Bij Hoofdmensen gaat Religie niet over
Spiritualiteit, maar wordt Spiritualiteit ondergeschikt aan
Rationaliteit: het moet immers allemaal wel 'kloppen' en geen
bedreiging zijn voor het Ego. Hoofdmensen rationaliseren elke
religie waarmee het al snel een loze verpakking wordt, een zielloos
verhaal, een rationeel niet-kloppend concept in plaats van een
verzameling van metaforen die allemaal naar dezelfde spiritualiteit
wijzen.
Voor een groot deel verliezen Hoofdmensen zelfs
hun eigen rationaliteit om hun religie 'kloppend' te houden.
Meerdere malen heb ik overtuigde Christenen getuigenis horen geven
van de Goedheid en Liefde van hun God die (echter) volgens
diezelfde volgelingen zonder enige twijfel zondaars liefdeloos en
voor eeuwig in het hellevuur gooit. Interessant hierbij is de
betekenis en lading van het woordje 'zondaar' dat in de gewone taal
van de oorspronkelijke schrijvers niets meer en niets minder dan
'iemand die een doel mist' betekent.
