dus vooral aan het begin van de hellende lijn, en verder vooral de armen uit de mouwen steken aan het einde van die hellende lijn. Ook na 1 januari zal de aandacht in ‘de keten’ zich vooral daarop richten. Het zijn de ‘fasen’ waarin empathie het ‘makkelijkst’ is op te brengen… Waarin de mensen makkelijker ‘zien’ wat er nodig is. De jaren tussen die twee einden in, en dat zijn nu dus 8 tot 11 jaren lang, staan de gediagnostiseerde Alzheimerpatiënten en hun naasten er helaas vaak te veel alleen voor als het gaat om ‘empathische begeleiding’…
-
Mijn pleidooi hier is dus voor een ‘door kennis onderbouwde’ empathie en professionaliteit. (om over compassie nog maar te zwijgen). Verminder de aannames waarmee zo veel mensen hun gebrek aan feitelijke kennis opvullen en ‘educate yourself‘ voordat je conclusies trekt uit een diagnose of uit iets dat je meemaakt met iemand die de diagnose heeft. Ik weet, anderen beoordelen op je eigen denkprocessen is een fenomeen dat overal speelt, maar bij dementie is het gevolg erger, ook omdat het zo eenvoudig is op te lossen. De kern van het probleem lijkt hier immers onwetendheid; gebrek aan kennis.
+
Mijn pleidooi hier is dus voor een ‘door kennis onderbouwde’ empathie en professionaliteit. (om over compassie nog maar te zwijgen). Verminder de aannames waarmee zo veel mensen hun gebrek aan feitelijke kennis opvullen en ‘educate yourself‘ voordat je conclusies trekt uit een diagnose of uit iets dat je meemaakt met iemand die de diagnose heeft. Ik weet, anderen beoordelen op je eigen denkprocessen is een fenomeen dat overal speelt, maar bij dementie is het gevolg erger, ook omdat het zo eenvoudig is op te lossen. De kern van het probleem lijkt hier immers onwetendheid; gebrek aan kennis.
]]>
Nee, dit is geen flauw grapje, ik ben echt heel serieus. Ik heb het hier over het woord DEMENTIE en de woorden DEMENT en DEMENTEREN. Ik stel voor dat we die beladen woorden, waar geen enkel gewoon mens ook maar iets beter van wordt, teruggeven aan de wetenschappers. Onder elkaar gebruiken wij dan weer die gewone woorden waar we allemaal van snappen wat we bedoelen, niets meer en niets minder. Woorden als vergeetachtig, herinnermoeite, in de war, meer op jezelf, weinig tijdsbesef, gedesoriënteerd, ouderdom… Niks mis mee. En we begrijpen dan allemaal wat we bedoelen, en hoe we elkaar daar extra bij kunnen helpen.
-
Nog maar zo kort geleden als 2009 schreef het woordenboek over dat-andere-woord nog gewoon “in het hedendaagse Nederlandse spraakgebruik worden de begrippen dement en het bijbehorende zn. dementie alleen bij ‘geheugenverlies of zwakzinnigheid door aftakeling (door ouderdom)’ gebruikt”. Nee, niet leuk om mee te maken te krijgen. Maar zo simpel was het, meer niet. Intussen wordt van dementie een extreem negatieve opgeklopte hype gemaakt. Bijvoorbeeld door de omroep MAX die op 16 april ’14 het 25 jarig bestaan van de Hersenstichting vierde, en graag wilde dat u om uw hersenen geeft (lees: geld aan de hersenstichting overmaakt) met de over-the-top opgeblazen boodschap: : “Dementie tast je hersenen aan en “Zonder hersenen ben je niets. Ze bepalen wie je bent, wat je doet, voelt en hoe je denkt.“” Ja, dat kwam hard aan bij mij, als schrijver van het boek ‘Wij zijn ons Hart’. En ongetwijfeld met de beste bedoelingen laat de ISAO (Internationale Stichting Alzheimer Onderzoek) vast weten, alhoewel er dus echt nog heel veel onderzoek nodig is: “Alzheimer is niet te voorkomen of te genezen, er zijn alleen medicijnen die de symptomen van de ziekte tijdelijk verminderen.”. Dat u het maar weet. En het schijnt dat wij daar met elkaar echt iets mee moeten want “Als er niets gebeurt, verdubbelt het aantal patiënten de komende 30 jaar tot een half miljoen. Dit moeten we voorkomen.” aldus Alzheimer Nederland, naast de donatieknop op hun website. Al dit soort verwarrende en negatieve berichten bij elkaar verbeteren niets voor de dagelijkse praktijk van vandaag van gewone mensen, het werkt deprimerend en veroorzaakt onnodige stress, en we kunnen er echt helemaal niets mee. En van stress kun je gewoon ziek van worden. Dus daar kunnen we heel goed zonder.
+
Nog maar zo kort geleden als 2009 schreef het woordenboek over dat-andere-woord nog gewoon “in het hedendaagse Nederlandse spraakgebruik worden de begrippen dement en het bijbehorende zn. dementie alleen bij ‘geheugenverlies of zwakzinnigheid door aftakeling (door ouderdom)’ gebruikt”. Nee, niet leuk om mee te maken te krijgen. Maar zo simpel was het, meer niet. Intussen wordt van dementie een extreem negatieve opgeklopte hype gemaakt. Bijvoorbeeld door de omroep MAX die op 16 april ’14 het 25 jarig bestaan van de Hersenstichting vierde, en graag wilde dat u om uw hersenen geeft (lees: geld aan de hersenstichting overmaakt) met de over-the-top opgeblazen boodschap: : “Dementie tast je hersenen aan en “Zonder hersenen ben je niets. Ze bepalen wie je bent, wat je doet, voelt en hoe je denkt.“” Ja, dat kwam hard aan bij mij, als schrijver van het boek ‘Wij zijn ons Hart’. En ongetwijfeld met de beste bedoelingen laat de ISAO (Internationale Stichting Alzheimer Onderzoek) vast weten, alhoewel er dus echt nog heel veel onderzoek nodig is: “Alzheimer is niet te voorkomen of te genezen, er zijn alleen medicijnen die de symptomen van de ziekte tijdelijk verminderen.”. Dat u het maar weet. En het schijnt dat wij daar met elkaar echt iets mee moeten want “Als er niets gebeurt, verdubbelt het aantal patiënten de komende 30 jaar tot een half miljoen. Dit moeten we voorkomen.” aldus Alzheimer Nederland, naast de donatieknop op hun website. Al dit soort verwarrende en negatieve berichten bij elkaar verbeteren niets voor de dagelijkse praktijk van vandaag van gewone mensen, het werkt deprimerend en veroorzaakt onnodige stress, en we kunnen er echt helemaal niets mee. En van stress kun je gewoon ziek van worden. Dus daar kunnen we heel goed zonder.
Nee, ik wil er zeker niet van dementie iets minder van maken dan het is. Juist omdat ik het serieus neem, en de negatieve relatie ken tussen stress en de gevolgen van stress, pleit ik voor een grote afstand tussen de opgeklopte hype die de armlastige onderzoekers er van maken en de gewone mensen-zoals-u-en-ik in de dagelijkse praktijk. Vandaar mijn advies: vergeet dementie. En laten we vooral onder elkaar, midden in de maatschappij, weer leren accepteren dat sommigen van ons vergeetachtig worden, herinnermoeite krijgen, in de war raken, meer op onszelf worden, weinig tijdsbesef meer hebben en/of gedesoriënteerd kunnen raken. Dat we last kunnen krijgen van ouderdom… Niks mis mee, hoort bij het leven. Laten we dat accepteren, dan kunnen we er weer beter mee omgaan; kunnen we elkaar leren er weer beter mee om te gaan.
]]>
Gisteren, op straat in Seoul, de hoofdstad van Zuid-Korea, realiseerde ik me: “zo moet dementie dus voelen”. Laat ik dat even uitleggen.
-
Mijn zoon Dave woont al jaren in Seoul. Twee maanden geleden is hij daar zelfs getrouwd. Met een Koreaanse. Mijn vrouw Carla, mijn zoon Jeroen en ik waren daar toen bij. Vorige week verraste Dave me met een uitnodiging om naar hem toe te komen, nu niet als vader die zijn zoon mag trouwen en als tourist, maar als buitenlander die (even) in Korea zijn werk doet. Naast het lopende werk kon ik mijn nieuwe lezing/presentatie “Dementiewijs – Wat Iedereen Moet Weten”* op het kantoor waar hij werkt afmaken. Een werk-trip dus. Dus twee dagen later was ik in Korea. Alleen. Werken!
