{"id":332,"date":"2015-12-13T13:54:04","date_gmt":"2015-12-13T12:54:04","guid":{"rendered":"http:\/\/hetdorp.pauljansen.eu\/?p=332"},"modified":"2020-10-15T04:42:15","modified_gmt":"2020-10-15T02:42:15","slug":"we-voelen-niet-met-ons-brein","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/pauljansen.eu\/we-voelen-niet-met-ons-brein\/","title":{"rendered":"We voelen niet met ons brein."},"content":{"rendered":"


\n\"Cognitiewetenschap\"<\/a>Echte wetenschap staat gelukkig nooit stil, al zou je dat soms wel\u00a0denken wanneer je sommige ‘wetenschappers’ ingehaalde inzichten tegen beter (kunnen) weten in hoort blijven herhalen. Gelukkig weten we steeds minder weinig. Vooral de neurowetenschap is sterk in beweging, mede door de input\u00a0vanuit de verschillende disciplines van de cognitiewetenschap. En wat we ontdekken werpt nieuw\u00a0licht op conventionele neurologische aannames en gooit\u00a0bestaande dogma’s\u00a0omver, zoals bijvoorbeeld het idee\u00a0dat gevoelens, en met name het ervaren<\/em> van gevoelens, een exclusief breinfeestje is.<\/p>\n

We wisten al lang dat we niet met ons brein kijken maar dat we kijken\u00a0met onze ogen doen. En dat we niet met\u00a0ons brein luisteren, dat doen we\u00a0met onze oren. Ons brein verwerkt<\/em> vervolgens die\u00a0prikkels vanuit deze zintuigen tot een zeer persoonlijke invulling<\/em>, zeg maar beleving<\/em>\u00a0daarvan: het brein verwerkt\u00a0<\/em>het kijken<\/em> tot mijn persoonlijke\u00a0‘zien<\/em>‘ en het luisteren<\/em> tot mijn persoonlijke ‘horen<\/em>‘. En inmiddels weten we\u00a0nu dus ook: we voelen niet met ons brein!<\/strong> We<\/em> voelen namelijk met ons hele lichaam!<\/em> Het zintuig<\/em> waarmee we gevoelens<\/em> waarnemen\u00a0<\/em>is: ons hele lichaam<\/em>. Net als met beeld en geluid nemen onze hersenen zelf geen gevoelens waar. Ons brein verwerkt\u00a0<\/em>wat ons lichaam waarneemt als gevoel\u00a0tot\u00a0een zeer persoonlijke beleving<\/em>\u00a0daarvan en vertaalt<\/em> die vervolgens naar: onze persoonlijke\u00a0emoties<\/em>.<\/p>\n

Uit verschillende wetenschappelijke onderzoeken in\u00a0de afgelopen jaren\u00a0is onomstotelijk vastgesteld dat het vermogen om gevoelens te hebben een vermogen van het lichaam is, en niet van het brein<\/em>. Sterker nog: zelfs het empatisch vermogen<\/em>\u00a0is net zo lichamelijk<\/em> als elk ander vermogen om te voelen<\/em>. Het brein doet niets meer en niets minder dan wat het ook met alle andere zintuiglijke prikkels doet: het brein verwerkt<\/em>\u00a0de prikkels. In dit geval verwerkt<\/em> het brein de prikkels van de door het lichaam ervaren gevoelens<\/em> tot persoonlijke emoties<\/em>.<\/p>\n

\"Botox-voor-en-na\"<\/a>

Weet rechts nog wat links voelt?<\/p><\/div>\n

Het meest duidelijk bewijs daarvan komt uit meerdere\u00a0onderzoeken rond de gevolgen van Botulinetoxine<\/em>, een neurotoxisch gif dat onder de naam Botox\u00a0<\/em>bekender is\u00a0. Uit het gebruik daarvan als spierverlammend middel voor cosmetische doeleinden blijkt dat de gevolgen van het inspuiten van Botox in onderdelen van het gezicht voor de daarmee\u00a0behandelde mensen\u00a0drie<\/em> (!) grote neurologische gevolgen heeft: #1<\/strong>\u00a0vanwege de (beoogde) lokale verlammingen als gevolg van\u00a0de Botox kan het lichaam, het gezicht, eventuele\u00a0gevoelens\u00a0veel minder of zelfs geheel niet meer uitdrukken<\/em>; #2<\/strong>\u00a0mensen die met Botox behandeld zijn kunnen zelf minder gevoelens ervaren<\/em> (als direct gevolg van #1) en\u00a0#3<\/strong> deze mensen die met Botox behandeld zijn kunnen de gevoelens van anderen,<\/em> van mensen\u00a0die dus niet<\/em> met Botox behandeld zijn, slecht tot helemaal niet meer aflezen.<\/em>\u00a0Mensen die met Botox behandeld zijn kunnen daardoor gevoelens\u00a0van andere mensen niet meer\u00a0(goed) herkennen<\/em> en\u00a0benoemen<\/em>.<\/p>\n

Empathie<\/em> is ook een zintuiglijk vermogen van het lichaam<\/em> om daarmee de gevoelens<\/em> van een ander, uit de expressies van het\u00a0lichaam van die ander, zelf eerst (door ‘spiegelen’) lichamelijk<\/em> te ervaren\u00a0<\/em>en uitsluitend daardoor te\u00a0herkennen<\/em>,\u00a0en vervolgens door het eigen brein te vertalen<\/em> naar emoties<\/em>.<\/p>\n

\"Ik<\/a>

Ik weet precies wat je voelt.<\/p><\/div>\n

Zoals ook Erik\u00a0Scherder en Anneke van der Plaats leren is bij mensen met dementie, met name mensen met de ziekte van Alzheimer, het empathisch vermogen<\/em> iets dat zij heel lang behouden. Wat ik nu aan die bewering nadrukkelijk toevoeg is de verklaring<\/em>\u00a0daarvan, die volgt\u00a0uit het bovenstaande, namelijk dat empathie<\/em> heel lang mogelijk blijft omdat dementie het lichaam niet aantast<\/em> en daarmee blijft het zintuig<\/em> voor gevoelens<\/em>, zowel gevoelens van jezelf als het herkennen van gevoelens van anderen, in tact. Het vertalen<\/em> van gevoelens<\/em> naar emoties<\/em> is met name\u00a0een taak\u00a0van het onderbrein (het ’emotionele’ brien) terwijl de ziekte van Alzheimer vooral het bovenbrein aantast. Pas wanneer bijvoorbeeld door ouderdom of ziekte het lichaam in haar rol als zintuig voor gevoelens<\/em> wordt beperkt zal het vermogen tot empathie afnemen.<\/p>\n

Dit inzicht is overigens wel heel belangrijk voor de invulling van zorg voor mensen met dementie omdat het op welke manier dan ook lichamelijk beperken van mensen met dementie\u00a0dus\u00a0ook het beperken van hun\u00a0vermogen om gevoelens te ervaren en te herkennen tot\u00a0gevolg kan hebben!<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Echte wetenschap staat gelukkig nooit stil, al zou je dat soms wel\u00a0denken wanneer je sommige ‘wetenschappers’ ingehaalde inzichten tegen beter (kunnen) weten in hoort blijven herhalen. Gelukkig weten we steeds minder weinig. Vooral de neurowetenschap is sterk in beweging, mede … Continue reading →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2,4,11],"tags":[],"yoast_head":"\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n\t\n\t\n\t\n