![\"Zwart](\"http:\/\/pauljansen.eu\/wp-content\/uploads\/2014\/07\/darkfairytale.jpg\")
<\/a>Diezelfde mensen die deze blog dus niet moeten lezen (ja, u kunt nu nog stoppen) zijn juist weer erg gecharmeerd van het denken in medicijnen; in oplossen; in genezen. Zij hebben vrede met het sprookje dat je altijd via een loterij een ziekte krijgt en dat er dan een medicijn komt dat die vreselijke gevolgen van die loterij weer ongedaan maakt. En dat vinden de farmaceutische industrie en de door hen gesponsorde wetenschappers en\/of onderzoekers prima. Maar het is een zwart sprookje met een hoog gehalte aan passieve betutteling waar tot nu toe alleen\u00a0een bepaald groepje \u2018beter\u2019 van wordt\u2026<\/p>\nEr is een\u00a0ander groepje alerte mensen dat wel degelijk oprecht naar de oorzaak<\/em> op zoek is, en dat zich niet de mond laat snoeren door de groep ‘professionals’\u00a0die de ‘experts’\u00a0stellig blijven napraten dat “niemand dat weet maar dat er heel hard gewerkt wordt aan een oplossing” (wat dus op zich niet eens onwaar is). Dit groepje ziet in allerlei publicaties over onderzoeken buiten de farmaciesponsoring om wel de indicaties van, de zwakke hints naar, de vage toespelingen op… die oer-oorzaak van Alzheimer. Zo wordt er bijvoorbeeld veel onderzoek gedaan naar de gevolgen van \u2018levensstijl\u2019 op de algemene gezondheid. En dan komt men er (ook) achter dat bepaalde elementen in een levensstijl \u2018de kans op Alzheimer vergroten\u2019 en dat veranderingen daarin dus<\/em> \u2018de kans op Alzheimer verkleinen\u2019. Vorige week nog las ik over een nieuw onderzoek waaruit bleek dat depressiviteit de kans op Alzheimer vergroot. U ziet, het past wel consequent in het loterij-denken.<\/p>\n Een groep wetenschappers houdt zich intussen geheel ergens anders bezig met nieuwe ontdekkingen vanuit neuroplasticiteit en epigenetics. Gebieden waarvan de huidige Alzheimer-onderzoeker of dementie-professional soms wel \u2018van gehoord\u2019 heeft maar meestal weinig tot niets van weet. Gebieden nota bene van waaruit de oorzaak van Alzheimer zou kunnen\u00a0worden bevestigd, en waardoor Alzheimerdementie wellicht zelfs zou kunnen worden voorkomen en\/of bestreden\u2026<\/p>\n Oh jee, ik dwaal af: de oorzaak van Alzheimer. Die wilt u natuurlijk nog wel even weten, anders had u niet doorgelezen. Nou, komt-ie: de oorzaak van Alzheimer is Stress. Langdurige Stress. En hoe we individueel in ons leven deze stress bewust ervaren en aandachtig elimineren, of hoe we onze persoonlijke reacties op stress onbewust automatiseren en zo stress laten voortbestaan. Wat iemand met stress doet is bepalend voor de persoonlijke gezondheid in het algemeen en voor het ontstaan van Alzheimer. Dus: stress verhoogt niet alleen dementieverschijnselen<\/em> van mensen met dementie. Langdurige stress veroorzaakt<\/em> Alzheimerdementie. Daar. Nu weet u het. Ik heb het opgeschreven. Dat gaat me weer heel veel stress opleveren\u2026 \ud83d\ude09<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ik vraag het u af, beste bloglezer: is de wereld er wel aan toe om de oorzaak van Alzheimerdementie te kennen? Ik heb best even getwijfeld of ik het wel zou verklappen. Nou ja, verklappen: die primaire oorzaak van Alzheimerdementie … Lees verder Intussen weten weinig gewone mensen bijvoorbeeld van dat heel bijzondere onderzoek in het Verenigd Koninkrijk naar heel veel nonnen die bij leven werden getest op dementie en na hun dood werden getest op Alzheimer zoals zich dat de hersenen manifesteert (de enige \u00e9chte diagnose). En ja, dat er nonnen waren die zowel bij leven als achteraf in de hersenen alle tekenen van Alzheimerdementie vertoonden. Maar ook dat er nonnen waren van wie de hersenen alle tekenen van Alzheimer vertoonden (en dus zwaar Alzheimer-pati\u00ebnt waren) maar die bij leven geen enkele uiting of kenmerk van dementie vertoonden<\/em>\u2026 Dus Alzheimer en Dementie blijken toch niet zo onlosmakelijk met elkaar verbonden als hij dacht.<\/p>\n