+
Mijn zoon Dave woont al jaren in Seoul. Twee maanden geleden is hij daar zelfs getrouwd. Met een Koreaanse. Mijn vrouw Carla, mijn zoon Jeroen en ik waren daar toen bij. Vorige week verraste Dave me met een uitnodiging om naar hem toe te komen, nu niet als vader die zijn zoon mag trouwen en als tourist, maar als buitenlander die (even) in Korea zijn werk doet. Naast het lopende werk kon ik mijn nieuwe lezing/presentatie “Dementiewijs – Wat Iedereen Moet Weten”* op het kantoor waar hij werkt afmaken. Een werk-trip dus. Dus twee dagen later was ik in Korea. Alleen. Werken!
Door die ‘werkmodus’ kwam ik in contact met een heel ander Korea dan wat ik eerder kort als tourist had meegemaakt. Het soms zeer onbeschofte gedrag in de metro was me bijvoorbeeld niet eerder opgevallen. En de voor ‘ons’ toch eigenaardige eetgewoontes vielen me nu, in de werklunches, extra op. Ook de typisch Koreaanse kantoor-politiek leerde ik al observerend beter kennen. En zo was er nog veel meer. Een totaal nieuwe en onbekende wereld opende zich voor me.
Maar gisteren ging ik niet mee naar het kantoor. Ik bleef alleen achter, in het huis van mijn zoon. Ik voelde me daar alleen en besloot een stuk te gaan wandelen. Buiten zag ik overal om me heen die vreemde Koreaanse taaltekens, in een bombardement over iedereen heen gegoten. Alleen ik begreep er helemaal niets van. En voor mij lijken ook al die Koreanen om me heen op elkaar. Ondertussen wist ik ‘de weg’ niet, dus ging ik maar op zoek naar ‘iets bekends’. Eerlijk gezegd voelde ik me inmiddels echt eenzaam worden, zo helemaal alleen en verloren midden in Seoul. “Nou, daar sta ik dan. Ik snap helemaal niets van mijn omgeving. En niets van de mensen om me heen, die allemaal op elkaar lijken. Waar is in godsnaam iets waar ik houvast aan kan hebben? Iets wat ik zeker weet?” Zo ongeveer. Er was voor mij op dat moment niemand en niets dat ik kende, dat ik herkende. En dat gaf een haast overweldigend gevoel van verlies en van heimwee, een diep verlangen naar mensen en dingen in de omgeving die ik wèl kende, herkende…
En zo voelt dat dus. Dementie. Verloren, ontheemd, eenzaam. Alleen dan niet maar heel even, ergens op straat in een vreemd ver land. Nee, je voelt je dan altijd zo èn je voelt je altijd in een vreemd land en ver weg van alles en iedereen bekend, van thuis.
diff --git a/static/tag/innovatie/feed/index.xml b/static/tag/innovatie/feed/index.xml
index 07283a8..6838d56 100644
--- a/static/tag/innovatie/feed/index.xml
+++ b/static/tag/innovatie/feed/index.xml
@@ -12,7 +12,7 @@
/
Mensenmens
- Sat, 01 Aug 2015 15:04:59 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:25 +0000nl
hourly
@@ -30,7 +30,6 @@
Dementie: Het Hele Verhaal
/dementiehetheleverhaal/
- /dementiehetheleverhaal/#respondSat, 01 Aug 2015 15:04:59 +0000
@@ -50,15 +49,12 @@
]]>
- /echte-wetenschap/feed/
- 0
diff --git a/static/tag/mantelzorg/feed/index.xml b/static/tag/mantelzorg/feed/index.xml
index 63a02d9..30f9381 100644
--- a/static/tag/mantelzorg/feed/index.xml
+++ b/static/tag/mantelzorg/feed/index.xml
@@ -12,7 +12,7 @@
/
Mensenmens
- Sun, 01 Feb 2015 12:04:08 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:20 +0000nl
hourly
@@ -30,7 +30,6 @@
Over palliatieve- en mantelzorg.
/over-palliatieve-en-mantelzorg/
- /over-palliatieve-en-mantelzorg/#respondSun, 01 Feb 2015 12:04:08 +0000
@@ -52,19 +51,16 @@
De oplossing om het snel en helemaal goed te snappen is eigenlijk heel simpel. Er zijn twee soorten zorg: #1 medische zorg en #2 palliatieve / mantel zorg. Voor medische zorg en medische verpleging heb je een opleiding nodig, voor mantel / palliatieve zorg voldoet het dat je een empathisch mens bent die vooral compassie heeft. Johan Menten van de KU Leuven zegt het zo: “Nochtans heeft palliatieve zorg vooral te maken met ‘zo goed mogelijk leven” = precies wat mantelzorgers goed doen, en dat staat los en apart van wat nodig is als medische zorg. Dus zeg ik: niet alleen maar familieleden of bekenden (die we mantelzorgers noemen) maar zeker; juist ook zorgprofessionals zijn uitermate geschikt om mantelzorg (ook bekend als palliatieve zorg), te verlenen. Niet in plaats van maar naast medische zorg. En gelukkig gebeurt dat op veel plaatsen ook.
Menten: “We moeten dringend van het idee af dat het (palliatieve zorg) alleen om stervensbegeleiding gaat.” en dat klopt, want stervensbegeleiding noemen we ‘terminale zorg’. Maar ook Menten c.s. zien, helaas, ‘palliatieve zorg’ (alleen) als gespecialiseerde zorg waar naar moet worden doorverwezen. Palliatieve zorg; mantelzorg, daar hoeft niet naar te worden doorverwezen. Dat is het begin van alle zorg. Dat moet een onderdeel zijn van alle totale zorg. En zeker het speerpunt in belevingsgerichte zorg.
Het zal nog wel even duren voordat het idee dat iemand eerst stervend moet zijn voordat palliatieve zorg aan de orde is kletskoek wordt en helemaal uit de wereld is. Kanttekening daarbij is natuurlijk dat we allemaal zullen sterven, dus… Het zal ook nog wel even duren voordat iedereen die vanuit zijn hart zorgt voor de beleving van welzijn door een dierbare dat niet alleen maar mantelzorg noemt maar (ook) palliatieve zorg noemt. Voor nu is het mijn bedoeling dat iedereen onthoudt dat er geen verschil is tussen palliatieve zorg en mantelzorg. Geen verschil. Laten we daar dus ook geen verschil in gaan/blijven maken. Punt.
]]>
- /over-palliatieve-en-mantelzorg/feed/
- 0Over palliatieve- en mantelzorg.
/over-palliatieve-en-mantelzorg-2/
- /over-palliatieve-en-mantelzorg-2/#respondSun, 01 Feb 2015 12:04:08 +0000
@@ -86,12 +82,10 @@
De oplossing om het snel en helemaal goed te snappen is eigenlijk heel simpel. Er zijn twee soorten zorg: #1 medische zorg en #2 palliatieve / mantel zorg. Voor medische zorg en medische verpleging heb je een opleiding nodig, voor mantel / palliatieve zorg voldoet het dat je een empathisch mens bent die vooral compassie heeft. Johan Menten van de KU Leuven zegt het zo: “Nochtans heeft palliatieve zorg vooral te maken met ‘zo goed mogelijk leven” = precies wat mantelzorgers goed doen, en dat staat los en apart van wat nodig is als medische zorg. Dus zeg ik: niet alleen maar familieleden of bekenden (die we mantelzorgers noemen) maar zeker; juist ook zorgprofessionals zijn uitermate geschikt om mantelzorg (ook bekend als palliatieve zorg), te verlenen. Niet in plaats van maar naast medische zorg. En gelukkig gebeurt dat op veel plaatsen ook.
Menten: “We moeten dringend van het idee af dat het (palliatieve zorg) alleen om stervensbegeleiding gaat.” en dat klopt, want stervensbegeleiding noemen we ‘terminale zorg’. Maar ook Menten c.s. zien, helaas, ‘palliatieve zorg’ (alleen) als gespecialiseerde zorg waar naar moet worden doorverwezen. Palliatieve zorg; mantelzorg, daar hoeft niet naar te worden doorverwezen. Dat is het begin van alle zorg. Dat moet een onderdeel zijn van alle totale zorg. En zeker het speerpunt in belevingsgerichte zorg.
Het zal nog wel even duren voordat het idee dat iemand eerst stervend moet zijn voordat palliatieve zorg aan de orde is kletskoek wordt en helemaal uit de wereld is. Kanttekening daarbij is natuurlijk dat we allemaal zullen sterven, dus… Het zal ook nog wel even duren voordat iedereen die vanuit zijn hart zorgt voor de beleving van welzijn door een dierbare dat niet alleen maar mantelzorg noemt maar (ook) palliatieve zorg noemt. Voor nu is het mijn bedoeling dat iedereen onthoudt dat er geen verschil is tussen palliatieve zorg en mantelzorg. Geen verschil. Laten we daar dus ook geen verschil in gaan/blijven maken. Punt.
De oplossing om het snel en helemaal goed te snappen is eigenlijk heel simpel. Er zijn twee soorten zorg: #1 medische zorg en #2 palliatieve / mantel zorg. Voor medische zorg en medische verpleging heb je een opleiding nodig, voor mantel / palliatieve zorg voldoet het dat je een empathisch mens bent die vooral compassie heeft. Johan Menten van de KU Leuven zegt het zo: “Nochtans heeft palliatieve zorg vooral te maken met ‘zo goed mogelijk leven” = precies wat mantelzorgers goed doen, en dat staat los en apart van wat nodig is als medische zorg. Dus zeg ik: niet alleen maar familieleden of bekenden (die we mantelzorgers noemen) maar zeker; juist ook zorgprofessionals zijn uitermate geschikt om mantelzorg (ook bekend als palliatieve zorg), te verlenen. Niet in plaats van maar naast medische zorg. En gelukkig gebeurt dat op veel plaatsen ook.
Menten: “We moeten dringend van het idee af dat het (palliatieve zorg) alleen om stervensbegeleiding gaat.” en dat klopt, want stervensbegeleiding noemen we ‘terminale zorg’. Maar ook Menten c.s. zien, helaas, ‘palliatieve zorg’ (alleen) als gespecialiseerde zorg waar naar moet worden doorverwezen. Palliatieve zorg; mantelzorg, daar hoeft niet naar te worden doorverwezen. Dat is het begin van alle zorg. Dat moet een onderdeel zijn van alle totale zorg. En zeker het speerpunt in belevingsgerichte zorg.
Het zal nog wel even duren voordat het idee dat iemand eerst stervend moet zijn voordat palliatieve zorg aan de orde is kletskoek wordt en helemaal uit de wereld is. Kanttekening daarbij is natuurlijk dat we allemaal zullen sterven, dus… Het zal ook nog wel even duren voordat iedereen die vanuit zijn hart zorgt voor de beleving van welzijn door een dierbare dat niet alleen maar mantelzorg noemt maar (ook) palliatieve zorg noemt. Voor nu is het mijn bedoeling dat iedereen onthoudt dat er geen verschil is tussen palliatieve zorg en mantelzorg. Geen verschil. Laten we daar dus ook geen verschil in gaan/blijven maken. Punt.
]]>
- /over-palliatieve-en-mantelzorg/feed/
- 0Over palliatieve- en mantelzorg.
/over-palliatieve-en-mantelzorg-2/
- /over-palliatieve-en-mantelzorg-2/#respondSun, 01 Feb 2015 12:04:08 +0000
@@ -86,12 +82,10 @@
De oplossing om het snel en helemaal goed te snappen is eigenlijk heel simpel. Er zijn twee soorten zorg: #1 medische zorg en #2 palliatieve / mantel zorg. Voor medische zorg en medische verpleging heb je een opleiding nodig, voor mantel / palliatieve zorg voldoet het dat je een empathisch mens bent die vooral compassie heeft. Johan Menten van de KU Leuven zegt het zo: “Nochtans heeft palliatieve zorg vooral te maken met ‘zo goed mogelijk leven” = precies wat mantelzorgers goed doen, en dat staat los en apart van wat nodig is als medische zorg. Dus zeg ik: niet alleen maar familieleden of bekenden (die we mantelzorgers noemen) maar zeker; juist ook zorgprofessionals zijn uitermate geschikt om mantelzorg (ook bekend als palliatieve zorg), te verlenen. Niet in plaats van maar naast medische zorg. En gelukkig gebeurt dat op veel plaatsen ook.
Menten: “We moeten dringend van het idee af dat het (palliatieve zorg) alleen om stervensbegeleiding gaat.” en dat klopt, want stervensbegeleiding noemen we ‘terminale zorg’. Maar ook Menten c.s. zien, helaas, ‘palliatieve zorg’ (alleen) als gespecialiseerde zorg waar naar moet worden doorverwezen. Palliatieve zorg; mantelzorg, daar hoeft niet naar te worden doorverwezen. Dat is het begin van alle zorg. Dat moet een onderdeel zijn van alle totale zorg. En zeker het speerpunt in belevingsgerichte zorg.
Het zal nog wel even duren voordat het idee dat iemand eerst stervend moet zijn voordat palliatieve zorg aan de orde is kletskoek wordt en helemaal uit de wereld is. Kanttekening daarbij is natuurlijk dat we allemaal zullen sterven, dus… Het zal ook nog wel even duren voordat iedereen die vanuit zijn hart zorgt voor de beleving van welzijn door een dierbare dat niet alleen maar mantelzorg noemt maar (ook) palliatieve zorg noemt. Voor nu is het mijn bedoeling dat iedereen onthoudt dat er geen verschil is tussen palliatieve zorg en mantelzorg. Geen verschil. Laten we daar dus ook geen verschil in gaan/blijven maken. Punt.
Vooral in mijn gebied van interesse zijn alle punten, maar met name punten 7 en 8, essentiële aannames die, dankzij hun klakkeloze overname en aanname door de grote meerderheid in de wereld van de ´wetenschap´ het geheel van allerlei onderzoek en zorg bij cognitieve stoornissen minstens op achterstand zet, maar ik vermoed zelf op een dood spoor zet. Laat ik voor de volledigheid )mijn’ punt 11 aan dit vermaledijde rijtje toevoegen:
11. De aarde is vierkant.
____________________________________________________
-P.S. Rupert Sheldrake zelf over ‘The Science Delusion’ zie DEZE TEDx-talk.
-Een uitgebreider artikel (in het Engels) over Sheldrakes boek staat HIER.
+P.S. Rupert Sheldrake zelf over ‘The Science Delusion’ zie DEZE TEDx-talk.
+Een uitgebreider artikel (in het Engels) over Sheldrakes boek staat HIER.
]]>
- /de-religie-wetenschap/feed/
- 0Misleide Empathie
/misleide-empathie/
- /misleide-empathie/#respondWed, 10 Dec 2014 12:39:19 +0000
@@ -93,14 +89,12 @@ Een uitgebreider artikel (in het Engels) over Sheldrakes boek staat
Anne-Mei The, Bijzonder Hoogleraar (langdurige en palliatieve) Zorg en Dementie
Anne-Mei The heeft het er regelmatig over dat, in mijn woorden, de ‘professionals’ druk doende en gepassioneerd betrokken zijn bij die diagnose, dus vooral aan het begin van de hellende lijn, en verder vooral de armen uit de mouwen steken aan het einde van die hellende lijn. Ook na 1 januari zal de aandacht in ‘de keten’ zich vooral daarop richten. Het zijn de ‘fasen’ waarin empathie het ‘makkelijkst’ is op te brengen… Waarin de mensen makkelijker ‘zien’ wat er nodig is. De jaren tussen die twee einden in, en dat zijn nu dus 8 tot 11 jaren lang, staan de gediagnostiseerde Alzheimerpatiënten en hun naasten er helaas vaak te veel alleen voor als het gaat om ‘empathische begeleiding’…
-
Mijn pleidooi hier is dus voor een ‘door kennis onderbouwde’ empathie en professionaliteit. (om over compassie nog maar te zwijgen). Verminder de aannames waarmee zo veel mensen hun gebrek aan feitelijke kennis opvullen en ‘educate yourself‘ voordat je conclusies trekt uit een diagnose of uit iets dat je meemaakt met iemand die de diagnose heeft. Ik weet, anderen beoordelen op je eigen denkprocessen is een fenomeen dat overal speelt, maar bij dementie is het gevolg erger, ook omdat het zo eenvoudig is op te lossen. De kern van het probleem lijkt hier immers onwetendheid; gebrek aan kennis.
+
Mijn pleidooi hier is dus voor een ‘door kennis onderbouwde’ empathie en professionaliteit. (om over compassie nog maar te zwijgen). Verminder de aannames waarmee zo veel mensen hun gebrek aan feitelijke kennis opvullen en ‘educate yourself‘ voordat je conclusies trekt uit een diagnose of uit iets dat je meemaakt met iemand die de diagnose heeft. Ik weet, anderen beoordelen op je eigen denkprocessen is een fenomeen dat overal speelt, maar bij dementie is het gevolg erger, ook omdat het zo eenvoudig is op te lossen. De kern van het probleem lijkt hier immers onwetendheid; gebrek aan kennis.
]]>
- /misleide-empathie/feed/
- 0
@@ -140,7 +134,6 @@ Een uitgebreider artikel (in het Engels) over Sheldrakes boek staat Het bericht De kracht van kwetsbaarheid verscheen eerst op Paul Jansen.
]]>
- /de-kracht-van-kwetsbaarheid/feed/
- 0
@@ -179,7 +170,7 @@ Een uitgebreider artikel (in het Engels) over Sheldrakes boek staat Wat is Wetenschap? verscheen eerst op Paul Jansen.
]]>
Onlangs schreef iemand mij over, zoals hij het formuleerde, de “vreemde neiging om wetenschappers verdacht te maken”. Aanleiding was een discussie die ik op internet was gestart op basis van mijn bijval voor de boodschap in de oratie van Anne-Mei The. De persoon die me schreef vond de kritiek van Anne-Mei The op haar collega’s, die zich met neurologisch, biomedisch en dergelijk onderzoek bezighouden, misplaatst. Anne-Mei en haar collega’s zijn hier dus allemaal ‘de wetenschappers’. Of toch niet?
-
De eerste zinnen van aflevering 5 (seizoen 3) van de TV-serie Perception luiden: “Het onthouden van feiten en die dan in 2000 zorgvuldig bewerkte woorden herkauwd uitspugen is geen wetenschap mensen. Dat is intellectuele bulimia. Echte wetenschap gebeurt als we onderzoeken wat we niet weten. Galileo, Curie, Einstein, ze hadden allemaal de verbeelding, en het lef, om te kijken naar een geheel van feiten en te zeggen: ‘OK, maar hoe zit dit? En wat is dat? ‘. Zij stelden vragen.” (zie ook HIER)
+
De eerste zinnen van aflevering 5 (seizoen 3) van de TV-serie Perception luiden: “Het onthouden van feiten en die dan in 2000 zorgvuldig bewerkte woorden herkauwd uitspugen is geen wetenschap mensen. Dat is intellectuele bulimia. Echte wetenschap gebeurt als we onderzoeken wat we niet weten. Galileo, Curie, Einstein, ze hadden allemaal de verbeelding, en het lef, om te kijken naar een geheel van feiten en te zeggen: ‘OK, maar hoe zit dit? En wat is dat? ‘. Zij stelden vragen.” (zie ook HIER)
Wetenschap, het woord, heeft meerdere betekenissen. Inhoudelijk verwijst het naar zorgvuldig, systematisch, geordend en objectieve menselijke kennis. Als proces verwijst het naar de verwerving van kennis en in de derde betekenis verwijst het naar de groep mensen die wetenschap bedrijven.
Wetenschap in de eerste betekenis is als definitie een oxymoron. De (filosofische) witte raaf verklaart dat die wetenschap niet bestaat; niet kan bestaan. Daar komt bij dat de voorwaarde van objectiviteit verklaart dat dergelijke wetenschap menselijkerwijs onmogelijk is. Het is desondanks mijn beleving dat een grote groep ‘wetenschappers’ iets pas wetenschap noemen als zij menen (geloven) dat iets 100% en aantoonbaar zeker is… De paradox is dat er in de praktijk volgens mij geen onwetenschappelijker houding bestaat dan het voor 100% aantoonbaar zeker aannemen van kennis.
De tweede paradox is dat wetenschap over ‘zorgvuldig, systematisch, geordend en objectieven menselijke kennis’ gaat. En daarbij wordt (dus) geen onderscheid gemaakt tussen de grofweg twee totaal verschillende soorten van kennis: perceptuele (tacid, stilzwijgende) kennis en conceptuele (expliciete) kennis. Perceptuele kennis ziet alles zeer helder, maar kan dat niet uitdrukken; ‘spreekt niet’ zoals Han de Wit het uitdrukt, en is daarom ook niet via rationele processen overdraagbaar. Het is geen onderdeel van ‘de wetenschap’. Conceptuele kennis is verbonden met ratio, inclusief taal: ‘ze spreekt maar ziet niet helder’. Anders gezegd: sommige zaken kun je reproduceren, vastleggen, uitleggen, en kun je begrijpen doordat je het uitgelegd hebt gekregen. Andere zaken kun je alleen maar ervaren, beleven. Uitleg helpt niet.
]]>
- /echte-wetenschap/feed/
- 0
diff --git a/static/tag/zorg-2/feed/index.xml b/static/tag/zorg-2/feed/index.xml
index 9ed3d54..a4a3acf 100644
--- a/static/tag/zorg-2/feed/index.xml
+++ b/static/tag/zorg-2/feed/index.xml
@@ -12,7 +12,7 @@
/
Mensenmens
- Sun, 01 Feb 2015 12:04:08 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:22 +0000nl
hourly
@@ -30,7 +30,6 @@
Over palliatieve- en mantelzorg.
/over-palliatieve-en-mantelzorg/
- /over-palliatieve-en-mantelzorg/#respondSun, 01 Feb 2015 12:04:08 +0000
@@ -52,19 +51,16 @@
De oplossing om het snel en helemaal goed te snappen is eigenlijk heel simpel. Er zijn twee soorten zorg: #1 medische zorg en #2 palliatieve / mantel zorg. Voor medische zorg en medische verpleging heb je een opleiding nodig, voor mantel / palliatieve zorg voldoet het dat je een empathisch mens bent die vooral compassie heeft. Johan Menten van de KU Leuven zegt het zo: “Nochtans heeft palliatieve zorg vooral te maken met ‘zo goed mogelijk leven” = precies wat mantelzorgers goed doen, en dat staat los en apart van wat nodig is als medische zorg. Dus zeg ik: niet alleen maar familieleden of bekenden (die we mantelzorgers noemen) maar zeker; juist ook zorgprofessionals zijn uitermate geschikt om mantelzorg (ook bekend als palliatieve zorg), te verlenen. Niet in plaats van maar naast medische zorg. En gelukkig gebeurt dat op veel plaatsen ook.
Menten: “We moeten dringend van het idee af dat het (palliatieve zorg) alleen om stervensbegeleiding gaat.” en dat klopt, want stervensbegeleiding noemen we ‘terminale zorg’. Maar ook Menten c.s. zien, helaas, ‘palliatieve zorg’ (alleen) als gespecialiseerde zorg waar naar moet worden doorverwezen. Palliatieve zorg; mantelzorg, daar hoeft niet naar te worden doorverwezen. Dat is het begin van alle zorg. Dat moet een onderdeel zijn van alle totale zorg. En zeker het speerpunt in belevingsgerichte zorg.
Het zal nog wel even duren voordat het idee dat iemand eerst stervend moet zijn voordat palliatieve zorg aan de orde is kletskoek wordt en helemaal uit de wereld is. Kanttekening daarbij is natuurlijk dat we allemaal zullen sterven, dus… Het zal ook nog wel even duren voordat iedereen die vanuit zijn hart zorgt voor de beleving van welzijn door een dierbare dat niet alleen maar mantelzorg noemt maar (ook) palliatieve zorg noemt. Voor nu is het mijn bedoeling dat iedereen onthoudt dat er geen verschil is tussen palliatieve zorg en mantelzorg. Geen verschil. Laten we daar dus ook geen verschil in gaan/blijven maken. Punt.
]]>
- /over-palliatieve-en-mantelzorg/feed/
- 0Over palliatieve- en mantelzorg.
/over-palliatieve-en-mantelzorg-2/
- /over-palliatieve-en-mantelzorg-2/#respondSun, 01 Feb 2015 12:04:08 +0000
@@ -86,19 +82,16 @@
De oplossing om het snel en helemaal goed te snappen is eigenlijk heel simpel. Er zijn twee soorten zorg: #1 medische zorg en #2 palliatieve / mantel zorg. Voor medische zorg en medische verpleging heb je een opleiding nodig, voor mantel / palliatieve zorg voldoet het dat je een empathisch mens bent die vooral compassie heeft. Johan Menten van de KU Leuven zegt het zo: “Nochtans heeft palliatieve zorg vooral te maken met ‘zo goed mogelijk leven” = precies wat mantelzorgers goed doen, en dat staat los en apart van wat nodig is als medische zorg. Dus zeg ik: niet alleen maar familieleden of bekenden (die we mantelzorgers noemen) maar zeker; juist ook zorgprofessionals zijn uitermate geschikt om mantelzorg (ook bekend als palliatieve zorg), te verlenen. Niet in plaats van maar naast medische zorg. En gelukkig gebeurt dat op veel plaatsen ook.
Menten: “We moeten dringend van het idee af dat het (palliatieve zorg) alleen om stervensbegeleiding gaat.” en dat klopt, want stervensbegeleiding noemen we ‘terminale zorg’. Maar ook Menten c.s. zien, helaas, ‘palliatieve zorg’ (alleen) als gespecialiseerde zorg waar naar moet worden doorverwezen. Palliatieve zorg; mantelzorg, daar hoeft niet naar te worden doorverwezen. Dat is het begin van alle zorg. Dat moet een onderdeel zijn van alle totale zorg. En zeker het speerpunt in belevingsgerichte zorg.
Het zal nog wel even duren voordat het idee dat iemand eerst stervend moet zijn voordat palliatieve zorg aan de orde is kletskoek wordt en helemaal uit de wereld is. Kanttekening daarbij is natuurlijk dat we allemaal zullen sterven, dus… Het zal ook nog wel even duren voordat iedereen die vanuit zijn hart zorgt voor de beleving van welzijn door een dierbare dat niet alleen maar mantelzorg noemt maar (ook) palliatieve zorg noemt. Voor nu is het mijn bedoeling dat iedereen onthoudt dat er geen verschil is tussen palliatieve zorg en mantelzorg. Geen verschil. Laten we daar dus ook geen verschil in gaan/blijven maken. Punt.
In werkelijkheid is het moment van diagnose, bijvoorbeeld van de diagnose Alzheimer, een enkel punt op een zeer geleidelijk hellende lijn van ontwikkeling van die ziekte. Het lijkt wat dat betreft op het leven en ‘oud’ worden, daar is ook niet één moment voor aan te wijzen dat je ‘het’ ineens bent geworden. Je wordt het gewoon. Langzaam maar zeker. En de één heeft een veel stijlere lijn dan de ander: ik ken stokoude mensen van 55 en piepjonge gasten van 85. En zo is het in werkelijkheid ook met Alzheimer. Volgens de nieuste cijfers is de gemmiddelde tijd die mensen op de hellende lijn van Alzheimer verbijven 9 tot 12 jaar na de diagnose. En die duur wordt steeds langer. Ondertussen is bij de diagnose de schakelaar bij sommigen echter al om gegaan dus loop je grote kans dat er door hen niet meer mèt je, maar alleen nog maar met anderen òver je gepraat wordt… En als de ‘dementiepatiënt’ bijvoorbeeld daar dan over valt, omdat het hem/haar irriteert, dan is dat voor deze ‘professionals’ vaak juist een bevestiging van zowel de diagnose als van de juistheid van hun ‘empathische’ gedrag. Misleide empathie dus…
Anne-Mei The, Bijzonder Hoogleraar (langdurige en palliatieve) Zorg en Dementie
Anne-Mei The heeft het er regelmatig over dat, in mijn woorden, de ‘professionals’ druk doende en gepassioneerd betrokken zijn bij die diagnose, dus vooral aan het begin van de hellende lijn, en verder vooral de armen uit de mouwen steken aan het einde van die hellende lijn. Ook na 1 januari zal de aandacht in ‘de keten’ zich vooral daarop richten. Het zijn de ‘fasen’ waarin empathie het ‘makkelijkst’ is op te brengen… Waarin de mensen makkelijker ‘zien’ wat er nodig is. De jaren tussen die twee einden in, en dat zijn nu dus 8 tot 11 jaren lang, staan de gediagnostiseerde Alzheimerpatiënten en hun naasten er helaas vaak te veel alleen voor als het gaat om ‘empathische begeleiding’…
-
Mijn pleidooi hier is dus voor een ‘door kennis onderbouwde’ empathie en professionaliteit. (om over compassie nog maar te zwijgen). Verminder de aannames waarmee zo veel mensen hun gebrek aan feitelijke kennis opvullen en ‘educate yourself‘ voordat je conclusies trekt uit een diagnose of uit iets dat je meemaakt met iemand die de diagnose heeft. Ik weet, anderen beoordelen op je eigen denkprocessen is een fenomeen dat overal speelt, maar bij dementie is het gevolg erger, ook omdat het zo eenvoudig is op te lossen. De kern van het probleem lijkt hier immers onwetendheid; gebrek aan kennis.
+
Mijn pleidooi hier is dus voor een ‘door kennis onderbouwde’ empathie en professionaliteit. (om over compassie nog maar te zwijgen). Verminder de aannames waarmee zo veel mensen hun gebrek aan feitelijke kennis opvullen en ‘educate yourself‘ voordat je conclusies trekt uit een diagnose of uit iets dat je meemaakt met iemand die de diagnose heeft. Ik weet, anderen beoordelen op je eigen denkprocessen is een fenomeen dat overal speelt, maar bij dementie is het gevolg erger, ook omdat het zo eenvoudig is op te lossen. De kern van het probleem lijkt hier immers onwetendheid; gebrek aan kennis.
]]>
Onlangs schreef iemand mij over, zoals hij het formuleerde, de “vreemde neiging om wetenschappers verdacht te maken”. Aanleiding was een discussie die ik op internet was gestart op basis van mijn bijval voor de boodschap in de oratie van Anne-Mei The. De persoon die me schreef vond de kritiek van Anne-Mei The op haar collega’s, die zich met neurologisch, biomedisch en dergelijk onderzoek bezighouden, misplaatst. Anne-Mei en haar collega’s zijn hier dus allemaal ‘de wetenschappers’. Of toch niet?
-
De eerste zinnen van aflevering 5 (seizoen 3) van de TV-serie Perception luiden: “Het onthouden van feiten en die dan in 2000 zorgvuldig bewerkte woorden herkauwd uitspugen is geen wetenschap mensen. Dat is intellectuele bulimia. Echte wetenschap gebeurt als we onderzoeken wat we niet weten. Galileo, Curie, Einstein, ze hadden allemaal de verbeelding, en het lef, om te kijken naar een geheel van feiten en te zeggen: ‘OK, maar hoe zit dit? En wat is dat? ‘. Zij stelden vragen.” (zie ook HIER)
+
De eerste zinnen van aflevering 5 (seizoen 3) van de TV-serie Perception luiden: “Het onthouden van feiten en die dan in 2000 zorgvuldig bewerkte woorden herkauwd uitspugen is geen wetenschap mensen. Dat is intellectuele bulimia. Echte wetenschap gebeurt als we onderzoeken wat we niet weten. Galileo, Curie, Einstein, ze hadden allemaal de verbeelding, en het lef, om te kijken naar een geheel van feiten en te zeggen: ‘OK, maar hoe zit dit? En wat is dat? ‘. Zij stelden vragen.” (zie ook HIER)
Wetenschap, het woord, heeft meerdere betekenissen. Inhoudelijk verwijst het naar zorgvuldig, systematisch, geordend en objectieve menselijke kennis. Als proces verwijst het naar de verwerving van kennis en in de derde betekenis verwijst het naar de groep mensen die wetenschap bedrijven.
Wetenschap in de eerste betekenis is als definitie een oxymoron. De (filosofische) witte raaf verklaart dat die wetenschap niet bestaat; niet kan bestaan. Daar komt bij dat de voorwaarde van objectiviteit verklaart dat dergelijke wetenschap menselijkerwijs onmogelijk is. Het is desondanks mijn beleving dat een grote groep ‘wetenschappers’ iets pas wetenschap noemen als zij menen (geloven) dat iets 100% en aantoonbaar zeker is… De paradox is dat er in de praktijk volgens mij geen onwetenschappelijker houding bestaat dan het voor 100% aantoonbaar zeker aannemen van kennis.
De tweede paradox is dat wetenschap over ‘zorgvuldig, systematisch, geordend en objectieven menselijke kennis’ gaat. En daarbij wordt (dus) geen onderscheid gemaakt tussen de grofweg twee totaal verschillende soorten van kennis: perceptuele (tacid, stilzwijgende) kennis en conceptuele (expliciete) kennis. Perceptuele kennis ziet alles zeer helder, maar kan dat niet uitdrukken; ‘spreekt niet’ zoals Han de Wit het uitdrukt, en is daarom ook niet via rationele processen overdraagbaar. Het is geen onderdeel van ‘de wetenschap’. Conceptuele kennis is verbonden met ratio, inclusief taal: ‘ze spreekt maar ziet niet helder’. Anders gezegd: sommige zaken kun je reproduceren, vastleggen, uitleggen, en kun je begrijpen doordat je het uitgelegd hebt gekregen. Andere zaken kun je alleen maar ervaren, beleven. Uitleg helpt niet.
Wanneer ik www.alzheimer-nederland.nl bezoek krijg ik meteen te lezen dat 1 op de 3 vrouwen dementie krijgt. Zo. Daar schrik ik dus echt enorm van! En ik denk “dat kan toch haast niet kloppen; dat moet een fout zijn”… En daarom heb ik geprobeerd om voor mezelf die bewering wat concreter te maken. Zodat ik begrijp wat ‘1 op de 3 vrouwen krijgt dementie’ dus concreet betekent… Van het CBS leer ik dan dat er in 2014 16,8 miljoen mensen in Nederland wonen waarvan er 8,5 miljoen vrouw zijn, en daarvan krijgt dus, volgens Alzheimer Nederland, 1 op de 3 dementie?! Dat zouden dan dus ruim 2,8 miljoen vrouwen zijn die allemaal dementie krijgen. Volgens hetzelfde Alzheimer Nederland “… zijn er in Nederland [per 4 februari 2014] ruim 260.000 mensen met dementie.” Dat zijn zowel mannen als vrouwen, maar meer vrouwen dan mannen. Dus als ik het goed begrijp is het zo dat NU zo’n 1,5% van alle mensen dementie heeft gekregen en dat dit op gaat lopen naar 20%, en dat bij alleen de vrouwen het zelfs gaat oplopen naar 33% (1 op de 3). Als dat waar is dan is dat pas echt een crisis!
+
Wanneer ik www.alzheimer-nederland.nl bezoek krijg ik meteen te lezen dat 1 op de 3 vrouwen dementie krijgt. Zo. Daar schrik ik dus echt enorm van! En ik denk “dat kan toch haast niet kloppen; dat moet een fout zijn”… En daarom heb ik geprobeerd om voor mezelf die bewering wat concreter te maken. Zodat ik begrijp wat ‘1 op de 3 vrouwen krijgt dementie’ dus concreet betekent… Van het CBS leer ik dan dat er in 2014 16,8 miljoen mensen in Nederland wonen waarvan er 8,5 miljoen vrouw zijn, en daarvan krijgt dus, volgens Alzheimer Nederland, 1 op de 3 dementie?! Dat zouden dan dus ruim 2,8 miljoen vrouwen zijn die allemaal dementie krijgen. Volgens hetzelfde Alzheimer Nederland “… zijn er in Nederland [per 4 februari 2014] ruim 260.000 mensen met dementie.” Dat zijn zowel mannen als vrouwen, maar meer vrouwen dan mannen. Dus als ik het goed begrijp is het zo dat NU zo’n 1,5% van alle mensen dementie heeft gekregen en dat dit op gaat lopen naar 20%, en dat bij alleen de vrouwen het zelfs gaat oplopen naar 33% (1 op de 3). Als dat waar is dan is dat pas echt een crisis!
Op een andere plek op de website zegt de directeur van Alzheimer Nederland echter “We krijgen te maken met een verdubbeling van het aantal dementiepatiënten.” Maar dat blijkt dus volgens mijn getallen, gebaseerd op de bewering van Alzheimer Nederland, op de lange termijn echt heel veel erger te zijn. Toch? Of toch niet? Ik raak in de war. Als ik wat verder zoek dan lees ik op diezelfde website dat het aantal nieuwe gevallen van dementie sinds de 80-er en 90-er jaren volgens meerdere onderzoeken juist afneemt, en wel met maar liefst 25 tot 30%. Ik raak nóg meer in de war. Ook lees ik daar dat ‘wetenschappers van mening verschillen’ over die getallen, dus ook over de cijfers die Alzheimer Nederland noemt. En ik lees ook nog dat er alleen statistisch al meer mensen dementie gaan hebben (prevalentie) omdat mensen met dementie langer leven. Misschien probeert Alzheimer Nederland mijn verwarring wat tegemoet te komen wanneer ik lees: “Voor de nabije toekomst lijkt het erop dat de huidige voorspellingen kloppen. Voor de toekomst op langere termijn is dit onduidelijk.” Een vleugje geruststellende nuancering dus… Maar op die homepage blijft ondertussen gewoon keihard staan: “Uw hulp is cruciaal! 1 op de 3 vrouwen krijgt dementie.”
Ik vraag me oprecht af wat het doel is van Alzheimer Nederland om zo’n, volgens mij, ongenuanceerde en niet onderbouwde bewering (1 op de 3 vrouwen krijgt dementie) zo prominent aan het huidige imago van Alzheimer Nederland te verbinden. En ik houd er eerlijk gezegd zelfs rekening mee dat een ‘fatale denk- en/of rekenfout’ tot deze bewering heeft geleidt… Immers: van 1,5% naar 3% is een verdubbeling, precies zoals de directeur ook noemt. En 3% betekent grofweg 1 op de 30. Dus krijgt dan in de toekomst de 1 op de 30 mensen dementie. Van de huidige 16,8 miljoen mensen dus 560.000 mensen. Dat is inderdaad ongeveer twee keer zoveel als de huidige 260.000 mensen. Dus dan krijgt in de toekomst niet 1 op de 3 maar wel 3% =wel 1 op de 30 mensen dementie! En dan (b)lijkt alles ineens veel beter met elkaar en al het andere te kloppen…
Maar ja, wie ben ik hè?
@@ -173,7 +174,7 @@ Vandaar dat de hoeveelheid vrouwen dat dementie krijgt een veelvoud is van de vr
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
-
+
diff --git a/static/waar-blijft-de-raad-voor-de-seniorbescherming/feed/index.xml b/static/waar-blijft-de-raad-voor-de-seniorbescherming/feed/index.xml
index 8ffb284..c0cb878 100644
--- a/static/waar-blijft-de-raad-voor-de-seniorbescherming/feed/index.xml
+++ b/static/waar-blijft-de-raad-voor-de-seniorbescherming/feed/index.xml
@@ -11,7 +11,7 @@
/waar-blijft-de-raad-voor-de-seniorbescherming/
Mensenmens
- Sat, 31 Mar 2018 14:29:07 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:10 +0000
hourly
diff --git a/static/waar-blijft-de-raad-voor-de-seniorbescherming/index.html b/static/waar-blijft-de-raad-voor-de-seniorbescherming/index.html
index d54f26b..f1392a5 100644
--- a/static/waar-blijft-de-raad-voor-de-seniorbescherming/index.html
+++ b/static/waar-blijft-de-raad-voor-de-seniorbescherming/index.html
@@ -20,12 +20,12 @@ Waar blijft de Raad voor de Seniorbescherming? - Paul JansenPaul Jansen
-
+
-
+
@@ -135,7 +135,7 @@ img.emoji {
Nee, bellen met een ‘meldpunt ouderenmishandeling’ is geen oplossing. Daar zit namelijk geen eigen mandaat en macht achter. Er wordt doorverwezen naar bestaande instanties die advies of hulp kunnen bieden. In een toenemend aantal gevallen zijn zorgorganisaties, en zelfs de rechtelijke macht zelf, onderdeel van het ‘gesloten systeem’ dat tot feitelijke mishandeling en verder ziek maken van senioren leidt. Zoals Anneke van der Plaats het in 1994 al in haar proefschrift omschreef:
De Universele Rechten van de Mens worden in de praktijk steeds vaker op steeds meer punten geschonden als het om senior burgers gaat. In die mensenrechten staat o.a. “Een ieder heeft het recht op leven, vrijheid en onschendbaarheid van zijn persoon.” (art.2), “Niemand zal onderworpen worden aan folteringen, noch aan een wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing” (srt.3), “Niemand zal onderworpen worden aan willekeurige inmenging in zijn persoonlijke aangelegenheden” (art.12), “Een ieder heeft recht op eigendom” plus “Niemand mag willekeurig van zijn eigendom worden beroofd” (art.17) en steeds vaker wordt onder het excuus van een ziekte deze rechten van seniors geschonden of geheel ontnomen.
Mijn queeste zal zijn dat door de totstandkoming van de Raad voor de Seniorbescherming ook elke kwetsbare en afhankelijke senior zal worden beschermd tegen wrede, onmenselijke of onterende behandeling, door wie dan ook.
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
-
+
diff --git a/static/wat-is-wetenschap/feed/index.xml b/static/wat-is-wetenschap/feed/index.xml
index 9f372fe..3ac4e18 100644
--- a/static/wat-is-wetenschap/feed/index.xml
+++ b/static/wat-is-wetenschap/feed/index.xml
@@ -11,7 +11,7 @@
/wat-is-wetenschap/
Mensenmens
- Tue, 09 Aug 2016 07:49:45 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:22 +0000
hourly
diff --git a/static/wat-is-wetenschap/index.html b/static/wat-is-wetenschap/index.html
index 0d84c6b..a160ec3 100644
--- a/static/wat-is-wetenschap/index.html
+++ b/static/wat-is-wetenschap/index.html
@@ -20,11 +20,12 @@ Wat is Wetenschap? - Paul JansenPaul Jansen
+
-
+
@@ -129,7 +130,7 @@ img.emoji {
Onlangs schreef iemand mij over, zoals hij het formuleerde, de “vreemde neiging om wetenschappers verdacht te maken”. Aanleiding was een discussie die ik op internet was gestart op basis van mijn bijval voor de boodschap in de oratie van Anne-Mei The. De persoon die me schreef vond de kritiek van Anne-Mei The op haar collega’s, die zich met neurologisch, biomedisch en dergelijk onderzoek bezighouden, misplaatst. Anne-Mei en haar collega’s zijn hier dus allemaal ‘de wetenschappers’. Of toch niet?
-
De eerste zinnen van aflevering 5 (seizoen 3) van de TV-serie Perception luiden: “Het onthouden van feiten en die dan in 2000 zorgvuldig bewerkte woorden herkauwd uitspugen is geen wetenschap mensen. Dat is intellectuele bulimia. Echte wetenschap gebeurt als we onderzoeken wat we niet weten. Galileo, Curie, Einstein, ze hadden allemaal de verbeelding, en het lef, om te kijken naar een geheel van feiten en te zeggen: ‘OK, maar hoe zit dit? En wat is dat? ‘. Zij stelden vragen.” (zie ook HIER)
+
De eerste zinnen van aflevering 5 (seizoen 3) van de TV-serie Perception luiden: “Het onthouden van feiten en die dan in 2000 zorgvuldig bewerkte woorden herkauwd uitspugen is geen wetenschap mensen. Dat is intellectuele bulimia. Echte wetenschap gebeurt als we onderzoeken wat we niet weten. Galileo, Curie, Einstein, ze hadden allemaal de verbeelding, en het lef, om te kijken naar een geheel van feiten en te zeggen: ‘OK, maar hoe zit dit? En wat is dat? ‘. Zij stelden vragen.” (zie ook HIER)
Wetenschap, het woord, heeft meerdere betekenissen. Inhoudelijk verwijst het naar zorgvuldig, systematisch, geordend en objectieve menselijke kennis. Als proces verwijst het naar de verwerving van kennis en in de derde betekenis verwijst het naar de groep mensen die wetenschap bedrijven.
Wetenschap in de eerste betekenis is als definitie een oxymoron. De (filosofische) witte raaf verklaart dat die wetenschap niet bestaat; niet kan bestaan. Daar komt bij dat de voorwaarde van objectiviteit verklaart dat dergelijke wetenschap menselijkerwijs onmogelijk is. Het is desondanks mijn beleving dat een grote groep ‘wetenschappers’ iets pas wetenschap noemen als zij menen (geloven) dat iets 100% en aantoonbaar zeker is… De paradox is dat er in de praktijk volgens mij geen onwetenschappelijker houding bestaat dan het voor 100% aantoonbaar zeker aannemen van kennis.
De tweede paradox is dat wetenschap over ‘zorgvuldig, systematisch, geordend en objectieven menselijke kennis’ gaat. En daarbij wordt (dus) geen onderscheid gemaakt tussen de grofweg twee totaal verschillende soorten van kennis: perceptuele (tacid, stilzwijgende) kennis en conceptuele (expliciete) kennis. Perceptuele kennis ziet alles zeer helder, maar kan dat niet uitdrukken; ‘spreekt niet’ zoals Han de Wit het uitdrukt, en is daarom ook niet via rationele processen overdraagbaar. Het is geen onderdeel van ‘de wetenschap’. Conceptuele kennis is verbonden met ratio, inclusief taal: ‘ze spreekt maar ziet niet helder’. Anders gezegd: sommige zaken kun je reproduceren, vastleggen, uitleggen, en kun je begrijpen doordat je het uitgelegd hebt gekregen. Andere zaken kun je alleen maar ervaren, beleven. Uitleg helpt niet.
Voor alle mensen en in het bijzonder voor ouderen en voor mensen met dementie heb ik de Welzijnmatrix™ ontwikkeld. Deze bevat de vier dimensies van de beleving van maximale kwaliteit van leven op meta-niveau. Het model wordt o.a. gebruikt in mijn trainingen in observeren en bij het inrichten van (complete, belevingsgerichte) Welzijnzorg en daarin de noodzakelijke kennis en vaardigheden te positioneren. Wie van deze Welzijnmatrix™ gebruik wil maken, bijvoorbeeld voor beoordelingen, observaties, training of voor het organiseren en inrichten van complete zorg gericht op welzijn (beleving van de kwaliteit van leven) neemt contact met mij op.
+
Voor alle mensen en in het bijzonder voor ouderen en voor mensen met dementie heb ik de Welzijnmatrix™ ontwikkeld. Deze bevat de vier dimensies van de beleving van maximale kwaliteit van leven op meta-niveau. Het model wordt o.a. gebruikt in mijn trainingen in observeren en bij het inrichten van (complete, belevingsgerichte) Welzijnzorg en daarin de noodzakelijke kennis en vaardigheden te positioneren. Wie van deze Welzijnmatrix™ gebruik wil maken, bijvoorbeeld voor beoordelingen, observaties, training of voor het organiseren en inrichten van complete zorg gericht op welzijn (beleving van de kwaliteit van leven) neemt contact met mij op.
N.B. Het is niet toegestaan de Welzijnmatrix™ zonder mijn toestemming te gebruiken.
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.
-
+
diff --git a/static/wie-de-schoen-past/feed/index.xml b/static/wie-de-schoen-past/feed/index.xml
index d8f5883..c61cc0f 100644
--- a/static/wie-de-schoen-past/feed/index.xml
+++ b/static/wie-de-schoen-past/feed/index.xml
@@ -11,7 +11,7 @@
/wie-de-schoen-past/
Mensenmens
- Thu, 21 Aug 2014 15:47:12 +0000
+ Thu, 15 Oct 2020 02:42:22 +0000
hourly
diff --git a/static/wie-de-schoen-past/index.html b/static/wie-de-schoen-past/index.html
index e9e3ac7..7471965 100644
--- a/static/wie-de-schoen-past/index.html
+++ b/static/wie-de-schoen-past/index.html
@@ -20,11 +20,12 @@ Wie de schoen past... - Paul JansenPaul Jansen
+
-
+
@@ -129,8 +130,8 @@ img.emoji {
Onze maatschappij wikkelt zich steeds strakker in en beweegt daardoor steeds verder af van beschaving. Weinig mensen weten meer dat ‘beschaving’ staat voor: samenwerking tussen mensen om individuen binnen die beschaving te beschermen én krachtiger te maken, en ervoor te zorgen dat de macht en invloed van elk individu op de eigen levenssfeer optimaal is. Het individualisme kent alleen het stukje “dat de macht en invloed van elk individu op de eigen levenssfeer optimaal is” en dan alleen toegepast op zichzelf. Ja, onze maatschappij is een narcistische maatschappij. En wie de schoen past…
-
Het is dan ook logisch en te verwachten dat er steeds meer mensen zijn die óf alles alleen maar op zichzelf betrekken óf zich afwenden van alles wat volgens hen niet henzelf betreft. En dan zijn er die deze twee strategieën om-en-om afwisselen 😉 Zo vatten enkele mensen mijn vorige post ‘Crematie’ onbedoeld persoonlijk op. Dat is natuurlijk wel erg narcistisch. Mijn post had een duidelijke aanleiding (de dood van mijn moeder) maar is heel algemeen en is geheel passend in mijn boodschap over het verlies van ‘Het Dorp’ als metafoor voor menselijke beschaving, waar deze blog immers over gaat. En ik noem ook geen namen dus ook hier gaat op: wie de schoen past…
-
Toch zullen we met deze stadse egocentriekelingen steeds meer rekening moeten houden, dat ze er zijn bedoel ik. Een discussie met hen heeft namelijk geen enkele zin omdat ze enkel de twee hierboven genoemde strategieën kennen. Stadse egocentriekelingen zijn per definitie hoofdmensen. Dorpse mensen zijn vaak juist (nog) hartmensen; ‘Hartmensen onderscheiden zich in het bijzonder door de aandacht voor bewustzijn en de focus op het nu-bewust-zijn. Liefde, empathie, spiritualiteit, intuïtie; het zijn menselijke aspecten die alleen op het hart-niveau beschikbaar zijn, en vanaf dat niveau hun invloed en uitwerking op de drie lagere niveaus (Hoofdmensen) uitoefenen. Andersom is onmogelijk.’ De paradoxale grap ontstaat wanneer hoofdmensen gaan uitleggen dat ze hartmensen zijn. Vrij naar Margaret Thatcher zeg ik dan ”Als je moet uitleggen dat je een hartmens bent, ben je dat niet.” En ja, ook hier geldt weer: wie de schoen past…
+
Het is dan ook logisch en te verwachten dat er steeds meer mensen zijn die óf alles alleen maar op zichzelf betrekken óf zich afwenden van alles wat volgens hen niet henzelf betreft. En dan zijn er die deze twee strategieën om-en-om afwisselen 😉 Zo vatten enkele mensen mijn vorige post ‘Crematie’ onbedoeld persoonlijk op. Dat is natuurlijk wel erg narcistisch. Mijn post had een duidelijke aanleiding (de dood van mijn moeder) maar is heel algemeen en is geheel passend in mijn boodschap over het verlies van ‘Het Dorp’ als metafoor voor menselijke beschaving, waar deze blog immers over gaat. En ik noem ook geen namen dus ook hier gaat op: wie de schoen past…
+
Toch zullen we met deze stadse egocentriekelingen steeds meer rekening moeten houden, dat ze er zijn bedoel ik. Een discussie met hen heeft namelijk geen enkele zin omdat ze enkel de twee hierboven genoemde strategieën kennen. Stadse egocentriekelingen zijn per definitie hoofdmensen. Dorpse mensen zijn vaak juist (nog) hartmensen; ‘Hartmensen onderscheiden zich in het bijzonder door de aandacht voor bewustzijn en de focus op het nu-bewust-zijn. Liefde, empathie, spiritualiteit, intuïtie; het zijn menselijke aspecten die alleen op het hart-niveau beschikbaar zijn, en vanaf dat niveau hun invloed en uitwerking op de drie lagere niveaus (Hoofdmensen) uitoefenen. Andersom is onmogelijk.’ De paradoxale grap ontstaat wanneer hoofdmensen gaan uitleggen dat ze hartmensen zijn. Vrij naar Margaret Thatcher zeg ik dan ”Als je moet uitleggen dat je een hartmens bent, ben je dat niet.” En ja, ook hier geldt weer: wie de schoen past…
Tot slot dit: ons ego (brein) is als geen ander in staat om oordelen te vellen over mensen die anders denken en/of doen dan wijzelf. Vanuit onbewust automatisme staat het ego klaar om zijn rationeel onderbouwde oordeel wereldkundig te maken en/of daar naar te handelen. In deze neiging is geen verschil tussen hartmensen en hoofdmensen en je ‘wordt’ pas (weer) hartmens als je aan deze neiging bewust weerstand biedt. En ja, die schoen trek ik zelf meteen aan: ik herken die ‘Pavlov’-reactie van het ego en heb die de afgelopen dagen een paar keer op voelen komen. Maar dan is er gelukkig dat ‘dorp’ van mensen om me heen die me helpen om me niet als egocentriekeling te gedragen. Dat lukt helaas niet altijd en lukt ook niet iedereen. Wie de schoen past…
Het was vroeger ondenkbaar dat een wijze(!) koning tijdens zijn regeren geen Nar had. De Nar gaf uiting aan het plezier in het leven en vermaakte het hof. Dit was echter niet de enige of belangrijkste functie van de Nar. De Nar had toestemming om dingen te zeggen waar anderen (letterlijk) voor zouden worden opgehangen. De Nar had daarnaast de taak om gaatjes in het ego van de regeerder te prikken wanneer deze overmatig trots of arrogant was. Ook voorzag de Nar in een algemene balans in het koninkrijk door regels te breken en daardoor in de uiting van ‘verboden’ inzichten, gedragingen en gevoelens te voorzien.<\/p>\n
Het PERSBERICHT 31-01-2018 van 31 januari 2017
-*Het PERSBERICHT uit 2015
+*Het PERSBERICHT uit 2015
** De definitie van Gezondheid 2014 Machteld Huber – ZonMW – Gezondheidsraad.
-Voor de Universele Mensenrechten Standaarden Dementiezorg (UMSD) zie HIER.
+Voor de Universele Mensenrechten Standaarden Dementiezorg (UMSD) zie HIER.
@@ -161,9 +161,7 @@ Voor de Universele Mensenrechten Standaarden Dementiezorg (UMSD) zie
-
De ‘aap uit de mouw’ / duistere bijbedoeling lijkt dan te zijn wat er onderaan diezelfde pagina staat: “Omdat alzheimer de meest voorkomende vorm van dementie is, wordt daar veel onderzoek naar gedaan. Alzheimer Nederland investeert in onderzoeken naar vele vormen van dementie in de hoop een remedie te vinden tegen deze ziektes. Alzheimer Nederland streeft naar een wereld zonder dementie.” en het verzoek of u dus mee wilt helpen dementie de wereld uit te krijgen, en wie wil dat nou niet?! U moet dan geld geven aan Alzheimer Nederland. Misschien zijn dus het ontbreken van alle feitelijke juistheden en nuances wel dienstig om u extra gemotiveerd te krijgen om vooral te gaan ‘doneren’.
Natuurlijk weten en snappen sommige politici precies hoe dit werkt (bij iedereen en dus ook bij u). Populisme is een woord dat volgens mij dus vooral aangeeft het hun bedoeling is om precies dat te doen: u angst te laten voelen waardoor uw vermogen om te denken en te kiezen (laag 3 en 4) wordt uitgeschakeld en u op 15 maart automatisch, primitief, reflexmatig en vanuit primaire emotie uw stem zult uitbrengen. Op hen. Zo bezien is het stemmen op een populistische kandidaat of partij dus een demente daad. In mijn presentatie noem ik als voorbeeld wel eens de Amerikaanse president-verkiezingen die, in het model van Anneke van der Plaats, dus geheel op nivo 2 zijn beslist. En nee, ik zeg zeker niet dat alle mensen met dementie dus populistisch zullen/zouden stemmen want dan zouden zij ook eerst politiek bang gemaakt moeten worden. We zullen zien in hoeverre angst en daardoor opgewekte ‘politieke dementie‘ onze verkiezingen van 15 maart zullen gaan beheersen en uw stemgedrag zullen bepalen…
Zo vatten enkele mensen mijn vorige post ‘
Het Dorp is ook de metafoor voor alles wat wij in de afgelopen jaren, in de afgelopen decennia, zijn kwijtgeraakt; wat we verspeeld en verkwanseld hebben. Wat we harteloos rationeel hebben wegbezuinigd en weggegooid… En voor wat we weer terug moeten zien te vinden voordat we het helemaal zijn vergeten…
deze monologen* – stuk voor stuk ontroerend en onthullend – is het me duidelijk geworden dat dat net zo opgaat voor demente bejaarden.
“Paul Jansen is de hart-brein-coördinator. Paul is origineel, filosofisch, anders denkend, verrassend en soms provocerend. Zet ons allemaal aan tot het kritisch beschouwen van de lang gebruikte (of gangbare) concepten in onze samenleving.”
Ik raak in de war. Als ik wat verder zoek dan lees ik op diezelfde website dat het aantal nieuwe gevallen van dementie sinds de 80-er en 90-er jaren volgens meerdere onderzoeken juist afneemt, en wel met maar liefst 25 tot 30%. Ik raak nóg meer in de war. Ook lees ik daar dat ‘wetenschappers van mening verschillen’ over die getallen, dus ook over de cijfers die Alzheimer Nederland noemt. En ik lees ook nog dat er alleen statistisch al meer mensen dementie gaan hebben (prevalentie) omdat mensen met dementie langer leven. Misschien probeert Alzheimer Nederland mijn verwarring wat tegemoet te komen wanneer ik lees: “Voor de nabije toekomst lijkt het erop dat de huidige voorspellingen kloppen. Voor de toekomst op langere termijn is dit onduidelijk.” Een vleugje geruststellende nuancering dus… Maar op die homepage blijft ondertussen gewoon keihard staan: “Uw hulp is cruciaal! 1 op de 3 vrouwen krijgt dementie.”
![\"\"](\"http:\/\/pauljansen.eu\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/Joker-150x150.jpg\")
<\/a>Organisaties hebben de Nar hard nodig, nadat de visie op, en omgang met, regelbrekers binnen de eigen organisatie eens goed bekeken is en de steun, of het gebrek aan steun, dat zij ervaren. De Nar kan enorm helpen in het omgaan met de moderne wereld. Hij stelt de organisatie in staat om te gaan met de snelle veranderingen en de snelheid daarvan binnen moderne organisaties. Hij vindt het prachtig om regels te breken en de absurditeit uit te vergroten van regels en processen die de snelheid niet bij kunnen houden.<\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/pauljansen.eu\/wp-content\/uploads\/2018\/06\/Elannar-243x300.jpg\")
<\/a>De Nar is een aspect van het ‘innerlijke kind’ dat weet hoe te spelen. In de bron is het ons gevoel van ‘te leven’ dat zichzelf uitdrukt op een primitief, kinderlijk spontaan en speels creatief niveau. De Nar laat zien hoe in het hier en nu te zijn. Dit aspect van de Nar is belangrijk voor hen die verandering in de praktijk (moeten) brengen. Om plannen te kunnen maken moet het verleden bevestigd worden \u00e9n worden geaccepteerd als onveranderbaar. De toekomst moet gezien worden met de realisatie dat, omdat het nog niet heeft plaats gevonden, het ook niet direct kan worden be\u00efnvloedt. De enige aktie die we kunnen doen vindt plaats in de smalle ruimte in de tijd die we het nu noemen. Het is door het handelen in het nu dat we hopen de toekomst te be\u00efnvloeden. Hier is het waar de Nar leeft. Wentelend in dit moment en voluit levend.<\/p>\n
Geef een reactie
Je moet inloggen om een reactie te kunnen plaatsen.